KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Adli Tıp Dergisi / 2005 / Cilt: 19 - Sayı: 2

Konya ilinde çalışan acil servis hekimlerinin adli raporlara yaklaşımı: Bir anket çalışması

İshak Gürsel GÜNAYDIN
Kamil Hakan DOĞAN
Yusuf AYNACI
Şerafettin DEMİRCİ
Sayfa
26–32
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hekimlerin büyük oranda sübjektif kriterleri kullanma eğilimi içinde oldukları, adli olgularda tedirginlik yaşadıkları, kendilerini yetersiz hissettikleri ve eğitime gereksinim duydukları, adli raporlarla uğraşmak istemedikleri, adli rapor verirken sübjektif kriterlere dayanma eğiliminde oldukları, verdikleri raporların adalete ve kendilerine yansımalarını bilmedikleri anlaşılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Konya'daki resmi ve özel hastanelerin acil servislerinde çalışan hekimlerin adli olgulara yaklaşımlarının ve bu olgulara özel olarak hekime yansıyan sıkıntıların belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Acil servis hekimlerinin % 63,4'ü bir olgunun adli olmasından dolayı fazladan tedirginlik hissettiğini belirtirken, % 93'ü çalıştıkları birimde adli raporlarla ilgilenen bir birim oluşturulmasını gerekli görmekte, ancak % 71,8'i kendisinin böyle bir birimde görev almayı istemeyeceğini belirtmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Hekimlerin büyük oranda sübjektif kriterleri kullanma eğilimi içinde oldukları, adli olgularda tedirginlik yaşadıkları, kendilerini yetersiz hissettikleri ve eğitime gereksinim duydukları, adli raporlarla uğraşmak istemedikleri, adli rapor verirken sübjektif kriterlere dayanma eğiliminde oldukları, verdikleri raporların adalete ve kendilerine yansımalarını bilmedikleri anlaşılmaktadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, Konya'daki resmi ve özel hastanelerin acil servislerinde çalışan hekimlerin adli olgulara yaklaşımlarının ve bu olgulara özel olarak hekime yansıyan sıkıntıların belirlenmesi amaçlanmıştır. Acil servis hekimlerinin % 63,4'ü bir olgunun adli olmasından dolayı fazladan tedirginlik hissettiğini belirtirken, % 93'ü çalıştıkları birimde adli raporlarla ilgilenen bir birim oluşturulmasını gerekli görmekte, ancak % 71,8'i kendisinin böyle bir birimde görev almayı istemeyeceğini belirtmektedir. Verdiği raporun yargılamadaki etkilerini bilen hekim oranı % 29,6'da kalmaktadır. Hekimlerin sadece % 19,7'si tıp fakültesinde aldığı adli tıp eğitimini yeterli olarak nitelemekte, % 91,5'i hizmet içi adli tıp eğitimine gereksinim duyduğunu belirtmektedir. Hekimlerin büyük oranda sübjektif kriterleri kullanma eğilimi içinde oldukları, adli olgularda tedirginlik yaşadıkları, kendilerini yetersiz hissettikleri ve eğitime gereksinim duydukları, adli raporlarla uğraşmak istemedikleri, adli rapor verirken sübjektif kriterlere dayanma eğiliminde oldukları, verdikleri raporların adalete ve kendilerine yansımalarını bilmedikleri anlaşılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNAYDIN, İ. G., DOĞAN, K. H., AYNACI, Y., DEMİRCİ, Ş. (2022). Konya ilinde çalışan acil servis hekimlerinin adli raporlara yaklaşımı: Bir anket çalışması. Adli Tıp Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 2, 26–32. https://ajindex.com/articles/428890

