Dergiler / Bilimname / 2018 / Cilt: 2018 - Sayı: 36

İbn Teymiye’nin Vücûh ve Nezâir Tanımının Etkileri ve Sorunları

Sayfa
261–291
Yayın Tarihi
2018-10-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede İbn Teymiye’nin vücûh ve nezâir tarifinin etkileri ve yol açtığı sorunlar üzerinde durulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bugünkü bilgimize göre vücûh ve nezâir terimleriyle ilgili ilk tanımı İbnü’l-Cevzî yapmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İbnü’l-Cevzî vücûh-nezâiri “bir kelimeden Kur’an’ın farklı yerlerinde farklı anlamların kastedilmesi” olarak tarif etmiş, ayrıca “vücûhun manaların, nezâirin lafızların adı olduğunu” belirtmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede İbn Teymiye’nin vücûh ve nezâir tarifinin etkileri ve yol açtığı sorunlar üzerinde durulacaktır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Vücûh · nezâir · İbn Teymiye

Özet

Öz Bugünkü bilgimize göre vücûh ve nezâir terimleriyle ilgili ilk tanımı İbnü’l-Cevzî yapmıştır. İbnü’l-Cevzî vücûh-nezâiri “bir kelimeden Kur’an’ın farklı yerlerinde farklı anlamların kastedilmesi” olarak tarif etmiş, ayrıca “vücûhun manaların, nezâirin lafızların adı olduğunu” belirtmiştir. Bu tanımın vücûh ve nezâir kitaplarının muhtevasının müşterek lafızlarla sınırlandırılmasına yol açtığını belirten İbn Teymiye, İbnü’l-Cevzî’nin tarifini eleştirmiştir. İbn Teymiye, söz konusu kitapların sadece müşterek lafızlarla ilgili olmadığını, bu kitaplarda müşterek lafızların yanı sıra mütevâtı lafızların da bulunduğunu belirtmiştir. Vücûhun müşterek lafızlarda, nezâirin mütevâtı lafızlarda bulunduğunu söyleyen İbn Teymiye, bugünkü bilgimize göre vücûh ve nezâirin tarifinde müşterek ve mütevâtı terimlerini kullanan ilk kişidir. İbnü’l-Cevzî’ye yönelttiği eleştiride İbn Teymiye haklı olmakla birlikte, kendi yaptığı tanım da çeşitli sorunlar içermektedir. Bu tarifin en önemli sorunu, vücûh ve nezâir literatürünün muhtevasıyla birebir örtüşmeyen “müşterek” ve “mütevâtı” terimlerini tanıma ithal etmesidir. Zira vücûh ve nezâir alanındaki eserlerde geçen vecih/vücûh tabirinin lafz-ı müşterekle, nazîr/nezâir tabirinin de lafz-ı mütevâtı ile birebir örtüşmediği görülmektedir. İlaveten İbn Teymiye’nin nezâir tarifinde kullandığı “elfâz-ı mütevâtıe”nin, vücûh ve nezâir literatüründe nezâir karşılığında değil, vücûh karşılığında kullanılması İbn Teymiye’nin vücûh-nezâir anlayışının bir diğer sorundur. Vücûh ve nezâir kitaplarında yer alan maddelerin, her zaman homojen bir şekilde lafz-ı müşterek ya da lafz-ı mütevâtı kategorisine girmemesi, onun yaptığı tanımın bu kitaplardaki muhteva açısından kapsayıcı olmadığının bir diğer göstergesidir. Bu makalede İbn Teymiye’nin vücûh ve nezâir tarifinin etkileri ve yol açtığı sorunlar üzerinde durulacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAGÖZ, M. (2018). İbn Teymiye’nin Vücûh ve Nezâir Tanımının Etkileri ve Sorunları. Bilimname, Cilt: 2018 - Sayı: 36, 261–291. https://ajindex.com/articles/43742

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Abdülâl Sâlim Mekrem. el-Müşterekü’l-lafzî fi’l-hakli’l-Kur’ânî. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 1996. Abdülbâkî, Muhammed Fuad. el-Mu‘cemü’l-müfehres li elfâzi’l-Kur’âni’l-kerîm. İstanbul: el-Mektebetü’l-İslâmiyye, 1984.
  2. Albayrak, Halis. Tefsir Usûlü: Yöntem - Ana Konular - İlkeler - Teklifler. İstanbul: Şûle Yayınları, 1998.
  3. Altuntaş, Halil. “el-Vücûh ve’n-Nezâir”. Diyanet İlmi Dergi 26/1 (1990): 13-29.
  4. Aydın, İsmail. “Kur’anda Münferit Anlamlı Kelimeler”. EKEV Akademi Dergisi 16/53 (2012): 31-45.
  5. Aydın, İsmail. Kur’ân’ın Filolojik Yorumu: Tarihsel Gelişim ve Sorunlar. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2014.
  6. Aydın, İsmail. “Kur’ân’la İlgili İlk Filolojik Çalışmaların Tefsir İlmi Açısından Değerlendirilmesi”. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi 11/1 (2011): 37-63.
  7. Bilgin, Abdülcelil. Kur’an’ı Tanımak: Tarih - Dil - Yorum. Ankara: Araştırma Yayınları, 2018. Bureyk b. Sa‘îd, Âl-i Hâsin el-Karnî. Külliyyâtü’l-elfâz fi’t-tefsîr: dirâse nazariyye tatbîkiyye. Riyad: Merkezü âlemi’t-tıbâ‘a, 1426. Celal el-Asyûtî. “Mukaddime”. Vücûhü’l-Kur’âni’l-kerîm. Celal el-Asyûtî. Beyrut: Kitâb nâşirûn, 2011.
  8. Cerrahoğlu, İsmail. Tefsir Usulü. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1989.
  9. Cerrahoğlu, İsmail. “Vücûhu’l-Kur’âna Dâir Bilinmeyen Yeni Bir Eser”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 15 (1967): 113-120. Cürcânî, Ebü’l-Hasen Ali b. Muhammed b. Ali es-Seyyid eş-Şerîf. Kitâbü’t-Ta‘rîfât. Thk. Muhammed Abdurrahman el-Mar‘aşlî. Beyrut: Dâru’n-Nefâis, 2007.
  10. Çalışkan, Mehmet. Tefsir Bilgileri (Kur’an Tarihi – Kur’an İlimleri – Tefsir Tarihi). Adana: Nobel Kitabevi, 2005.
  11. Çetin, Esma. Dâmegânî’nin el-Vücûh ve’n-Nezâir İsimli Eserindeki Metodu. Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi, 2006.
  12. Çetin, Mustafa. “Kur’an’da Vücuh ve Nazair”. Diyanet İlmi Dergi 27/3 (1989): 97-127. Dâmegânî, Ebû Abdillah el-Hüseyn b. Muhammed. Kâmusu’l-Kur’ân (Islâhu’l-Vücûh ve’n-Nezâir fi’l-Kur’âni’l-Kerîm). Thk. Abdülaziz Seyyidü’l-Ehl. Beyrut: Dâru’l-İlm li’l-Melâyîn, 1980.
  13. Deliser, Bilal. Kur’an İlimleri ve Tefsir Usûlü. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2014.
  14. Demirci, Muhsin. Tefsir Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2009.
  15. Demirci, Muhsin. Tefsir Usûlü. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2013.
  16. Divlekci, Celaleddin. “Kur’an’da Bazı Kelimelerin Kullanım Özelliklerine Dair Genel Kaideler”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 6/1 (2017): 86-104. el-Mevlûdî b. İsmail Aziz. el-Müşterekü’l-lafzî ve