Dergiler / Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 21 - Sayı: 6

MgO Nanopartiküllerinin Drosophila melanogaster Üzerindeki Davranışsal Toksisitesinin Değerlendirilmesi

Behavioral Toxicity Evaluation of MgO Nanoparticles on Drosophila melanogaster

Sayfa
1283–1294
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda MgO NP’lerinin genel olarak Drosophila melanogaster’da negatif bir etkiye neden olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüzde nanopartiküllerin üstün fizikokimyasal özelliklerinin belirlenmesinden sonra nanopartiküller ve nanoteknolojiye olan ilgi de hızlı bir şekilde artmış ve kullanım alanları da yaygınlaşmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üç fiziksel boyutundan en az biri 1-100 nm aralığında olan ve belirli nano-ölçekli özellikler gösterebilen maddeler olarak tanımlanan nanopartiküller, tıp, elektronik, kozmetik, çevresel temizlik gibi birçok farklı alanda yaygın kullanım alanına sahiptir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda MgO NP’lerinin genel olarak Drosophila melanogaster’da negatif bir etkiye neden olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Günümüzde nanopartiküllerin üstün fizikokimyasal özelliklerinin belirlenmesinden sonra nanopartiküller ve nanoteknolojiye olan ilgi de hızlı bir şekilde artmış ve kullanım alanları da yaygınlaşmıştır. Üç fiziksel boyutundan en az biri 1-100 nm aralığında olan ve belirli nano-ölçekli özellikler gösterebilen maddeler olarak tanımlanan nanopartiküller, tıp, elektronik, kozmetik, çevresel temizlik gibi birçok farklı alanda yaygın kullanım alanına sahiptir. Bu yaygın kullanımdan dolayı insanların da nanopartiküllere olan maruziyeti gün geçtikçe artmaktadır. Ayrıca nanopartiküllerin çevreye yayılması doğada ki birçok canlı için risk oluşturmaktadır. Bu sebeple de nanopartiküllerin yol açabileceği olumlu/olumsuz biyolojik etkilerin anlaşılabilmesi için yapılan çalışmalar da hız kazanmıştır. Bu bağlamda yapılan çalışmada MgO nanopartiküllerinin farklı konsantrasyonlarının (2, 5 ve 10 mM) Drosophila melanogaster üzerindeki davranışsal toksisiteye etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Davranışsal toksisitenin belirlenmesinde larval ağırlık ve hareketi, ergin birey ağırlığı, pupa oluşturma başarısı, pupa pozisyonu, pupadan çıkış başarısı, negatif jeotaksis ve ömür uzunluğu deneyleri gerçekleştirilerek değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda MgO NP’lerinin genel olarak Drosophila melanogaster’da negatif bir etkiye neden olduğu tespit edilmiştir. Larval hareketin incelendiği deney kapsamında çalışma kapsamında en yüksek doz olarak belirlenen10 mM’lık derişimin istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azalmaya neden olduğu tespit edilmiştir.

Abstract

Nowadays, after the determination of the superior physicochemical properties of nanoparticles, interest in nanoparticles and nanotechnology has increased rapidly and their usage areas have become widespread. Nanoparticles, which are defined as substances that have at least one of their three physical dimensions in the range of 1-100 nm and can show certain nanoscale properties, have a widespread use in many different fields such as medicine, electronics, cosmetics, environmental cleaning. Due to this widespread use, the exposure of humans to nanoparticles is increasing day by day. In addition, the spread of nanoparticles into the environment poses a risk to many living things in nature. For this reason, studies to understand the positive / negative biological effects that nanoparticles can cause have also gained momentum. In this context, it was aimed to investigate the effect of different concentrations of MgO nanoparticles (2, 5 and 10 mM) on behavioral toxicity on Drosophila melanogaster. In determining behavioral toxicity, larval weight and movement, adult weight, pupa formation success, pupal position, exit success, negative geotaxis and longevity tests were performed and evaluated. As a result of the study, it was determined that MgO NPs generally cause a negative effect on Drosophila melanogaster. Within the scope of the experiment in which the larval movement was examined, it was determined that the concentration of 10 mM, which was determined as the highest dose within the scope of the study, caused a statistically significant decrease.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNEŞ, M., YALÇIN, B., KAYA, B., KURŞUN, A. Y., TAGORTİ, G. (2022). MgO Nanopartiküllerinin Drosophila melanogaster Üzerindeki Davranışsal Toksisitesinin Değerlendirilmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 6, 1283–1294. https://ajindex.com/articles/429659

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Alqahtani, S., Alomar, S.Y., 2016. Induction of apoptosis and cytokine markers in colon cancer cells by mahnesium oxide (MgO) nanoparticles. Toxicological & Environmental Chemistry, 99, 302-314.
  2. Asmonaite, G., Boyer, S., de Souza, K.B., Wassmur, B. and Sturve, J., 2016. Behavioural toxicity assessment of silver ions and nanoparticles on zebrafish using a locomotion profiling approach. Aquatic Toxicology, 173, 143-153.
  3. Baker, T.J., Tyler, C.R., Galloway, T.S., 2014. Impacts of metal and metal oxide nanoparticles on marine organisms. Environmental Pollution, 186, 257-271.
  4. Benelmekki, M., 2015. Designing Hybrid Nanoparticles. Morgan & Claypool Publishers, 1-14.
  5. Bernhardt, E.S., Colman, B.P., Hochella, M.F., Cardinale, B.J., Nisbet, R.M., Richardson, C.J., Yin, Liyan., 2010. An Ecological Perspective on Nanomaterial Impacts in the Environment. Journal of Environmental Quality, 39, 1-12.
  6. Bhatt, I., Tripathi, B.N., 2011. Interaction of engineered nanoparticles with various components of the environment and possible strategies for their risk assessment. Chemosphere, 82, 308-317.
  7. Bindhu, M.R., Umadevi, M., Micheal, M.K., Arasu, M.V. and Al-Dhabi, N.A., 2016. Structural, morphological and optical properties of MgO nanoparticles for antibacterial application. Materials Letters, 166, 19-22.
  8. Buffet, P., Tankoua, O.F., Pan, J., Berhanu, D., Herrenknecht, C., Poirier, L., Amiard-Triquet, C., Amiard, J., Berard, J., Risso, C., Guibboline, M., Romeo, M., Reip, P., Valsami-Jones, E. and Mouneyrac, C., 2011. Behavioural and biochemical responses of two morine invertebrates Scrobicularia plana and Hediste diversicolor to copper oxide nanoparticles. Chemosphere, 84, 166-174.
  9. Cai, L., Chen, J., Liu, Z., Wang, H., Yang, H., Ding, W., 2018. Magnesium Oxide Nanoparticles: Effective Agricultural Antibacterial Agent Against Ralstonia solanacearum. Frontiers in Microbiology, 9. Chen, J., Fan, R., Wang, Y., Huang, T., Shang, N., He, H., Zhang, P., Zhang, L., Niu, Q. and Zhang, Q., 2020. Progressive impairment of learning and memory in adult zebrafish treated by Al2O3 nanoparticles when in embryos. Chemosphere, 254, 126608. Chen, T.H., Lin, C.C. and Meng, P.J., 2014. Zinc oxide nanoparticles alter hatching and larval activity in zebrafih (Danio rerio). Journal of Hazardous Materials, 277, 134-140.
  10. De Matteis, V., 2017. Exposure to Inorganic Nanoparticles: Routes of Entry, Immune Response, Biodistribution and In Vitro/In Vivo Toxicity Evaluation. Toxics, 5, 29. Demir, E., Akça, H., Kay