Dergiler / ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2012 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Bursa Ekolojik Koşullarında Bazı Arpa (Hordeum vulgare L.) Genotiplerinin Verim ve Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi

Sayfa
13–36
Yayın Tarihi
2012-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bursa ekolojik koşullarına uygun ümitvar arpa hatlarının belirlenmesi üzerine yürütülen bu araştırmada; tane verimi ve bazı kalite kriterlerine gore 15, 21, 17, 20, 12,16, 25, 24, 19, 9, 8 ve 10 numaralı hatlar ümitvar bulunmuştur

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Bursa ekolojik koşullarına uyumlu arpa genotiplerini saptamak amacıyla, 2007-2008 ve 2008-2009 yıllarında Karacabey Tarım işletmesi Müdürlüğü deneme tarlalarında tesadüf blokları deneme deseninde dört tekrarlı olarak yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada 20 hat ve 5 çeşit kullanılmış olup, incelenen bütün tarımsal özellikler yönünden çeşitler arasında önemli farklar bulunmuştur.Çeşit ve hatların bitki boyu 74,8-104,1 cm, m2’deki basak sayısı 468,8-988 adet, başak uzunluğu 6,511,5 cm, başaktaki tane sayısı 20,0-46,3 adet, başak tane verimi1,0-2,3 g, 1000 tane ağırlığı 38,0-53,3 g, hektolitre ağırlığı 59,267,9 kg/hl, ham protein oranı % 11,7-15,1, ≥2,5 mm tane irilik %’si 66,3-86,3 ve tane verimi 256,6-481,8 kg/da arasında değişmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bursa ekolojik koşullarına uygun ümitvar arpa hatlarının belirlenmesi üzerine yürütülen bu araştırmada; tane verimi ve bazı kalite kriterlerine gore 15, 21, 17, 20, 12,16, 25, 24, 19, 9, 8 ve 10 numaralı hatlar ümitvar bulunmuştur
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2007-2008 · 988 adet
⚙️Değişkenler:Arpa · Hordeum vulgare L. · tane verimi

Özet

Bu çalışma, Bursa ekolojik koşullarına uyumlu arpa genotiplerini saptamak amacıyla, 2007-2008 ve 2008-2009 yıllarında Karacabey Tarım işletmesi Müdürlüğü deneme tarlalarında tesadüf blokları deneme deseninde dört tekrarlı olarak yürütülmüştür. Araştırmada 20 hat ve 5 çeşit kullanılmış olup, incelenen bütün tarımsal özellikler yönünden çeşitler arasında önemli farklar bulunmuştur.Çeşit ve hatların bitki boyu 74,8-104,1 cm, m2’deki basak sayısı 468,8-988 adet, başak uzunluğu 6,511,5 cm, başaktaki tane sayısı 20,0-46,3 adet, başak tane verimi1,0-2,3 g, 1000 tane ağırlığı 38,0-53,3 g, hektolitre ağırlığı 59,267,9 kg/hl, ham protein oranı % 11,7-15,1, ≥2,5 mm tane irilik %’si 66,3-86,3 ve tane verimi 256,6-481,8 kg/da arasında değişmiştir. Çalışma sonunda en yüksek tane verimi Bornova92 çeşidi ve bu çeşitle aynı verim grubunda yer alan 15, 21, 17, 20, 12, 16, 25, 24, 19, 9, 8 ve 10 numaralı hatlardan, en yüksek hektolitre ağırlığı 23, 16, 20 ve 17 numaralı hatlardan, en yüksek bin tane ağırlığı 16 numaralı hattan, en yüksek ≥2,5 mm tane iriliği 15, 21, 16 ve 20 numaralı hatlardan, en yüksek ham protein ise 7 numaralı hattan elde edilmiştir. Bursa ekolojik koşullarına uygun ümitvar arpa hatlarının belirlenmesi üzerine yürütülen bu araştırmada; tane verimi ve bazı kalite kriterlerine gore 15, 21, 17, 20, 12,16, 25, 24, 19, 9, 8 ve 10 numaralı hatlar ümitvar bulunmuştur

