KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 4

Ebeveynleri Boşanmış Yetişkin Bireylerin Kişilerarası İlişkilerinde Bağlanma Modelleri ile Ayrılma Kaygısının İlişkisi

The Relationship Between Attachment Styles and Separation Anxiety of Adults in Divorced Families

Ceren YAŞA
Melis Seray ÖZDEN YILDIRIM
Sayfa
267–278
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Aynı zamanda ayrılmakaygısı ile kayıtsız, korkulu ve saplantılı bağlanma modelleri arasında pozitif; güvenli bağlanmamodeli ile arasında ise negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmada ebeveynleri boşanmış 21 yaş ve üzeri 151 yetişkin bireyin kişilerarası ilişkilerindekibağlanma modelleri ve ayrılma kaygıları çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Boşanma sonra babalarının ikinci bir evlilik yaptığını belirten katılımcılarınkayıtsız bağlanma düzeylerinin daha yüksek olduğu yine çalışmada, cinsiyete göre bağlanmamodelleri ve ayrılma kaygısı düzeylerinin farklılaşıp farklılaşmadığı araştırma soruları kapsamındaincelenmiş olup, kadınların ayrılma kaygısı düzeylerinin daha yüksek olduğu anlaşılmıştır.Güvenli bağlanma düzeyi erkeklerde kadınlara oranla daha yüksektir.
💡
Sonuç & Katkı:Aynı zamanda ayrılmakaygısı ile kayıtsız, korkulu ve saplantılı bağlanma modelleri arasında pozitif; güvenli bağlanmamodeli ile arasında ise negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çalışmada ebeveynleri boşanmış 21 yaş ve üzeri 151 yetişkin bireyin kişilerarası ilişkilerindekibağlanma modelleri ve ayrılma kaygıları çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Çalışmada;boşanmadan sonra babasının ilgisinde azalma olduğunu bildiren katılımcıların kayıtsız bağlanmadüzeyleri yüksektir. Boşanma sonra babalarının ikinci bir evlilik yaptığını belirten katılımcılarınkayıtsız bağlanma düzeylerinin daha yüksek olduğu yine çalışmada, cinsiyete göre bağlanmamodelleri ve ayrılma kaygısı düzeylerinin farklılaşıp farklılaşmadığı araştırma soruları kapsamındaincelenmiş olup, kadınların ayrılma kaygısı düzeylerinin daha yüksek olduğu anlaşılmıştır.Güvenli bağlanma düzeyi erkeklerde kadınlara oranla daha yüksektir. Aynı zamanda ayrılmakaygısı ile kayıtsız, korkulu ve saplantılı bağlanma modelleri arasında pozitif; güvenli bağlanmamodeli ile arasında ise negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur.

Abstract

In this study, the relationship between attachment styles and separation anxiety in divorced parents aged 21 and over of 151 adults. Demographic Information Form, The Relationship Scale and The Separation Anxiety Questionnaire were used. It was found that the relationship between fathers and the children after divorce was different and that participants who reported that there was a decrease in the interest of their fathers after divorce were significantly higher. Since parents made the second marriage after divorce, it was observed that there was a relationship between the attachment models and it was found that the participants who stated that their fathers made the second marriage after divorce were significantly higher than the indifferent bonding levels. It was determined that the separation anxiety levels of women were significantly higher than men. There was a positive relationship between separation anxiety and indifferent, fearful and obsessive attachment styles, and a negative relationship between the secure attachment

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAŞA, C., YILDIRIM, M. S. Ö. (2022). Ebeveynleri Boşanmış Yetişkin Bireylerin Kişilerarası İlişkilerinde Bağlanma Modelleri ile Ayrılma Kaygısının İlişkisi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 4, 267–278. https://ajindex.com/articles/440361

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Ainsworth, M.D.S., Blehar, M.C., Waters, E. & Wall, S. (1978). Patterns of Attachment: A Psychological Study of the Strange Situation. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Akyüz, E. (1978). Boşanmanın çocuk üzerindeki etkileri.Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 10(1-2), Ankara, 1-6
  2. Amato, P. R., & Keith, B. (1991). Parental divorce and the well-being of children: A meta-analysis. Psychological Bulletin, 110, 26-46.
  3. Amerikan Psikiyatri Birliği, Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı, DSM-5 Tanı Ölçütleri Başvuru El Kitabı, 4. Baskı, Tanı Ölçütleri Başvuru Kitabından. E.Köseoğlu (Çev.) Hekimler Yayın Birliği, Ankara, 2014, 113-114.
  4. Aral, N., Sağlam, M. (2012). Ebeveynleri boşanma sürecinde olan çocuklar ile ebeveynleri ile birlikte yaşayan çocukların duyguların cinsiyete göre incelenmesi.Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(1), 74- 79. Bartholomew, K. (1993). From Childhood to Adult Relationships: Attachment Theory and Research. İçinde: S. Duck (Ed.), Learning About Relationships(s. 30-62). Thousand Oaks: Sage Publications. Bartholomew, K.& Horowitz, L.M. (1991). Attachment styles among young adults: a test of a four-category model. Journal of Personality & Social Psychology, 61,226-244
  5. Bilici, A. T. (2014). Boşanma sürecinin çocuklar üzerindeki psikososyal etkileri. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 18(2), 79- 85. Bowlby, J. (1969). Bağlanma. Bağlanma ve Kaybetme 1.T. V. Soylu. (Çev). İstanbul: Pinhan Yayıncılık, 262-265.
  6. Bowlby, J. (1973). Attachment And Loss: Vol 2. Separation: Anxiety And Anger. New York: Basic Books. Bowlby, J. (1980). Attachment And Loss: Vol 3. Loss: Saddness And Depression. New York: Basic Books. Diriöz, M. (2010). Ayrılma Anksiyetesi için Yapılandırılmış Klinik Görüşme, Çocukluk ve Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Ölçeklerinin Geçerlilik ve Güvenirliği,Yüksek Lisans Tezi,İzmir:
  7. Dokuz Eylül Üniversitesi,
  8. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Erbay, E., Gök, F. A. & Kardeş, T.Y. (2015). Aile mahkemelerine başvuran ve boşanma sürecinde olan ailelerin problem çözme ve becerilerin incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 19 (1),139-154.
  9. Göktürk, Ü. (2001).
  10. Boşanma, Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Ders Kitabı.(Ed. Ö. Polvan) (1. baskı) içinde (s. 251- 255). İstanbul: Nobel. Hazan C.& Shaver P. (1994). Bağlanma yakın ilişkilerle ilgili araştırmalar için bir çerçeve. A. Dönmez (Çev.)Psychological Inquiry, 5(1), 1-2.
  11. Kelly JB. (2012). Risk and protective factors associated with child adoles