Dergiler / Anadolu İktisat ve İşletme Dergisi / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Yenilikçi İnsan Kaynakları Yönetim Uygulamalarının Örgütsel Çeviklik Üzerindeki Etkisi: Savunma Sanayi İşletmelerinde Bir Araştırma

Sayfa
49–73
Yayın Tarihi
2021-04-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre; ülkemiz savunma sanayinde, yenilikçi insan kaynakları yönetim uygulamalarının örgüt çeviklik üzerinde anlamlı bir etkisi vardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüz iş dünyası kavram ve uygulamaları ve buna bağlı gelişen akademik çalışmalar önemli bir değişim sürecinden geçmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bilgiler ışığında bu araştırma, Savunma Sanayi’nde yenilikçi insan kaynakları yönetim uygulamalarının örgütsel çeviklik üzerindeki etkisini ortaya koymak amacı ile hazırlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre; ülkemiz savunma sanayinde, yenilikçi insan kaynakları yönetim uygulamalarının örgüt çeviklik üzerinde anlamlı bir etkisi vardır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yenilikçi İnsan Kaynakları Yönetimi · Örgütsel Çeviklik · Savunma Sanayi

Özet

Günümüz iş dünyası kavram ve uygulamaları ve buna bağlı gelişen akademik çalışmalar önemli bir değişim sürecinden geçmektedir. Bu değişim sürecinde, bilgi sahibi olmak, üretmek ve kullanmak kuruluşlar için kaçınılmaz olmuş ve buna bağlı olarak insan kaynakları rekabet avantajı sağlayan en önemli faktör haline gelmiştir. Buna paralel olarak, örgütlerin hızlı değişim ve dönüşüm sürecine ayak uydurmaları ve cevap verebilmeleri çeviklik kavramını ön plana çıkarmıştır. Bu bilgiler ışığında bu araştırma, Savunma Sanayi’nde yenilikçi insan kaynakları yönetim uygulamalarının örgütsel çeviklik üzerindeki etkisini ortaya koymak amacı ile hazırlanmıştır. Araştırma, Türkiye Savunma Sanayi’nde faaliyet gösteren 10 büyük ölçekli işletmede, 498 beyaz yakalı çalışan ve yönetici üzerinde gerçekleştirilmiştir. Ölçüm için kullanılan anketlerin güvenilirlik ve geçerliliği analiz edilmiş, iddia hipotezini test etmek üzere regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre; ülkemiz savunma sanayinde, yenilikçi insan kaynakları yönetim uygulamalarının örgüt çeviklik üzerinde anlamlı bir etkisi vardır. Araştırmanın hem yönetsel anlamda hem de bundan sonra yapılacak akademik çalışmalar için önemli bir ön adım niteliğinde olduğu ve sektöre farklı bir bakış açısı kazandıracağı düşünülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKTAŞ, B. N., ÜLGEN, B. (2021). Yenilikçi İnsan Kaynakları Yönetim Uygulamalarının Örgütsel Çeviklik Üzerindeki Etkisi: Savunma Sanayi İşletmelerinde Bir Araştırma. Anadolu İktisat ve İşletme Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 49–73. https://ajindex.com/articles/416588

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Abdullah, H. (2009). Major challenges to the effective management of human resource training and development activities. The Journal of International Social Research(2), 11–21.
  2. Agarwala, T. (2003). Innovative human resource practices and organizational commitment: an empirical investigation. The International Journal of Human Resource Management, 14(2), 175-197.
  3. Akalın, Ş. H. (2007).
  4. Innovation, İnovasyon: Yenileşim. Türk Dili Dil ve Edebiyat Dergisi, 93(666), 483-486.
  5. Akkaya, B. ve Tabak, A. (2018). Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İş ve İnsan Dergisi, 5(2), 185-206.
  6. Anca-Ioana, M. (2019). A Review Of Organizational Agility Concept And Characteristics. Economic Sciences(1), 335-341.
  7. Aslam, H. D., Aslam, M., Ali, N. ve Habib, B. (2013). Importance of Human Resource Management in 21st Century: A Theoretical Perspective. International Journal of Human Resource Studies, 3(3), 87-96.
  8. Azizsafaei, F. (2016). The Role Of Human Resource Management In Achieving Organisational Agility. Birmingham City University, Business School, Ph.D Thesis. Bilevičienė, T., Bilevičiūtė, E. ve Paražinskaitė, G. (2015). Innovative Trends in Human Resources Management. Economics and Sociology, 8(4), 94-109.
  9. Bos-Nehles, A. C. ve Veenendaal, A. A. (2017). Perceptions of HR practices and innovative work behavior: the moderating effect of an innovative climate. The International Journal of Human Resource Management, 30(1), 2661-2683.
  10. Breu, K., Hemingway, C. J. ve Strathern, M. (2001). Workforce agility: the new employee strategy for the knowledge economy. Journal of Information Technology(17), 21–31.
  11. Budak, G., Güleryüz, D., Türkyılmaz, I. ve Kılıçaslan, S. (2011).
  12. Rekabetçi Stratejilerin Başarısında, Bilgi Yönetimi ve Örgütsel Atikliğin Etkisi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(26), 241-258.
  13. Cattell, R. (1978). The Scientific Use Of Factor Analysis. New York: Plenum. Cegarra-Navarro, J. G. ve Martelo-Landroguez, S. (2020). The effect of organizational memory on organizational agility: Testing the role of counter-knowledge and knowledge application. Journal of Intellectual Capital, 21(3), 459-479.
  14. Comrey, A. ve Lee, H. (1992). A first course in factor analysis. Hillsdale, NJ: Erlbaum. Crocitto, M. ve Youssef, M. (2003). The human side of organizational agility. Industrial Management & Data Systems, 103(6), 388-397.
  15. Dubey, S. ve Gupta, B. (2019). Innovative Human Resource Practices in Indian Banks: A Study from