Dergiler / Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi / 2009 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Veteriner Hekimlikte Biyoeşdeğerliğin önemi ve değerlendirilmesi

The evaluation and importance of Bioequivalence in veterinary medicine

Sayfa
69–76
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Plazma yoğunluğu-zaman eğrisi altında kalan alan için %90 güven aralığında kabul sınırları 0.80-1.25 (%80-125)’dir, $Y _{doruk}$ için bu durumun geçerli olmasının yanı sıra etkinlik ve güvenilirliğin göz önünde bulundurulması koşulu ile bu aralığın genişletilmesinin mümkün olabileceği belirtilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Biyoeşdeğerlik, tüketici, hekim, halk sağlığı, üretici ve uluslar arası ticaret yönüyle büyük önem taşır.
📊
Temel Bulgular & Veri:ABD ve AB’nde, beşeri ilaçlarda olduğu gibi, veteriner hekimliği ilaçlarında da biyoeşdeğerlik çalışmaları titizlikle uygulanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Plazma yoğunluğu-zaman eğrisi altında kalan alan için %90 güven aralığında kabul sınırları 0.80-1.25 (%80-125)’dir, $Y _{doruk}$ için bu durumun geçerli olmasının yanı sıra etkinlik ve güvenilirliğin göz önünde bulundurulması koşulu ile bu aralığın genişletilmesinin mümkün olabileceği belirtilmektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Biyoeşdeğerlik, tüketici, hekim, halk sağlığı, üretici ve uluslar arası ticaret yönüyle büyük önem taşır. ABD ve AB’nde, beşeri ilaçlarda olduğu gibi, veteriner hekimliği ilaçlarında da biyoeşdeğerlik çalışmaları titizlikle uygulanmaktadır. Biyoeşdeğerlik çalışmalarının esası referans ürüne karşı test edilecek ilacın biyoeşdeğerliğini karşılaştırmaktır. Referans ürün ise genellikle ilk ruhsat almış ve tam doz olarak kabul edilen üründür. Biyoeşdeğerliğin değerlendirilmesinde ilacın biyoyararlanımı da son derece önemlidir. Biyoyararlanım ve biyoeşdeğerliğin tayini için, önerilen yöntem farmakokinetik çalışmalardır. Plazma yoğunluğu-zaman eğrisi altında kalan alan için %90 güven aralığında kabul sınırları 0.80-1.25 (%80-125)’dir, $Y _{doruk}$ için bu durumun geçerli olmasının yanı sıra etkinlik ve güvenilirliğin göz önünde bulundurulması koşulu ile bu aralığın genişletilmesinin mümkün olabileceği belirtilmektedir.

Abstract

Bioequivalence tests have determining roles for consumers, doctors, public health officials, producers and international trade. Bioequivalence studies are conducted on veterinary medicine drugs as well as on human drugs in the USA and EU. The essence of bioequivalence studies is to compare the bioequivalence of the drug to be tested against the reference product. The reference product is regarded as with licensed previously and full-dose. The bioavailability of the drug has also a determining role for evaluation of its bioequivalence. Pharmacokinetics is used commonly for determination of bioequivalence and bioavailability. The acceptable limits at the 90% confidence interval for the area under the plasma concentration and time curve are 0.80-1.25 (80-125%). Although this option is available only for the Cmax ($C _{max}$), the interval can be extended on the condition that the effectiveness and safety are taken into consideration.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALP, H. (2022). Veteriner Hekimlikte Biyoeşdeğerliğin önemi ve değerlendirilmesi. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 69–76. https://ajindex.com/articles/456107

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Altıntaş L. 2006. Ağızdan kullanılan bazı sülfonamid preparatlarının broilerlerde biyoeşdeğerliliği. Türkiye Cumhuriyeti Ankara Universitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi. Anonim. 2004. Conduct of bioequivalence studies in animals. Erişim: [http://pharmacos.eudra.org/ F2/eudralexlvol-7/A/7AE4a.pdfj. Erişim Tarihi: 06.02.2008. Anonim. 2008. Eşdeğer İlaç. Erişim Adresi: http://www.esdegerilac.com/asp_sayfalar /index.asp? menuk=17&sayfa=255. Erişim Tarihi: 01/02/2008. Bolton S. 1990.
  2. Pharmaceutical Statistics, Marcel Dekker, Inc., New York. Canbolat 0. 2002. İlaç ve İlaç Politikalarına Bakış. Sena Ltd. Şti. Ankara.
  3. Colwell PE, Jamali F., Dryden W., Friesen E., Koven S., Mohamed I., Osmond B., Severıni A.S., Sheldon L., Sheldon R., Tam Y., Tsuyuki R., Zhanel G. (1998). Bioequivalence and interchangeability of narrow therapeutic range drugs. Canadian society for pharmaceutical sciences discussion. J Pharm Pharmaceut Sci. 1(1):2-7. EMEA. 2001. Commitee for proprietary medicinal products (CPMP). Note for Guidance on The Investigation of Bioavailability and Bioequivalence. London, 26 July 2001. CPMP/EWP/QWP/ 1401/98. FDA. 2000. Guidance for industry. Bioavailability and bioequivalence studies for oraliy administered drug products-general considerations. Erişim: [http://www.fda.gov/ cder/guidance/3 61 5fnl.pdf]. Erişim Tarihi: 06.05.2003. FDA. 2001. Guidance for industry, ‘Statical approaches to estabilishing bioequivalence. Erişim: [http://www.fda.gov/ cder/guidance]. Erişim Tarihi: 07.05.2003. FDA. 2002. Guidance for industry. Bioavailability and bioequivalence studies for oraliy administered drug product-general considerations. Center for Drug Evaluation and Research (CDER), October. Kayaalp 0. 1998. Sülfonamidler, ko-trimoksazol ve trimetoprim. Alınmıştır: Rasyonel Tedavi Yönünden Tıbbi Farmakoloji. Ankara Hacettepe T.A.Ş. 1. Cilt. 8. Baskı. s: 277- 286. Labaune JP. 1989.
  4. Handbook of pharmacokinetics, Ellis Horwood Limited, Chichester. Or E. Dodurka T., Yılgın C., Tan H. 1994. Biyoyararlanım ve veteriner hekimlik açısından önemi. İstanbul Üniv Vet Fak Derg. 20(2-3): 5-11. Öner L. 2003. Değiştirilebilir (ınterchangeable) ilaç ve biyoeşdeğerlik. Erişim: [http://www.recete.org/ mised/mised_3/9.php]. Erişim Tarihi: 06.05.2003.
  5. Posyniak A., Zmudski J., Niedzielska J., Biernacki, B. 2001. Bioequivalence study of two formulations of enrofloxacin following oral administration in chickens. Bull Vet Inst Pulawy. 45: 353-358. Resmi Gazete 1994. Farmasötik müst