KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 5

Beşerî Sermayenin Ölçülmesi: Kamu Personeline Yönelik Bir Uygulama

Measuring Human Capital: A Field Research for Civil Servant

Şerafettin ERTEN
İbrahim TÜRKMEN
Sayfa
1403–1412
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca kamu personelinin bazı demografik değişkenlere göre beşerîsermaye düzeylerinde anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın amacı bir kamu kurumunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi personelinbeşerî sermaye düzeylerinin belirlenmesi ve demografik değişkenler açısından farklılıkların ortayakonulmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla, Vidotto ve diğerleri (2017) tarafından geliştirilen beşerî sermaye ölçeğininTürkçeye uyarlaması yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca kamu personelinin bazı demografik değişkenlere göre beşerîsermaye düzeylerinde anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Araştırmanın amacı bir kamu kurumunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi personelinbeşerî sermaye düzeylerinin belirlenmesi ve demografik değişkenler açısından farklılıkların ortayakonulmasıdır. Bu amaçla, Vidotto ve diğerleri (2017) tarafından geliştirilen beşerî sermaye ölçeğininTürkçeye uyarlaması yapılmıştır. Araştırmanın verileri bir kamu kurumundaki çalışan ve çalışmayagönüllü olarak katılan 198 kamu personelinden elde edilmiştir. Verilerin analizi, SPSS 22.0 veAMOS 22.0 programları aracılığıyla yapılmıştır. Araştırma sonucunda kamu kurumlarının beşerîsermayelerini değerlendirebilmelerine olanak sağlayan beşerî sermaye ölçeğinin geçerliliği vegüvenilirliği kanıtlamıştır. Ayrıca kamu personelinin bazı demografik değişkenlere göre beşerîsermaye düzeylerinde anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Kamu örgütlerinde beşerî sermayeyeilişkin çalışmalar sınırlıdır. Bu durum ülkemiz için de geçerlidir. Bu nedenle çalışma kamukurumlarında beşerî sermayenin değerlendirilmesine yönelik literatüre katkıda bulunması açısındanönemlidir.

Abstract

The aim of the study is to determine the human capital levels of the personnel subject to the Civil Servants Law No. 657 in a public institution, and to reveal the differences in terms of demographic variables. For this purpose, the human capital scale developed by Vidotto et al. (2017) was adapted to Turkish. The data of the study was obtained from 198 civil servants working in a public institution and participating in the study voluntarily. The data were analyzed by SPSS 22.0 and AMOS 22.0. As a result of the research, the validity and reliability of the human capital scale, which enables public institutions to evaluate human capital, has been proved. In addition, significant differences were found in human capital levels of civil servants according to some demographic variables. Studies on human capital in public organizations are limited. This also applies to our country. Therefore, the study is important in terms of contributing to the literature on the evaluation of human capital in public institutions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERTEN, Ş., TÜRKMEN, İ. (2022). Beşerî Sermayenin Ölçülmesi: Kamu Personeline Yönelik Bir Uygulama. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 5, 1403–1412. https://ajindex.com/articles/440331

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Agndal, H., & Nilsson, U. (2006). Generation of Human and Structural Capital: Lessons from Knowledge Management. The Electronic Journal of Knowledge Management, 4(2), 91-98.
  2. Akgül, A., & Çevik, O. (2005). İstatistiksel Analiz Teknikleri SPSS'te İşletme Yönetimi Uygulamaları, 2. Baskı. Ankara:
  3. Emek Ofset. Akyüz, Ö. F. (2011). İnsan ve Bilgi Ekseninde Entelektüel Sermayenin Etkin Yönetimi. İstanbul:
  4. THY Teknik A.Ş. Arıkboğa, Ş. (2003). Entellektüel Sermaye. İstanbul:
  5. Derin Yayınları.
  6. Bassi, L. J., & Van Buren, M. E. (1999). Valuing investments in intellectual capital. International Journal of Technology Management, 18(5), 414-433.
  7. Becker, G. S. (1993). Human Capital A Theoretical and Empirical Analysis with Special Reference to Education. Chicago: The University of Chicago Press.
  8. Bontis, N. (1998). Intellectual Capital: An Exploratory Study That Develops Measures and Models. Management Decision, 36(2), 63-76.
  9. Bontis, N. (1999). Managing Organizational Knowledge by Diagnosing Intellectual Capital: Framing and Advancing the State of the Field. International Journal of Technology Management, 18(5), 433-460.
  10. Bounfour, A., & Edvinsson, L. (2005). Introduction. A. Bounfour, & L. Edvinsson (Dü) içinde, Intellectual Capital for Communities (s. xi-xv). Massachusetts: Elsevier Butterworth–Heinemann. Brooking, A. (1996). Intellectual Capital. London: International Thomson Business Press.
  11. Campos, E. B., Salmador, M. P., & Merino, C. (2006). Towards a model of intellectual capital in public administrations. Learning and Intellectual Capital, 3(3), 214-232.
  12. Can, H., Kavuncubaşı, Ş., & Yıldırım, S. (2012). Kamu ve Özel Kesimde İnsan Kaynakları Yönetimi 7. Baskı. Ankara:
  13. Siyasal Kitabevi.
  14. Carkhuff, R. R. (2000). Human Possibilities Human Capital in the 21. Century. Massachusetts: Possibilities Publishing. Cinca, C. S., Molinero, C. M., & Queiroz, A. B. (2003). The measurement of intangible assets in public sector using scaling techniques. Journal of Intellectual Capital, 4(2), 249-275.
  15. Farah, A., & Abouzeid, S. (2017). The impact of intellectual capital on performance: Evidence from the public sector. Knowledge Management & E-Learning, 9(2), 225-238.
  16. Gupta, K., Goel, S., & Bhatia, P. (2019). An Analysis of Intellectual Capital and Firms' Profitability: with Reference to Indian IT Companies. NMIMS Management Review, 37(2), 77-91.
  17. Kayış, A. (2016). Güvenilirlik Analizi. Ş. Kalaycı içinde, SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri 7. Baskı (s. 403-419). Ankara: As