KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2021 / Sayı: 88

DİJİTAL ÖYKÜ GELİŞTİRMEDE STORYBOARDTHAT ARACININ SÜRECE ETKİSİ: MEDYA OKURYAZARLIĞI ÖRNEĞİ

Zeynep TATLI
Betül ER
Sayfa
593–618
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca Web 2.0 araçları kullanılarak hazırlanan dijital öykülerde öğrencilerin daha fazla mesaja odaklandıkları, geleneksel yöntem ile hazırlanan dijital öykülerde ise görsellere odaklanıldığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada medya okuryazarlığı konusunda dijital öykü geliştirirken, üretim sürecinde geleneksel çizimler ile bir Web 2.0 aracı olan StoryboardThat aracı kullanımının, geliştirilen öykülerin nitelik ve niceliklerine etkisi araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu çocuk gelişimi programında öğrenim gören 56 önlisans (28 deney, 28 kontrol) öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca Web 2.0 araçları kullanılarak hazırlanan dijital öykülerde öğrencilerin daha fazla mesaja odaklandıkları, geleneksel yöntem ile hazırlanan dijital öykülerde ise görsellere odaklanıldığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dijital Öykü · Web 2.0 · StoryboardThat

Özet

Bu çalışmada medya okuryazarlığı konusunda dijital öykü geliştirirken, üretim sürecinde geleneksel çizimler ile bir Web 2.0 aracı olan StoryboardThat aracı kullanımının, geliştirilen öykülerin nitelik ve niceliklerine etkisi araştırılmıştır. Araştırmada kullanılan yöntem karma araştırma desenlerinden gömülü desendir. Araştırmanın çalışma grubunu çocuk gelişimi programında öğrenim gören 56 önlisans (28 deney, 28 kontrol) öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmadan elde edilen nicel veriler dereceli puanlama anahtarı kullanılarak, nitel veriler ise içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucun- da dijital öykü geliştirme sürecinde Web 2.0 aracı kullanan deney grubu öğrencilerinin, kontrol grubu öğrencilerine kıyasla geliştirdikleri dijital öyküleri daha nitelikli, detaylı ve fazla sayıda karakter gözünden ve katılımcı kahraman bakış açısıyla geliştirdikleri belirlenmiştir. Ayrıca Web 2.0 araçları kullanılarak hazırlanan dijital öykülerde öğrencilerin daha fazla mesaja odaklandıkları, geleneksel yöntem ile hazırlanan dijital öykülerde ise görsellere odaklanıldığı tespit edilmiştir. Çalışma kapsamında gerçek yaşam tecrübelerinin aktarılabileceği konularda dijital öykünün özellikle empati noktasında etkili olduğu söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TATLI, Z., ER, B. (2021). DİJİTAL ÖYKÜ GELİŞTİRMEDE STORYBOARDTHAT ARACININ SÜRECE ETKİSİ: MEDYA OKURYAZARLIĞI ÖRNEĞİ. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 88, 593–618. https://ajindex.com/articles/418645

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Ayvaz Tunç, Ö. ve Karadağ, E. (2013). Postmodern oluşturmacılığa dijital öyküleme. Eğitim Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(4), 310-315.
  2. Akgül, A. (2016). Kişisel verilerin korunmasında yeni bir hak: “Unutulma hakkı” ve AB Adalet Divanı’nın “Google kararı”. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 11-38.
  3. Bal, M. (1997). Narratology-Introduction to the Theory of Narrative. Canada: University of Toronto Press.
  4. Balaman, F. (2016). Dijital öykülemenin üniversite öğrencilerinin demokratik değer yargılarına etkisi: Mustafa Kemal Üniversitesi örneği. Current Research in Education, 2(1), 42-52.
  5. Bennett, E. M. (2013). Storytelling and the moral tradition: An examination of the pedagogy of storytelling for moral enculturation. In M. Rohse, J. J. Infanti, N. Sabnani and M. Nivargi (Eds.), The Many Facets of Storytelling: Global Reflections on Narrative Complexity, (13-21).
  6. Bonds, C. (2016). Best storytelling practices in education. (Unpublished PhD thesis) Pepperdine University, California. Borneman, D. and Gibson, K. (2011). Digital storytelling: Meeting standards across the curriculum in a WWII/Holocaust unit. School Library Monthly, 27(7), 16-17.
  7. Bran, R. (2010). Message in a bottle telling stories in a digital world. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 1790-1793.
  8. Buckingham, David. (2009). 'Creative' visual methods in media research: Possibilities, problems and proposals. Media Culture & Society, 31, 633-652.
  9. Bumgarner, B. L. (2012). Digital storytelling in writing: A case study of student teacher attitudes toward teaching with technology. Unpublished doctoral dissertation, University of Missouri, Columbia. Conole, G. and Alevizou, P. (2010). A literature review of the use of Web 2.0 tools in Higher Education. Higher Education Academy. http://core.ac.uk/download/ pdf/5162 adresinden 11 Nisan 2021’de alınmıştır. Cormode, G. and Krishnamurthy, B. (2008). Key differences between Web 1.0 and Web 2.0. First Monday, 13(6). Creswell,J. W., Plano Clark, V. L., Gutmann, M. L. & Hanson, W. E. (2003).An expanded typology for classifying mixed methods research into designs. A. Tashakkori y C. Teddlie, Handbook of mixed methods in social and behavioral research, 209- 240. Çalışır, G. ve Sönmez, G. (2020). Bir olgubilim çalışması: İletişim fakültesi öğrencilerinin medyaya ve medya okuryazarlığına bakış açılarının belirlenmesi. The Journal of International Scientific Researches, 5(2), 128-142.
  10. Çelebi, C. ve Satırlı, H. (2021). Web 2.0 araçlarının ilkokul seviyesinde kullanım