KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Doğu Coğrafya Dergisi / 2018 / Cilt: 23 - Sayı: 40

“BİZİM GÖLÜMÜZÜ BİZE VERMEYECEKLER”: KARAMIK GÖLÜ’NÜN (AFYONKARAHİSAR) KÜLTÜREL VE POLİTİK EKOLOJİSİ

Yılmaz ARI
Mustafa HASBEK
Sayfa
37–60
Yayın Tarihi
2018-12-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Alanın sürdürülebilir kullanımı için yerel halkın karar mercilerindeki rolü güçlendirilmeli ve sürekli hale getirilmelidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Afyonkarahisar ilindeki Karamık Gölü’nü kültürel ve politik ekolojik perspektif ile incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu değişimi etkileyen yerel, ulusal ve uluslar arası kurum ve kuruluşlar hangileridir?
💡
Sonuç & Katkı:Alanın sürdürülebilir kullanımı için yerel halkın karar mercilerindeki rolü güçlendirilmeli ve sürekli hale getirilmelidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Karamık Gölü · Sulak Alan · Kültürel ve Politik Ekoloji

Özet

Bu çalışma Afyonkarahisar ilindeki Karamık Gölü’nü kültürel ve politik ekolojik perspektif ile incelemeyi amaçlamaktadır. Karamık Gölü uluslararası düzeyde önemli bir sulak alan olmasına rağmen bu önemi anlamında gölü inceleyen akademik çalışmalar henüz yoktur. Bu boşluğu doldurmak için alanın kültürel ve politik ekolojisi saha çalışmalarıyla ortaya konulmuştur. Çalışma şu soruları cevaplamayı hedeflemektedir: göl çevresinde geleneksel insan-çevre ilişkisi nasıldır ve bu ilişki zamanla nasıl değişmiştir? Bu değişimi etkileyen yerel, ulusal ve uluslar arası kurum ve kuruluşlar hangileridir? Yerel halkın değişimlere gösterdiği tepki temelde nasıl şekillenmektedir? Sonuçta bu değişimler sürdürülebilirlik hedefleri ile uyumlu mudur? Kurumlardan elde edilen istatistikî veriler ile saha çalışmalarında etnografik yöntem kullanılarak elde edilen birincil veriler betimsel analiz yöntemi ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçları Karamık Gölü ve yörede yaşayan insanlar arasında kopması mümkün olmayan bir bağ olduğunu göstermiştir. Alan bir dizi politik karar ve yerel uygulama sonunda fonksiyonlarını yitirmeye yüz tutmuş ve bu durum gittikçe daha da kötüleşmektedir. Çalışma sonuçları alanda yaşayan yerel halkın zamanla alanla ilgili gelişmeleri etkileme gücünün azaldığı ve bir alan dışındaki birçok gelişme ile kurum ve kuruluşun göl çevresindeki insan-çevre ilişkilerinin şekillenmesinde daha etkin olduğunu göstermiştir. Alanın sürdürülebilir kullanımı için yerel halkın karar mercilerindeki rolü güçlendirilmeli ve sürekli hale getirilmelidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARI, Y., HASBEK, M. (2018). “BİZİM GÖLÜMÜZÜ BİZE VERMEYECEKLER”: KARAMIK GÖLÜ’NÜN (AFYONKARAHİSAR) KÜLTÜREL VE POLİTİK EKOLOJİSİ. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 40, 37–60. https://ajindex.com/articles/45491

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Adaman, F., Hakyemez, S. ve Özkaynak, B. (2009). The Political Ecology of a Ramsar Site Conservation Failure: The Case of Burdur Lake, Turkey. Environment and Planning C: Government and Policy, 783-800.
  2. Akurgal, E. (1990). Anadolu Uygarlıkları. İstanbul:
  3. Serhat Yayınevi.
  4. Anonim. (1996). Türk Çevre Mevzuatı. Cilt: 1. Türkiye Çevre Vakfı Yayını, Ankara.
  5. Arı, Y. (2001). Visions of a Wetland: Linking Culture and Conservation at Lake Manyas, Turkey. UMI Press,
  6. An Arbor, USA. Arı, Y. (2003a). Manyas Gölü’nün Kültürel Ekolojisi: Tarihi Süreçte Adaptasyon ve Değişim. Türk Coğrafya Dergisi, 40(1): 75-97.
  7. Arı, Y. (2003b). Kuş Cenneti Milli Parkı’nda Park Yönetimi-Yöre Halkı İlişkisi. Doğu Coğrafya Dergisi, 8(9): 7-37.
  8. Arı, Y. (2014a). Coğrafyada Saha Öğretimi ve Saha Araştırmaları. İçinde Arı, Y. ve Kaya, İ. (Ed.) Coğrafya araştırma yöntemleri, (303-315),
  9. Balıkesir, Coğrafyacılar Derneği. Arı, Y. (2014b). Koruma Alanları Ders Notları. Balıkesir Üniversitesi,
  10. Coğrafya Bölümü, Balıkesir. Arı, Y. (2006). Ramsar Sözleşmesinin Doğa Koruma Yaklaşımına Eleştirel Bir Bakış. Doğu Coğrafya Dergisi, 11(15): 275-302.
  11. Arı, Y. (2017). Çevresel Determinizmden Politik Ekolojiye: Son 100 Yılda Dünya’da ve Türkiye’de İnsan-Çevre Coğrafyasındaki Yaklaşımlar. Doğu Coğrafya Dergisi, 22(37): 1-34.
  12. Arı, Y. ve Arslan, F. (2007). Sanayicilerin Doğa Koruma Algısı: Kuş Cenneti Milli Parkı Örneği, Balıkesir Üniversitesi,
  13. Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, No: 11 Arı, Y. ve Derinöz, B. (2011). Bir Sulak Alan Nasıl Yönetilemez? Kültürel Ekolojik Perspektif ile Marmara Gölü (Manisa) Örneği: Coğrafi Bilimler Dergisi, 9(1): 41-60.
  14. Atalay, İ. (1977), Sultandağları ile Akşehir ve Eber Gölleri Havzalarının Strüktüral, Jeomorfolojik ve Toprak Erozyonu Etüdü. Atatürk Üniversitesi,
  15. Erzurum. Arı, Y., Kaya, İ. (Ed.). (2014). Coğrafya Araştırma Yöntemleri. Coğrafyacılar Derneği Yayınları.
  16. Balıkesir Bahadır, M. (2012). Eber ve Akşehir Göllerinin Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 10(1): 63-89.
  17. Bakırcı, M. (2007). Türkiye'de Kırsal Kalkınma: Kavramlar-Politikalar-Uygulamalar. Nobel Yayın Dağıtım. Bryant, R.L. ve Bailey, S. (1997). Third World Political Ecology. London: Routledge. Çalışkan, V. (2003). Amik Ovası ve Amik Gölü: Bir Sulak Alanı Kurutma Deneyiminin Günümüze Ulaşan Etkileri, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 41, S. 97-125.
  18. Erdem, O., 1995,
  19. Türkiye'nin Kuşcennetleri, Çevre Bakanlığı, Ankara.
  20. Evered, K. T. (2012). Political Ecologies of Turkey’s Wetlands and Lake Burdur: The Case o