Dergiler / Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 21 - Sayı: 1

Akdağ’ın (Dursunbey/Balıkesir) Endemik Taksonları Üzerine Bir Çalışma

A Study on Endemic Taxa of Akdağ (Dursunbey/Balıkesir)

Sayfa
1–13
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada bu tehditler için çeşitliöneriler sunulmuştur

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada; Akdağ (Dursunbey/Balıkesir)’da yayılış gösteren endemik ve nadir taksonlar tespit edilmişve IUCN tehdit kategorileri ortaya konmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Güncel olarak alanda 42 tane endemik, 2 tane de nadir taksonbulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada bu tehditler için çeşitliöneriler sunulmuştur
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada; Akdağ (Dursunbey/Balıkesir)’da yayılış gösteren endemik ve nadir taksonlar tespit edilmişve IUCN tehdit kategorileri ortaya konmuştur. Çalışmada ayrıca bölgede taksonlar üzerindeki baskıfaktörleri de belirlenmiştir. Güncel olarak alanda 42 tane endemik, 2 tane de nadir taksonbulunmaktadır. Alandaki endemizm oranı %9.50’dir. Güncel IUCN tehdit kategorilerine göre alanda; CR(Çok tehlikede) 1, EN (Tehlikede) 2, VU (Zarar görebilir) 7, NT (Tehdit altına girebilir) 5 ve LC (En az endişeverici) kategorilerinde 26 takson bulunmaktadır. Ayrıca, alanda DD (Veri yetersiz) kategorisinde 1taksonun varlığı belirlenmiştir. Çalışmada bazı taksonların yeni IUCN’e göre statüleri de güncellenmiştir.Ayrıca 44 taksonun global düzeyde LC kategorisinde tehdit altında olduğu belirtilmiştir. Araştırmaalanında endemik taksonlar açısından ciddi bir tehdit olmamakla birlikte, yangın ve hayvancılıkfaaliyetleri kısmen de olsa bazı taksonlar için tehdit oluşturmaktadır. Çalışmada bu tehditler için çeşitliöneriler sunulmuştur

Abstract

In this study, endemic and rare species have been determined in Akdağ (Dursunbey/Balıkesir). IUCN threat categories of endemic and rare species were presented in the region.The stress factors on the plants in the region were also determined in the study. Currently, there are 42 endemic and 2 rare plants in the area and the endemism rate in the area is 9.50%. According to the current IUCN; There are CR (Very Endangered) 1, EN (Endangered) 2, VU (Vulnerable) 7, NT (Endangered) 5, LC (Least Concern) 26 and DD (Data Deficient) 1 taxa in the categories. In the paper, the statuses of some taxa according to the new IUCN were also updated. It has also been stated that 44 taxa are under threat in the LC category at global level. In the research area, no serious threat factor has been identified in terms of endemic taxa. Although no serious threat factor has been identified in terms of endemic taxa in the research area, fire and livestock activities in the region are partly a threat for the endemic and rare taxa. In addition, various recommendations have been made in terms of threats

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AÇAR, M., SATIL, F. (2022). Akdağ’ın (Dursunbey/Balıkesir) Endemik Taksonları Üzerine Bir Çalışma. Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 1, 1–13. https://ajindex.com/articles/429614

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Açar, M., Satıl, F., 2014. Flora of Akdag (Balıkesir/Dursunbey). Biological Diversity and Conservation, 7 (2), 38-56.
  2. Akçiçek, E., 2002. Demirlik ve Kulaksız (Kütahya) Dağları Florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi, 9 (2), 19-75.
  3. Akçiçek, E., Satıl, F., Tümen, G., Dündar, E., 2007. “Endemic and Rare Non-Endemic Plants of Madra Mountain (Balıkesir/İzmir). International Symposium 7th Plant Life of South West Asia (7th PlosWA), Eskişehir-Turkey. Atay, S., Güleryüz, G., Orhun, C., Seçmen, Ö., Vural, C., 2009. Dağlarımızdaki zenginlik Türkiye’nin 120 alpin bitkisi. Dönence Basım ve Yayın Hizmetleri, İstanbul, 86. Çetin, E., Şenol, G.S., Seçmen, Ö., 2007. Flora of Rahat Mountain (Burdur, Turkey). Turkish Journal of Botany, 31, 225-243.
  4. Çırpıcı, A., 1988. Murat Dağı (Kütahya - Uşak)’nın Florası, Doğa Türk Botanik Dergisi, 13 (2), 157-222.
  5. Davis, P.H., 1965-1985. Flora of Turkey And East Aegean Islans 1-9.
  6. Edinburgh University Press,
  7. Edinburgh. Davis, P.H., Mill, R.R., Tan, K., 1988. Flora of Turkey and East Aegean Islands 10. Edinburgh University Press, Edinburgh, 590. Dirmenci, T., 2006. Gölcük (Dursunbey-Balıkesir) florası üzerine bir çalışma, Ot Sistematik Botanik Dergisi, 13 (1), 97-124.
  8. Doğan, S., Özen, F., 1999. Değirmenboğazı (Balıkesir) ve Çevresinin Florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi, 6 (1), 17-38.
  9. Eken, G., Bozdoğan, M., İsfendiyaroğlu, S., Kılıç, D.T., Lise, Y. (editörler), 2006. Türkiye’ nin Önemli Doğa Alanları. Doğa Derneği, Ankara, 228-229.
  10. Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z., Adıgüzel, N., 2000. Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı. Türkiye Tabiatını Koruma Derneği ve Van 100.Yıl Üniversitesi, Ankara, 246. Erden, M., 1992. Balya-Gökçeyazı-Ovacık Arasında Kalan Bölgenin Florası. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 52. Görk, G., 1982. Eğrigöz Dağı (Emet) Flora ve Vejetasyonu. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir, 121. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., Babaç, M.T., (editörler) 2012. Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayınları, İstanbul, 1290. Güner, Ö., Akçiçek, E., 2014. Ulus Dağı (Balıkesir-Türkiye)'nın endemik ve nadir bitkileri. Bağbahçe Bilim Dergisi, 1 (3), 32-38.
  11. Güner, Ö., Akçiçek, E., 2013. Flora of Ulus Mountain (Balikesir/Turkey). Biological Diversity and Conservation, 6 (1), 101-113.
  12. Kaynak, G., Daşkın, R., Yılmaz, Ö., 2007. Bursa Bitkileri. T.C. Uludağ Üniversitesi Rektörlüğü 08-029, Bursa, 679