Dergiler / Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 18

Transgenik Olmayan Mısır (Zea mays L.) Üretiminde Yabancı Otların Kimyasal Kontrolünün Sürdürülebilirliği

Sustainability of Chemical Control of Weeds in Non-transgenic Corn (Zea mays L.) Farming

Sayfa
312–318
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak sadece kimyasallara bağlı mücadelelerin uzun dönemde çıkarabileceği çevresel sorunlar nedeniyle mısır üretimindesürdürülebilir yabancı ot mücadelesi için münavebe, malçlama, solarizasyon, buhar ile toprak dezenfeksiyonu, robotik akıllıkültivatörler ve hassas sensörlü pülverizatörler kullanılması, dron ve dijital teknoloji gibi çevre dostu uygulamaların herbisituygulamalarına entegre edilmesi gerekmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mısır bitkisinin yavaş büyümesi ve geniş sıra aralığı nedeniyle yabancı otlar özellikle erken büyüme döneminde ciddi bir sorundur.Ayrıca yüksek yabancı ot istilası ekim ve bakım maliyetini artırır, mısır verim ve kalitesini düşürür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Transgenik (genetiği değiştirilmiş organizma, GDO) mısırüretiminde yabancı ot mücadelesi genellikle çıkış sonrası glyphosate ve 2.4-D herbisitlerinin kullanımına bağlı olarak yapılmaktadır.Ancak transgenik mısır üretiminin yasak olduğu Avrupa birliği ve Türkiye gibi ülkelerde mısır tarlalarında yabancı ot mücadelesifarklı herbisitlere bağlı olarak; ekim öncesi, çıkış öncesi ve çıkış sonrası olmak üzere üç ayrı dönemde yapılabilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak sadece kimyasallara bağlı mücadelelerin uzun dönemde çıkarabileceği çevresel sorunlar nedeniyle mısır üretimindesürdürülebilir yabancı ot mücadelesi için münavebe, malçlama, solarizasyon, buhar ile toprak dezenfeksiyonu, robotik akıllıkültivatörler ve hassas sensörlü pülverizatörler kullanılması, dron ve dijital teknoloji gibi çevre dostu uygulamaların herbisituygulamalarına entegre edilmesi gerekmektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Mısır bitkisinin yavaş büyümesi ve geniş sıra aralığı nedeniyle yabancı otlar özellikle erken büyüme döneminde ciddi bir sorundur.Ayrıca yüksek yabancı ot istilası ekim ve bakım maliyetini artırır, mısır verim ve kalitesini düşürür. Yabancı ot mücadelesinde enyaygın kullanılan yöntem pratik olması bakımından herbisit kullanımıdır. Transgenik (genetiği değiştirilmiş organizma, GDO) mısırüretiminde yabancı ot mücadelesi genellikle çıkış sonrası glyphosate ve 2.4-D herbisitlerinin kullanımına bağlı olarak yapılmaktadır.Ancak transgenik mısır üretiminin yasak olduğu Avrupa birliği ve Türkiye gibi ülkelerde mısır tarlalarında yabancı ot mücadelesifarklı herbisitlere bağlı olarak; ekim öncesi, çıkış öncesi ve çıkış sonrası olmak üzere üç ayrı dönemde yapılabilmektedir. Buçalışmada transgenik olmayan mısır üretiminde sorun olan yabancı otlara karşı yaygın olarak kullanılan herbisitlerin yabancı otkontrolüne ve mısır verimine etkisi araştırılmıştır. En yüksek verim sırasıyla dimethenamid-P 280 g/l + terbuthylazine 250 g/l (13.055kg $ha^{-1}$), mesotrione 75 g/l + nicosulfuron 30 g/l (12.979 kg $ha^{-1}$) ve terbutylazine 270 g/l + pendimethalin 64 g/l (12.746 kg $ha^{-1}$uygulamalarından elde edilmiştir. Maksimum hasat indeksi sırasıyla dimethenamid-P 280 g/l + terbuthylazine 250 g/l (%53),mesotrione 75 g/l + nicosulfuron 30 g/l (%52) ve terbutylazine 270 g/l + pendimethalin 64 g/l (%50) uygulamalarında saptanmıştır.Yabancı ot indeksi sırasıyla dimethenamid-P 280 g/l + terbuthylazine 250 g/l (%7), mesotrione 75 g/l + nicosulfuron 30 g/l (%8) veterbutylazine 270 g/l + pendimethalin 64 g/l (%10) uygulamalarında en iyi sonucu verdiği belirlenmiştir. Sonuçlar bir bütün olarakdeğerlendirildiğinde sırasıyla dimethenamid-P 280 g/l + terbuthylazine uygulamalarının öncelikli olarak tercih edilebileceği sonucunavarılmıştır. Ancak sadece kimyasallara bağlı mücadelelerin uzun dönemde çıkarabileceği çevresel sorunlar nedeniyle mısır üretimindesürdürülebilir yabancı ot mücadelesi için münavebe, malçlama, solarizasyon, buhar ile toprak dezenfeksiyonu, robotik akıllıkültivatörler ve hassas sensörlü pülverizatörler kullanılması, dron ve dijital teknoloji gibi çevre dostu uygulamaların herbisituygulamalarına entegre edilmesi gerekmektedir.