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Akan O, Balcı YG, Tolgay E. Adli Rapor Düzenlenmesinde Kullanılması Öngörülen Muayene ve Rapor Formlarının Etkinliği. 9. Ulusal Adli Tıp Günleri Paneller ve Poster Sunuları, 18-21 Ekim 2001,
  2. Antalya, Türkiye: 142-7. 2-Kök AN. Adli Hekimlik Hizmetlerinin Yerine Getirilmesinde Sağlık Bakanlığı (Sağlık Ocakları) ve Adalet Bakanlığı (Adli Tıp Kurumu) Hizmetlerinin Karşılaştırılması. Yıllık Adli Tıp Toplantıları-2002 Kitabı; 16-19 Mayıs 2002;
  3. Antalya, Türkiye. 19-22. 3-Günaydın G, Demirci Ş. Adli Olgular ve Adli Raporlar, insizyon, 1999; 2(1): 25-34. 4-Günaydın G, Demireli O, Şahin TK, Demirci Ş. Selçuk Üniversitesi Acil Servisi'nde Verilen Adli Raporlar ve Bunların Hayati Tehlike Kavramı Yönünden Değerlendirilmesi. 8. Ulusal Adli Tıp Günleri Poster Sunulan; 16-20 Ekim 1995;
  4. Antalya, Türkiye: 271-5. 5-İnce CH, Fincancı ŞK. Adli Raporlar, Adli Bilirkişilik Konusunda Ayrıntılı Görüşme Çalışması (Ön Çalışma). Yıllık Adli Tıp Toplantıları -2001 Kitabı; 25-27 Nisan 2001;
  5. İstanbul, Türkiye: 151-3. 6-Çolak B, Biçer Ü, Gündoğmuş NG, Etiler N. Kocaeli ilinde Adli Görev ve Pratisyen Hekimler. Adli Tıp Dergisi, 2001; 5(2): 36-45. 7-Tüzün B, Elmas i, Akkay E. Adli Rapor Düzenleme Zorunluluğuna Hekimlerin Yaklaşımı:Anket Çalışması. Adli Tıp Bülteni, 1998; 3(1): 27-31. 8-Yemişcigil A, Özkara E. Adli Tıp Eğitimi ve Uygulamadaki etkileri (Bir Anket Çalışması). Klinik Adli Tıp, 2001; 1(1): 37-42. 9-Salaçin S, Tuncer İ, Erkoçak EU. Türkiye'de Mezuniyet Öncesi ve Mezuniyet Sonrası Adli Tıp Eğitiminin Sorunları. Adli Tıp Dergisi 1993; 8: 17-22. 10-Salaçin S, Çekin N, Özdemir MH, Kalkan Ş. Mezuniyet Öncesi Adli Tıp Eğitimi Almış Öğrencilere Yönelik Bir Anket Çalışması. Adli Tıp Bülteni, 1997; 1: 21-4. 11-Çolak B, Yaycı N, İnanıcı MA. Türkiye'de Mezuniyet Öncesi Adli Tıp Eğitiminin Durumu. Yıllık Adli Tıp Toplantıları-2001 Kitabı; 25-27 Nisan 2001;
  6. İstanbul, Türkiye: 71-6. 12-Özkara E, Ansoy Y, Karakuş A, Yemişcigil A. Etkili Eylem Sonucu Oluşan Zararların Ülkemizde ve Dünyada Değerlendirilmesi. Yıllık Adli Tıp Toplantıları-2001 Kitabı; 25-27 Nisan 2001; istanbul, Türkiye: 199-202. 13-Kendi İÖ. Müessir Fiiller ve Taksirli Fiiller Sonucu Meydana Gelen Yaralanmalarda Mutad iştigal ve Hayati Tehlike Yönünden Adli Tıp Sorunları. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 1995; 48(3): 303-22. 14-Karagöz YM, Karagöz SD. Adli Tıp ve hekim sorunları: Bir Anket Çalışması. Toplum ve Hekim, 1997; 12(80): 2-6. 15-Karagöz YM, Akman R, Karagöz SD, Atılgan M. Adli Tıp Uzmanları Dışında verilmiş