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İMAMOĞLU, A., YILMAZ, N. (2012). Bursa Ekolojik Koşullarında Bazı Arpa (Hordeum vulgare L.) Genotiplerinin Verim ve Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 13–36. https://ajindex.com/articles/458701

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Abacı, A. Y. 1989. Tokat Yöresinde 1987 Sonbaharında Ekilen 40 Arpa Hat ve Çeşidinde Verim ve Verim Öğeleri Üzerinde Araştırma. Cumhuriyet Üniv. Fen Bil. Enst. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. Akar, T., M. Avcı, F. Düşünceli,H. Tosun, A.N. Ozan, S. Albustan, K. Yalvaç, İ. Sayım, D. Özen, H. Sipahi. 1999. Orta Anadolu ve Geçit Bölgelerinde arpa tarımının sorunları ve çözüm yolları. Orta Anadolu’da Hububat Tarımının Sorunları ve Çözüm Yolları Sempozyumu. 8-11 Haziran 1999 Konya. s. 77-86.
  2. Akdeniz, H., B. Keskin, İ. Yılmaz, E. Oral. 2003. Bazı Arpa Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurları İle bazı kalite Özellikleri Üzerinde Bir Araştırma. Yüzüncü Yıl Üniversitesi,
  3. Ziraat Fakültesi, Tarım Bilimleri Dergisi (J. Agic. Sci.), 2004, 14(2): 119-125.
  4. Akıncı, C., İ. Gül, M. Çölkesen. 1999. Diyarbakır kosullarında bazı arpa çesitlerinin tane ve ot verimi ile bazı verim unsurlarının belirlenmesi. 3.Tarla Bitkileri Kongesi, 15-18 kasım 1999, Adana. 405-410.
  5. Akten, Ş. ve A. Akkaya. 1989. Ekim yöntemi ve ekim sıklığının kışlık arpanın verim ve bazı verim öğelerine etkisi. Atatürk Univ. Zir. Fak. Dergi., 20 (1): 42-58. Anonim. 2003. Bursa, ekonomik ve sosyal göstergeler. Bursa Valiliği yayınları 80. Yıl yayını, ISBN: 975-585-375-8 s.384, Bursa. Anonim. 2006.
  6. Bursa, Mustafakemalpaşa, Keles, Büyükorhan, Harmancık, Balıkesir, Dursunbey, Domaniç, Kütahya, Emet, Gediz, Simav, Davecikanalı, Tavşanlı meteoroloji istasyonları çok yıllık ve aylık yağış ve sıcaklık verileri raporları DMİ Genel Müd. (yayınlanmamış) s.32. Anonim. 2010. T.C. Başbakanlık Türkiye İstatistik Kurumu, Ankara. http://www.tuik.gov.tr.
  7. Baş, M. 1987. Arpalarda Ekim Zamanının Verim ve Diğer Bazı Özellikler Üzerine Etkisi. Cumhuriyet Üniv. Fen Bil. Enst. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. Budaklı, E,. G. Bayram, M. Türk, N. Çelik. 2005. Bazı İki Sıralı Arpa (Hordeum vulgare conv. Distichon) Çeşitlerinde Farklı Azot Dozlarının Verim, Verim Unsurları ve Kalite Üzerine Etkileri. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 19 (2): 1-11.
  8. Çölkesen, M. ve Y. Kırtok. 1987. Çukurova’nın Taban ve Kıraç Koşullarında Değişik Kökenli Arpa Çeşitlerinin Maltlık Özellikleri Üzerinde Araştırmalar. Türkiye Tahıl Sempozyumu. 6-9 Ekim 1987, Bursa. 559-569.
  9. Çölkesen, M., L. Cesurer, C. Yürürdurmaz, V. Demirbağ, A. Çiçek, A. Başgül, A. Engin. 1999. Kahramanmaraş Koşullarına Uygun Yüksek Verimli Arpa Çeşitlerinin Belirlenmesi. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongesi (15- 18 Kasım) Cilt 1 (Genel ve Tahıllar) s: 234-239,
  10. Adana. Çölkesen, M., A. Ökte