Abstract

Weed interference is a severe problem in corn, also known as maize, due to slow early growth rate and wide row spacing especially in the early part of the growing season. Furthermore, high weed infestation increases the cost of cultivation, lowers the value of land, and reduces the returns of corn producers. Herbicides are the most widely used tools for weed management. Weed control for transgenic (genetically modified crops, GMO) corn is generally based on the use of post-emergence glyphosate and 2.4-D herbicides. However, transgenic modified corn crop production is prohibited in the European Union and Turkey hence weeds in corn fields in these countries; pre-sowing, pre-emergence and post-emergence herbicides can be used in three different periods. In this study, the effect of commonly used herbicides on weed control in corn was investigated. The highest corn yields were obtained from dimethenamide-P 280 g / l + terbuthylazine 250 g / l (13.055 kg $ha^{-1}$), mesotrione 75 g / l + nicosulfuron 30 g / l (12.979 kg $ha^{-1}$) and terbuthylazine 270 g / l + pendimethalin 64 g / l (12.746 kg $ha^{-1}$ ), respectively. The maximum harvest indexes were determined in dimethenamide-P 280 g / l + terbuthylazine 250 g / l (53%), mesotrione 75 g / l + nicosulfuron 30 g / l (52%) and terbuthylazine 270 g / l + pendimethalin 64 g / l (50%) applications. The weed indexes were detected in order of dimethenamide-P 280 g / l + terbuthylazine 250 g / l (7%), mesotrione 75 g / l + nicosulfuron 30 g / l (8%) and terbutylazine 270 g / l + pendimethalin 64 g / l (10%). When the results were evaluated as a whole, it was concluded that dimethenamide-P 280 g / l + terbuthylazine applications could be preferred to weed control in corn production areas, primarily. However, because of the environmental problems that can only be caused by chemicalrelated struggles in the long run, environmentally friendly applications such as alternation, mulching, solarization, steam disinfection, smart cultivators and sensor sprayers need to be integrated into herbicide applications for sustainable weed control in corn production.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

PALA, F. (2022). Transgenik Olmayan Mısır (Zea mays L.) Üretiminde Yabancı Otların Kimyasal Kontrolünün Sürdürülebilirliği. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 18, 312–318. https://ajindex.com/articles/457674

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Beadle, C.L. (1985). Plant Growth Analysis. Techniques in Bioproductivity and Photosynthesis. Edited by J. Coombs, D.O. Hall, S.P. Long and J. M. O. Scurlock. Chapter 2, P: 20–25.
  2. Pergamon Press.
  3. Oxford, England. https://doi.org/10.1016/B978-0-08-031999- 5.50012-1
  4. Berzsenyi, P., Bonis, B., Arendas, T. (1995). Investigations about the effects of some factors influencing the efficacy of postemergence weed control in maize (Zea mays L.), Dang Quoc Lap, Agricultural Research Institute of The Hungarian Academy of Sciences, 9th EWRS Syposium Budapest, 257 – 264. Dekalb (2020). Yabancı Ot Mücadelesi. [04 Jan. 2020] Available at: https://www.dekalb.com.tr/arama?tag=YABANCI%20OT
  5. DeLougherty, R. L., Crookston, R. K. (1979). Harvest Index of corn affected by population density, maturity rating, and environment 1. Agronomy Journal, 71(4), 577-580. https://doi.org/10.2134/agronj1979.00021962007100040014x
  6. Dogan, M.N., Boz, Ö. (2005). Comparison of weed problems in main and second crop maize (Zea mays L.) growing areas in Turkey. Asian Journal of Plant Sciences, 4(3), 220-224. https://doi.org/10.3923/ajps.2005.220.224
  7. FAO (2020). Maize in human nutrition. [accessed on: 04 Jan. 2020] Available at: http://www.fao.org/3/t0395e/T0395E00.htm#Contents
  8. Gupta, O.P. (1998). Weed management: Principles and practices. Agro Botanica, Bikaner, India, pp. 18-23.
  9. Güngör, M. Uygur, F.N. (2005). Adana ili mısır ekim alanlarında yabancı otlara karşı uygulanan kimyasal mücadelenin önemi ve ortaya çıkan sorunların araştırılması, Çukurova Üniversitesi,
  10. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek lisans Tezi, 171s. Adana. Hall, R.M., Swanton CJ., Anderson WG. (2002). The critical period of weed control in grain maize (Zea mays). Weed Science Congress, 40: 441-447. https://doi.org/10.1017/S0043174500051882
  11. Hütsch, B.W., Schubert, S. (2017). Harvest index of maize (Zea mays L.): Are there possibilities for improvement?. In Advances in agronomy (Vol. 146, pp. 37-82). Academic Press. https://doi.org/10.1016/bs.agron.2017.07.004 IGC 2019. International Grains Council. [accessed on: 27 Jun. 2015] Available at: http://www.igc.int/en/default.aspx
  12. Ion, V., Dicu, G., Dumbravă, M., Temocico, G., Alecu, I. N., Băşa, A. G., State, D. (2015). Harvest index at maize in different growing conditions. Romanian Biotechnological Letters, 20(6), 10951. https://doi.org/10.1016/j.aaspro.2015.08.036
  13. Işık D., Dok M., Altop EK., Mennan H. (2015). Mısır yetiştiriciliğinde erken toprak işleme ve glyphosate’nin çıkış öncesi ve çıkış