Dergiler / Ziraat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 1

Ekmeklik Buğdayda Ahır ve Yeşil (Karabuğday, Fiğ) Gübre Uygulamalarının Verim ve Kaliteye Etkisi

Sayfa
1–8
Yayın Tarihi
2018-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yeşil gübreleme ve ahır gübre uygulamaları karşılaştırıldığında, en yüksek değerler fiğ yeşil gübreleme+ahır gübre uygulamalarında tespit edilmiştir. 1000 tane ağırlığı dışında genellikle en düşük değerler ise karabuğday yeşil gübrelemesinden elde edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırma; fiğ ve karabuğday yeşil gübrelemesine ahır gübre ilavesinin yazlık ekilen buğdayın verim, bazı verim özellikleri ve protein içeriğine etkilerini araştırmak amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Deneme; Isparta koşullarında 2017 yılında Koç-2015 yazlık ekmeklik buğday çeşidi kullanılarak Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur.Araştırmada, geleneksel gübreleme (kontrol), ahır gübre uygulaması, fiğ yeşil gübreleme, karabuğday yeşil gübreleme, fiğ yeşil gübreleme+ahır gübreleme ve karabuğday yeşil gübreleme+ahır gübreleme uygulamaları denenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Yeşil gübreleme ve ahır gübre uygulamaları karşılaştırıldığında, en yüksek değerler fiğ yeşil gübreleme+ahır gübre uygulamalarında tespit edilmiştir. 1000 tane ağırlığı dışında genellikle en düşük değerler ise karabuğday yeşil gübrelemesinden elde edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2017 · 357.7 adet
⚙️Değişkenler:Buğday · yeşil gübreleme · karabuğday

Özet

Araştırma; fiğ ve karabuğday yeşil gübrelemesine ahır gübre ilavesinin yazlık ekilen buğdayın verim, bazı verim özellikleri ve protein içeriğine etkilerini araştırmak amacıyla yürütülmüştür. Deneme; Isparta koşullarında 2017 yılında Koç-2015 yazlık ekmeklik buğday çeşidi kullanılarak Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur.Araştırmada, geleneksel gübreleme (kontrol), ahır gübre uygulaması, fiğ yeşil gübreleme, karabuğday yeşil gübreleme, fiğ yeşil gübreleme+ahır gübreleme ve karabuğday yeşil gübreleme+ahır gübreleme uygulamaları denenmiştir. Araştırmada, buğdayın en uzun bitki boyu (80.7 cm), başak boyu (10.1 cm), m2’de başak sayısı (357.7 adet/m2), tane verimi (348.3 kg/da) ve protein oranı (%14.6) geleneksel gübre uygulamasından, 1000 tane ağırlığı (47.3 g) ise fiğ yeşil gübreleme+ahır gübre uygulamalarında belirlenmiştir. Uygulamalar arasında hektolitre ağırlığı bakımından fark bulunmamıştır. Yeşil gübreleme ve ahır gübre uygulamaları karşılaştırıldığında, en yüksek değerler fiğ yeşil gübreleme+ahır gübre uygulamalarında tespit edilmiştir. 1000 tane ağırlığı dışında genellikle en düşük değerler ise karabuğday yeşil gübrelemesinden elde edilmiştir. Isparta ekolojik koşullarında yazlık olarak yetiştirilen buğdayda daha yüksek tane verimi ve protein oranından dolayı geleneksel gübre uygulaması önerilmektedir. Ancak sürdürülebilir tarım koşullarında, fiğ yeşil gübreleme+ahır gübresi uygulaması kabul edilebilir verim miktarı ve protein oranı bakımından alternatif olabilecek durumdadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKKAYA, S., KARA, B. (2018). Ekmeklik Buğdayda Ahır ve Yeşil (Karabuğday, Fiğ) Gübre Uygulamalarının Verim ve Kaliteye Etkisi. Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 1–8. https://ajindex.com/articles/422724

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Baresel, J.P., Zimmermann, E.G. ve Reents, E.H.J. 2008. Effects of Genotype and Environment on N Uptake and N Partition in Organically Grown Winter Wheat (Triticum aestivum L.) in Germany. Euphytica, 2008, 163(3): 347–354.
  2. Camara, K.M., Payne, W.A. ve Rasmussen, R.A. 2003.
  3. Long Term Effect of Tillage, Nitrogen and Rainfall on Winter Wheat Yield in the Pacific Northwest. Agronomy Journal, 2003, 95: 828-835.
  4. David, C., Jeuffroy, M.H., Henning, J. ve Meynard, J.M. 2005. Yield Variation in Organic Winter Wheat-A Diagnostic Study in the South-East of France. Agronomy Sustainable, 2005, 25: 1-11.
  5. Eyüpoğlu, F. 1999. Türkiye Topraklarının Verimlilik Durumu. Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü-Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Yayınları. Genel Yayın No: 220 Ankara.
  6. Gooding, M.J., Davies, W.P., Thompson, A.J. ve Smith, S.P. 1993. The Challenge of Achieving Bread Making Quality in Organic and Low Input Wheat in the UK-A Review. Aspects Applied Biology, 1993, 36: 189-198.
  7. Graveland, A., Henderson, M.H., Paques, M. ve Zandbelt, P.A. 1996. Composition and Functional Properties of Gluten Proteins. In: Proc. 6th Int. Gluten Workshop, in association with 46th Australian Cereal Chemistry Conference, 1996,
  8. Sydney, Australia. Hiltbrunner, J., Liedgens, M., Stamp, P. ve Streit, B. 2005. Effects of Row Spacing and Liquid Manure on Directly Drilled Winter Wheat in Organic Farming. Eurepean Journal of Agronomy, 2005, 22:441-447.
  9. Hole, D.G., Erkins, A.J.P., Wilson, J.D., Alexander, I.H., Grice, P.V. ve Evans, A.D. 2005. Does Organic Farming Benefit Biodiversity? Biol. Conservation, 2005, 122:113-130.
  10. Kara, B. 2010. Influence of Late-Season Nitrogen Application on Grain Yield, Nitrogen Use Efficiency and Protein Content of Wheat under Isparta Ecological Conditions. Turkish Journal of Field Crops, 2010, 15(1): 1-6.
  11. Kara, B., Gül, H. 2013. Alternatif Gübrelerin Ekmeklik Buğdayın Tane Verimi, Verim Komponentleri ve Kalite Özelliklerine Etkileri. SDÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2023, 8(2): 88-97.
  12. Kara, N. 2014. Yield and Mineral Nutrition Content of Buckwheat (Fagopyrum esculentum Moench): The Effect of Harvest Times. SDÜ Ziraat Fak. Der., 2014, 9(1): 85-94.
  13. Kaut, A.H.E., Mason, H.E., Navabi, A., Donovan, J.T.O. ve Spaner, D. 2008. Organic and Conventional Management of Mixtures of Wheat and Spring Cereals. Agronomy for Sustainable Development, 2008, 28(3): 363-371.
  14. Kumar, V., Brainard, D.C. ve Bellinder, R.R. 2008. Suppression of powell amaranth (Amaranthus powellii), shepherd'spurse (Caps