Dergiler / Sinop Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi / 2017 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Bakır Oksit Nanopartiküllerinin Chlorella vulgaris Üzerindeki Ekotoksik Etkileri

Sayfa
13–23
Yayın Tarihi
2017-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonunda konsantrasyondan ve su içeriğinden bağımsız olarak CuO nanopartiküllerinin C. vulgaris üzerinde yüksek inhibisyona (%95 - 99) neden olduğu, özellikle sonikasyon yöntemi ile hazırlanan nanopartiküllerin karıştırma yöntemine göre daha etkili olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada bakır oksit (CuO) nanopartiküllerinin yeşil alg türü olan Chlorella vulgaris üzerindeki ekotoksik etkileri incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:CuO nanopartikülleri farklı dispersiyon metodları (karıştırma ve problu sonikasyon) ile farklı konsantrasyonlarda (1, 10, 50, 100 mg/L), farklı su kalite özelliklerine sahip (çok yumuşak - çok sert, düşük - yüksek alkalinite, pH 6,5 - 7,5) sentetik yüzeysel su örnekleri içinde hazırlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonunda konsantrasyondan ve su içeriğinden bağımsız olarak CuO nanopartiküllerinin C. vulgaris üzerinde yüksek inhibisyona (%95 - 99) neden olduğu, özellikle sonikasyon yöntemi ile hazırlanan nanopartiküllerin karıştırma yöntemine göre daha etkili olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:CuO nanopartikülü · Chlorella vulgaris · sentetik yüzeysel su

Özet

Bu çalışmada bakır oksit (CuO) nanopartiküllerinin yeşil alg türü olan Chlorella vulgaris üzerindeki ekotoksik etkileri incelenmiştir. CuO nanopartikülleri farklı dispersiyon metodları (karıştırma ve problu sonikasyon) ile farklı konsantrasyonlarda (1, 10, 50, 100 mg/L), farklı su kalite özelliklerine sahip (çok yumuşak - çok sert, düşük - yüksek alkalinite, pH 6,5 - 7,5) sentetik yüzeysel su örnekleri içinde hazırlanmıştır. Etki analizleri kapsamında alg inhibisyonu ve klorofil a içeriğindeki değişim incelenmiştir. Çalışma sonunda konsantrasyondan ve su içeriğinden bağımsız olarak CuO nanopartiküllerinin C. vulgaris üzerinde yüksek inhibisyona (%95 - 99) neden olduğu, özellikle sonikasyon yöntemi ile hazırlanan nanopartiküllerin karıştırma yöntemine göre daha etkili olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Erdem, A., Özkaleli, M. (2017). Bakır Oksit Nanopartiküllerinin Chlorella vulgaris Üzerindeki Ekotoksik Etkileri. Sinop Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 13–23. https://ajindex.com/articles/415168

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Farré, M., J. Sanchís and D. Barceló. 2011. Analysis and assessment of the occurrence, the fate and the behavior of nanomaterials in the environment. TrAC Trends in Analytical Chemistry, 30(3): 517-527.
  2. Brar, S. K., M. Verma, R. Tyagi and R. Surampalli. 2010. Engineered nanoparticles in wastewater and wastewater sludge–Evidence and impacts. Waste management, 30(3): 504-520.
  3. Van Hoecke, K., K. A. De Schamphelaere, P. Van der Meeren, G. Smagghe and C. R. Janssen. 2011. Aggregation and ecotoxicity of CeO2 nanoparticles in synthetic and natural waters with variable pH, organic matter concentration and ionic strength. Environmental Pollution, 159(4): 970-976.
  4. Ren, G. G., D. W. Hu, E. W. C. Cheng, M. A. Vargas-Reus, P. Reip and R. P. Allaker. 2009. Characterisation of copper oxide nanoparticles for antimicrobial applications. International Journal of Antimicrobial Agents, 33(6): 587-590.
  5. Xu, J. F., W. Ji, Z. X. Shen, S. H. Tang, X. R. Ye, D. Z. Jia and X. Q. Xin. 1999. Preparation and characterization of CuO nanocrystals. Journal of Solid State Chemistry, 147(2): 516-519.
  6. Zhu, J. W., D. Li, H. Q. Chen, X. J. Yang, L. Lu and X. Wang. 2004. Highly dispersed CuO nanoparticles prepared by a novel quick-precipitation method. Materials Letters, 58(26): 3324-3327.
  7. Marino, E., T. Huijser, Y. Creyghton and A. van der Heijden. 2007. Synthesis and coating of copper oxide nanoparticles using atmospheric pressure plasmas. Surface & Coatings Technology, 201(22-23): 9205-9208.
  8. Gabbay, J., G. Borkow, J. Mishal, E. Magen, R. Zatcoff and Y. Shemer-Avni. 2006. Copper oxide impregnated textiles with potent biocidal activities. Journal of Industrial Textiles, 35(4): 323-335.
  9. USEPA (2002). Short-term methods for estimating the chronic toxicity of effluents and receiving waters to freshwater organisms, EPA-821-R-02-013,
  10. U.S. Environmental Protection Agency, Office of Water. OECD. 2011. 201: Freshwater Alga and Cyanobacteria. Growth Inhibition Test. Yoon, K.-Y., J. H. Byeon, J.-H. Park and J. Hwang. 2007. Susceptibility constants of Escherichia coli and Bacillus subtilis to silver and copper nanoparticles. Science of the Total Environment, 373(2): 572-575.
  11. Erdem, A., D. Metzler, D. Cha and C. P. Huang. 2014. Inhibition of bacteria by photocatalytic nano-TiO2 particles in the absence of light. International Journal of Environmental Science and Technology, 12(9): 2987-2996.
  12. USEPA (2004). ESS Method 150.1: Chlorophyll. Spectrophotometric, Environmental Sciences Section, Inorganic Chemistr