Dergiler / Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi / 2017 / Cilt: 21 - Sayı: 2

Türkiye’de Aile Çiftçiliği, İşgücü Prodüktivitesi ve Sürdürülebilirlik

Family Farming In Turkey, Agricultural Labor Productivity and Sustainability

Sayfa
209–218
Yayın Tarihi
2017-06-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

GSYH’daki payın düşüklüğü ve yüksek istihdam oranı tarımdaki verimliliğin düşüklüğünü göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tarımda aile işletmeleri dünyadaki tüm tarımsal işletmelerin yaklaşık %98’ini oluşturmakta ve tarımsal üretimin %56’sını gerçekleştirmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de de tarımsal üretimin ana kaynağını aile işletmeleri oluşturmakta ve 3 milyon işletmede yaklaşık 5.5-6 milyon kişiye istihdam imkanı sağlanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:GSYH’daki payın düşüklüğü ve yüksek istihdam oranı tarımdaki verimliliğin düşüklüğünü göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aile çiftçiliği · Prodüktivite · Sürdürülebilirlik

Özet

Tarımda aile işletmeleri dünyadaki tüm tarımsal işletmelerin yaklaşık %98’ini oluşturmakta ve tarımsal üretimin %56’sını gerçekleştirmektedir. Türkiye’de de tarımsal üretimin ana kaynağını aile işletmeleri oluşturmakta ve 3 milyon işletmede yaklaşık 5.5-6 milyon kişiye istihdam imkanı sağlanmaktadır. Türkiye tarım sektörü, GSYH’nin (Gayri Safi Yurtiçi Hasıla) yaklaşık %7.5’unu ve istihdamın %21’ini oluşturmaktadır. GSYH’daki payın düşüklüğü ve yüksek istihdam oranı tarımdaki verimliliğin düşüklüğünü göstermektedir. Bu durum birçok faktörün yanı sıra küçük tarım işletmelerinin yoğunluğu, tarımda ekonomik örgütlenmedeki etkinsizlik, ileri teknoloji kullanımının tüm çiftçiler düzeyine yaygınlaşmaması, kırsal alanda eğitim, sağlık gibi sosyal imkanların azlığı ve kaynakların etkin kullanılmamasının sonucu olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de aile çiftçiliğinin mevcut durumu ve işgücü verimliliği dikkate alınarak tarımsal üretimde sürdürülebilirliğin sağlanma koşulları incelenmektedir. Bu amaçla, Türkiye’de aile çiftçiliğinin güçlü ve zayıf yönleri anlatılarak, tarımdaki yapısal sorunların çözümünde ve aile çiftçiliğinin zayıf yönlerinin giderilmesinde ekonomik bir örgütlenmenin gerekliliği anlatılmakta ve çözüm önerileri sunulmaktadır.

Abstract

Family farms contribute to agricultural production, and they make up about 98% of the businesses and 56% of agricultural production in the world. Agriculture in Turkey is a sector, which is providing employment for approximately 5.5–6 million people in 3 million agricultural holdings is mostly formed by small-scale family enterprise. Agricultural sector includes 21 % of the employment and approximately 7.5 % of Gross Domestic Product (GDP). The low level of GDP and a high level of employment rate indicate the low efficiency in agriculture. This fact is a result of several factor, such as density of small sized agricultural administrations, effectiveness in economical organization in agriculture, unavailability of widening usage of advanced technology among all farmers, less availability of social facilities such as education, health in rural areas and inability of effective usage of resources. In this study, strong and weak parts of family farming in Turkey shall be determine and it shall be shown that an economical organization is required for solution of structural problems in farming and for recovery of weak points of family farming and solution proposals are presented.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KESKİN, G., KAPLAN, G., BAŞARAN, H. (2017). Türkiye’de Aile Çiftçiliği, İşgücü Prodüktivitesi ve Sürdürülebilirlik. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 209–218. https://ajindex.com/articles/423077

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Anonymous, 2015. http://ec.europa.eu/agriculture/rica/database/database_de.cfm, Erişim tarihi: 19.01.2015. Anonymous, 2014. InternationalenJahr der bäuerlichenFamilienbetriebe 2014. http://ec.europa.eu/agriculture/consultations/family-farming/contributions/swiss-iyff-committee_de.pdf, Erişim tarihi: 19.01.2015 Anonymous, 2013.
  2. Situationsbericht, Erfolgsmodell der bäuerliche Familienbetrieb, http://www.sbv-usp.ch/fileadmin/sbvuspch/05_Publikationen/Situationsberichte/140103_SBV_Situationsbericht.pdf, Erişim tarihi: 19.01.2015. Anonymous, 2008. “Bestimmungsfaktoren der realenKonvergenz, Produktivitaet, WettbewerbsfaehigkeitundwirtschaftlicheEntwicklung”, http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/docoffic/official/reports /pdf/p141_de.pdf; Erişim tarihi: 02.11.2008. FAO 2014. 2014 International Year of Family Farming, http://www.fao.org/family-farming-2014/home/what-is-family-farming/en/, Erişim tarihi: 10.11.2014. FAO 2014a. International Year of Family Farming 2014, Master Plan (final version), (30 May 2013); http://www.fao.org/fileadmin/user_upload/iyff/docs/Final_Master_ Plan_IYFF 2014_30-05.pdf, Erişim tarihi: 10.11.2014. GTHB, 2014. Uluslararası Aile Çiftçiliği Yılı 2014. http://www.tarim.gov.tr/ABDGM/Link/46/Uluslararasi-Aile-Ciftciligi-Yili, Erişim tarihi: 10.11.2014.
  3. Keskin, G., 2011. AB’de İhtisaslaşmış Tarım İşletmeleri- Sebze ve Süs Bitkileri-, TEPGE Bakış, Nüsha: 6, Aralık 2011, Ankara. Keskin,G.,Dellal, İ., 2010. Agricultural Employment and Labour Force Demand in Turkey, Actual Problems of Economics, No 11(113), s. 277- 285. Keskin,G.,Tatlıdil, F.F., Dellal, İ., 2010. An Analysis of Tomato Production Cost and Labor Force Produktivity in Turkey, Bulgarian Journal of Agricultural Science (BJAS), Volume 16 (No 6), 692-699.
  4. Keskin, G., Özüdoğru, T., Nazlı, C.,Berkum, S.van 2009. Sectoral Analysis: Dairy, Tomato, Cereal, Poultry (Editors İlkay Dellal and Siemen van Berkum), Turkish Tomato Sector Analysis, TEAE Publication number: 171, pp:59-91. KHGM, 2005, “Türkiye’de Üretilen Tarım Ürünlerinin Üretim Girdileri Rehberi”, KHGM Yayın No: 104, Ankara.
  5. Ören, K., Erdem, B., Kaplan, M., 2005. Örgütsel Kültürün İşgücü Verimliliğine Etkisi, Kamu-İs; C:8, S: 2/2005.
  6. Özdemir, G., Keskin,G., Özüdoğru, H., 2011. Türkiye’de Ekonomik Krizler ve Tarımsal Kooperatiflerin Önemi, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt 8(1), 101- 113. TEAE, 2001, “Türkiye’de Bazı Bölgeler İçin Önemli Ürünlerde Girdi Kullanımı ve Üretim Maliyetleri”, Proje Raporu 2001–14, TEAE Yayı