Dergiler / Abant Tıp Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Araştırma Görevlisi Hekimlerin Sağlıkta Şiddete Maruz Kalma Durumları ve Sağlıkta Şiddet Konusundaki Düşüncelerinin Değerlendirilmesi

Investigation of Vitamin A Level and Body Mass Index in Pregnant Women with Acne Vulgaris

Sayfa
55–64
Yayın Tarihi
2021-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Çalışmaya 298 (katılım oranı %82) araştırma görevlisi hekim katılmıştır ve hekimlerin %65,8’i dahili birimlerdedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışma ile hekimlerin şiddete maruz kalma sıklıkları, maruz kaldıkları şiddet ile ilişkili etmenler değerlendirilmiş; hekimlerin sağlıkta şiddetin nedenleri hakkındaki düşüncelerinin ve şiddeti önleme konusundaki önerilerinin alınması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma verileri, şiddete uğrama durumu ve düşüncelerini belirlemeye yönelik iki bölümden oluşan 17 soruluk anket yoluyla gözlem altında toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Çalışmaya 298 (katılım oranı %82) araştırma görevlisi hekim katılmıştır ve hekimlerin %65,8’i dahili birimlerdedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Şiddet · Sağlık Çalışanı · Sağlıkta Şiddet

Özet

Amaç: Bu çalışma ile hekimlerin şiddete maruz kalma sıklıkları, maruz kaldıkları şiddet ile ilişkili etmenler değerlendirilmiş; hekimlerin sağlıkta şiddetin nedenleri hakkındaki düşüncelerinin ve şiddeti önleme konusundaki önerilerinin alınması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı olarak planlanan bu araştırma bir eğitim araştırma hastanesinde görev yapan araştırma görevlisi hekimlerde yürütülmüştür. Araştırma verileri, şiddete uğrama durumu ve düşüncelerini belirlemeye yönelik iki bölümden oluşan 17 soruluk anket yoluyla gözlem altında toplanmıştır. SPSS 22.0 programında analiz edilmiştir. P<0.05 anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 298 (katılım oranı %82) araştırma görevlisi hekim katılmıştır ve hekimlerin %65,8’i dahili birimlerdedir. Hekimlerin %49,3’ü meslek hayatları boyunca şiddete maruz kalmıştır. Erkek hekimlerin şiddete uğrama sıklığı %56,3,kadınların şiddete uğrama sıklığı %44,2’dir (p=0.038) Hekimlerin %35,9’u meslek hayatı boyunca beyaz kod vermiştir. Yaşadıkları şiddet türlerinin % 79,4’ü sözel, %2,2’si fiziksel, %18,4’ü sözel+fiziksel şiddettir. Hekimlerin %84,9’unda sosyal medyanın sağlık çalışanı üzerinde saygınlık azaltıcı ve halkı şiddete yönlendirici etkisinin olduğu ve %90,3’ünde ise caydırıcı yasal düzenlemelerin şiddeti önlemek için alınacak tedbir olabileceği görüşünün var olduğu saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına bakılarak meslek hayatları boyunca her iki hekimden birinin şiddete maruz kaldığı göz önünde bulundurulduğunda; bu yüksek oran sağlık hizmeti kalitesine etkisi yönünden politika düzenleyicilere yol gösterici olmalı, şiddet sıklığı; hizmet içi ve toplumsal eğitimlerle, kamusal ve hukuksal düzenlemelerle azaltılabilmelidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İKİIŞIK, H., YILMAZ, F. K., KARACANOĞLU, A., KADAYİF, A., GÜVEN, İ., ÖZDEMİR, G. M., TAŞDAN, H., KOÇ, F., EVLİ, Ç., DEMİRCİ, İ. G., MARAL, I. (2021). Araştırma Görevlisi Hekimlerin Sağlıkta Şiddete Maruz Kalma Durumları ve Sağlıkta Şiddet Konusundaki Düşüncelerinin Değerlendirilmesi. Abant Tıp Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 55–64. https://ajindex.com/articles/448723

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Daher M. World Report On Violence And Health. J Med Liban. 2003
  2. 51(2):59–63 2. World Health Organization, OMS. World Health Report Life İn The 21st Century A Vision For All Report Of The Director-General. 51st World Health Assembly.1998
  3. p.1–226. https://www.who.int/whr/1998/en/whr98_en.pdf?ua=1 3. Tbmm. Sağlık Çalışanlarına Yönelik Artan Şiddet Olaylarının Araştırılarak Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi. 2013
  4. Yasama Dönemi 24, 454. https://acikerisim.tbmm.gov.tr/xmlui/bitstream/handle/11543/110/ss454.pdf?sequence=1&isAllowed=y 4. Pala B, Ünalacak M, Ünlüoğlu İ. Child Maltreatment: Abuse And Neglect. Dicle Med J. 2011
  5. 38(1): 121-127. 5. Karaca BK, Aydın B, Turla A, Dündar C. Samsun’da Hekimlerin Meslekleri Nedeniyle Yaşadıkları Şiddetin Özellikleri Ve Şiddetin Önlenmesi Konusundaki Düşünceleri. Bull Leg Med. 2015
  6. 20(2):76–82. 6. Warshaw LJ, Messite J. Workplace Violence: Preventive And İnterventive Strategies. J Occup Environ Med. 1996
  7. 38(10):993-1006. 7. Saines JC. Violence And Aggression İn A & E: Recommendations For Action. Accid Emerg Nurs. 1999
  8. 7(1):8–12. 8. Arnetz JE, Arnetz BB. Violence Towards Health Care Staff And Possible Effects On The Quality Of Patient Care. Soc Sci Med. 2001
  9. 52(3):417–27. 9. Kingma M. Workplace Violence İn The Health Sector: A Problem Of Epidemic Proportion. Int Nurs Rev. 2001
  10. 48(3):129-30. 10. International Labour Organization (ILO). ILO Cataloguing in Publication Data.2002.3–4p. http://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/42617/9221134466.pdf
  11. jsessionid=F479EEB38FBDE89DD28C48A07AB88BF3?sequence=1 11. Ayranci Ü, Yenilmez Ç, Günay Y, Kaptanoğlu C. Çesitli Saglik Kurumlarinda Ve Saglik Meslek Gruplarinda Siddete Ugrama Sikligi. Anadolu Psikiyatri Derg. 2002
  12. 147–54. 12. Baykan Z, Öktem İS, Çetinkaya F, Naçar M. Physician Exposure To Violence: A Study Performed İn Turkey. Int J Occup Saf Ergon. 2015
  13. 21(3):291–7. 13. Erkol H, Gökdoǧan MR, Erkol Z, Boz B. Aggression And Violence Towards Health Care Providers - A Problem İn Turkey? J Forensic Leg Med. 2007
  14. 14(7):423–8. 14. İlhan MN, Özkan S, Kurtcebe ZÖ, Aksakal FN. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde Çalışan Araştırma Görevlileri Ve İntörn Doktorlarda Şiddete Maruziyet Ve Şiddetle İlişkili Etmenler. Toplum Hekim Bülteni. 2009
  15. 28(3):15–23. 15. Pinar T, Acikel C, Pinar G, Karabulut E, Saygun M, Bariskin E, et al. Workplace Violence İn The Health Sector İn Turkey: A National Study. J Interpers Violence.2017
  16. 32(15):2345–65. 16. Erten R, Öztora S, Dağdeviren HN. S