Dergiler / Doğu Coğrafya Dergisi / 2012 / Cilt: 17 - Sayı: 28

TÜRKİYE’DE COĞRAFİ İŞARETLERİN DAĞILIŞ ÖZELLİKLERİNİN VE COĞRAFİ İŞARET POTANSİYELİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Sayfa
193–214
Yayın Tarihi
2013-01-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna göre coğrafi işaret potansiyeli taşıyan ürünlerin belirlenmesinde yerel/geleneksel ürünleri tanıtıcı festivallerden yararlanılması önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Coğrafi ortam özelliklerinin ortaya çıkardığı ürün zenginliğinin coğrafi işaret yoluyla korunması, dünya ticaretinde yaşanan gelişmelere bağlı olarak giderek önem kazanan bir konudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Coğrafi işaretler doğal ortam özellikleri, geleneksel üretim yöntemleri ve kültürel değerler ile yoğrulan bir süreçte ortaya çıkan geleneksel/yerel ürünlere ticari açıdan koruma ve destek sağlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Buna göre coğrafi işaret potansiyeli taşıyan ürünlerin belirlenmesinde yerel/geleneksel ürünleri tanıtıcı festivallerden yararlanılması önerilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Coğrafi işaretler · yerel ürünler · geleneksel/yerel ürün festivalleri

Özet

Coğrafi ortam özelliklerinin ortaya çıkardığı ürün zenginliğinin coğrafi işaret yoluyla korunması, dünya ticaretinde yaşanan gelişmelere bağlı olarak giderek önem kazanan bir konudur. Coğrafi işaretler doğal ortam özellikleri, geleneksel üretim yöntemleri ve kültürel değerler ile yoğrulan bir süreçte ortaya çıkan geleneksel/yerel ürünlere ticari açıdan koruma ve destek sağlamaktadır. Büyük bir potansiyelin varlığına karşın Türkiye’de coğrafi işaret konusunda sınırlı gelişmeler sağlanabilmiştir. Çalışma ile günümüze değin Türkiye’de tescili sağlanan coğrafi işaretler ve dağılış özellikleri değerlendirilmiştir. Buna göre coğrafi işaret potansiyeli taşıyan ürünlerin belirlenmesinde yerel/geleneksel ürünleri tanıtıcı festivallerden yararlanılması önerilmektedir. Diğer yandan coğrafya biliminin Türkiye’de coğrafi işaretler konusuna katkı sağlayacağı alanlara dikkat çekilmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇALIŞKAN, V., KOÇ, H. (2013). TÜRKİYE’DE COĞRAFİ İŞARETLERİN DAĞILIŞ ÖZELLİKLERİNİN VE COĞRAFİ İŞARET POTANSİYELİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 28, 193–214. https://ajindex.com/articles/45639

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akın, E. B., 2006, Coğrafi İşaret Olarak Tescil Edilmiş Malatya Kayısısının Teknolojik Özelliklerinin Saptanması Ve Gıda Güvenliği Açısından Araştırılması, Hacettepe Üniversitesi Fen Bil. Ens. Gıda Mühendisliği ABD, Doktora Tezi, Ankara.
  2. Albayrak, M. ve Güneş, E., 2010, “Traditional Foods: Interaction Between Local and Global Foods in Turkey”, African Journal of Business Management Vol. 4(4), 555–561.
  3. Alım, M. ve Kaya, A., 2005, “Iğdır’da Kayısı Tarımı ve Başlıca Sorunları”, Doğu Coğrafya Dergisi Cilt 10, Sayı 14,47-66.
  4. Banks, G.; Kelly, S.; Lewis, N. ve Sharpe, S., 2007, “Place ‘from one glance’: the use of place in the marketing of New Zealand and Australian wines”, Australian Geographer, 38, 15–35.
  5. Bowen, S. ve A. Valenzuela Zapata, 2009, “Geographical Indications, Terroir, and Socioeconomic and Ecological Sustainability: The Case of Tequila.” Journal of Rural Studies, 25: 108–19.
  6. Doğanay, H., 1997, “Fitolojik Kökenli Bir Fosil: Oltutaşı”, Doğu Coğrafya Dergisi Sayı:2, 1-22.
  7. Doğanay, S., 2005, “Trabzon İlinde Fındık Tarımı”, Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt 10, Sayı 13, 233-252. DPT., 1995, Fikri ve Sınaî Haklar Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Yayın No: DPT: 2373, ÖİK: 438, Ankara. DPT., 2007,
  8. Fikri Mülkiyet Hakları, Yayın No: DPT: 2728, ÖİK: 680, Ankara.
  9. Elmacı, S., 2010, “Amasya’da Bamya (Okra) Tarımının Coğrafi Esasları: Üretimiyle İlgili Özellikleri, Dağılışı ve Sorunları”, Doğu Coğrafya Dergisi, cilt 15, Sayı 24:117- 130. Ertin, G., 2000, “Edremit körfezinde zeytin üretimi”, Türk Coğrafya Kurumu Dergisi, sayı 35, 223-246.
  10. Evans, G.E. ve Blakeney, M., 2006, “The Protection of Geographical Indications After Doha: Quo Vadis?”, Journal of International Economic Law Vol. 9 No. 3, 575– 614. Gök, Y. ve Zaman, S., 2003, “Anamur’da Muz Tarımının Coğrafi Esasları”, Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt 8, Sayı 9,181-208.
  11. Gökovalı, M., 2007, “Coğrafi İşaretler ve Ekonomik Etkileri: Türkiye Örneği”, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 21 Haziran 2007 Sayı: 2, 141 – 160. Guthey, G., 2008, “Agro-industrial conventions: some evidence from northern California’s wine industry”, The Geographical Journal, 174,138–148.
  12. Gümüşçü, O., 1997, “Türkiye’de Haşhaş ve Haşhaş Tarımının Coğrafi Dağılışı”, Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, sayı 6, 123-148.
  13. Gündoğdu, G., 2006, “Türk Hukukunda Coğrafi İşaret Kavramı Ve Korunması”, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Hukuk Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  14. Gürsu Doğu, R. P., 2