KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / darulfunun ilahiyat / 2020 / Cilt: 31 - Sayı: 1

Islam Hukuku Teorisinde Majāz’da Dhihn / Zihin (Bilişsel Bağlantı) Işlevini Incelemek

Exploring the Function of Dhihn/Zihin (Cognitive Link) in Majāz in Islamic Legal Theory

Hakime Reyyan YAŞAR
Sayfa
1–21
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Hanefi usûlcülerin mecaz ile zihin arasındaki ilişkiyi açıklamak için kullandıkları ittisal, zihin ve mahal kavramları ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Simon Udo ve Michiel Leezenberg, Abd el-Kahir el-Cürcani’nin Esrar el-Belağa ve Delailü’l-İcaz adlı eserlerinin mecaz ve istiare bahsinde bilişsel dil bilimin izlerinin bulunduğunu iddia etmişlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın savını sınırlandırmak için ve tartışmaya sundukları önemli kavramlar ve örnekler sebebiyle ağırlıklı olarak 13. ve 14. yüzyıl Hanefi usul eserlerinden yararlanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Hanefi usûlcülerin mecaz ile zihin arasındaki ilişkiyi açıklamak için kullandıkları ittisal, zihin ve mahal kavramları ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fıkıh usulü · Mecaz · İstiare

Özet

Simon Udo ve Michiel Leezenberg, Abd el-Kahir el-Cürcani’nin Esrar el-Belağa ve Delailü’l-İcaz adlı eserlerinin mecaz ve istiare bahsinde bilişsel dil bilimin izlerinin bulunduğunu iddia etmişlerdir. Ancak, ne Simon ne de Leezenberg iddia ettikleri bu izin, mecaz ve istiare konusuna yer veren başka klasik eserlerde bulunup bulunmadığına değinmez. Bu çalışma, Simon ve Leezenberg’un iddia ettiği bilişsel izlerin sadece Abd el-Kahir el-Cürcani’nin eserlerine hasredilemeyeceğini, aksine Hanefi usûlcülerin zihin ve mecaz ilişkinden haberdar olduklarını ortaya koymayı hedeflemektedir. Çalışmanın savını sınırlandırmak için ve tartışmaya sundukları önemli kavramlar ve örnekler sebebiyle ağırlıklı olarak 13. ve 14. yüzyıl Hanefi usul eserlerinden yararlanılmıştır. Bu çalışmada Hanefi usûlcülerin mecaz ile zihin arasındaki ilişkiyi açıklamak için kullandıkları ittisal, zihin ve mahal kavramları ele alınacaktır.

Abstract

Simon Udo and Michiel Leezenberg point to the cognitive traces in the works of ‘Abd al-Qāhir al-Jurjānī (d. 1078), named Asrār al-Balāgha and Dalā’il al-i‘jāz. However, neither Simon nor Leezenberg provide an insight whether these traces can be found in other classical sources, where majāz and isti‘āra are discussed. This paper argues that Simon’s and Leezenberg’s argument that the awareness of the cognitive elements in the classical Islamic approach to majāz and isti‘āra cannot be reduced in ‘Abd al-Qāhir al-Jurjānī’s works. Rather, that the Hanafī legal theorists were aware of the function of dhihn/mind in the mechanism of majāz. Due to presenting a remarkable theoretical examination of the tropes and metaphors, 13th and 14th century Hanafī uṣūl al-fiqh sources are chosen. To clarify my argument, I will mainly focus on the analysis of the terminology, which expounds the relationship between majāz and mind: Such as, ittiṣāl (ilink/connection), dhihn (mind,) maḥal (space/domain).

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAŞAR, H. R. (2020). Islam Hukuku Teorisinde Majāz’da Dhihn / Zihin (Bilişsel Bağlantı) Işlevini Incelemek. darulfunun ilahiyat, Cilt: 31 - Sayı: 1, 1–21. https://ajindex.com/articles/41385

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abū ‘Ubayda. Majāz al-Qur’ān. Edited by Muhammad Fuad Sezgin, Cario: Maktabat al-Khānjī, 1954.
  2. Achtar, Ahmad, Sakhr. Contact between theology, hermeneutics and literary theory: The role of majāz in the interpretation of anthropomorphic verses in the Qur’ān from 2nd AH/ 8th CE until the 7th AH/13th CE.” PhD diss., SOAS University of London, 2012.
  3. Adamson, Peter and Key, Alexander. “Philosophy of Language in the Medieval Arabic Tradition.” in Linguistic Content: New Essays on the History of Philosophy of Language, edited Margaret Camoran and Robert J. Stainton, 74-99. Oxford: Oxford University Press, 2015. Al-Bukhārī, Abdalazīz. Kashf al-Asrār ‘an Uṣūl li Fahr al-Islām Bazdawī. Istanbul: Sahāfîye-i Osmāniyye Publishing, 1890-91. Al-Jaṣṣāṣ, Ahmad ibn ‘Alī. Uṣūl al-fiqh al-musammā bi al-Fuṣūl fī al-uṣūl. Edited by Nashamī, ‘Ujayl Jāsim. 2nd Edition. Al-Kuwayt: Wizārat al-Awqāf wa-al-Shu’ūn al-Islāmīyah, 1994. Al-Jurjānī, ‘Abd al-Qāhir ‘Abd al-raḥmān b. Muḥammad. Kitāb ’Asār al-Balāgha. Edited by Maḥmūd Muḥammad Shākir. Jiddah: Dār al-madanī, 1991. Al-Jurjānī, Sayyid Sharīf. Mu‘jam al-Ta‘rīfāt, edited by Muhammad Ṣiddīq al-Minshāwī. Qāhira: Dār al-faḍīla, 1982.
  4. Al-Karaki, Balqis. “Dissimilar Premises, Similar Conclusions: On the Partial Rationality of Metaphor- a Comparative Study.” Journal of Near Eastern Studies 70, no. 1 (April 2011): 81-100. Al-Sam‘ānī, Manṣūr ibn Muḥammad. Qawāti‘ al-adillah fī al-uṣūl. Edited by Muḥammad Ḥasan Muḥammad Ḥasan Ismāʻīl al-Shāfiʻī, Bayrūt: Dār al-Kutub al-‘Ilmīyah, 1997. Al-Sarakhsī, Muḥammad bin Abu Saḥl Aḥmad. Uṣūl al-Sarakhsī. Edited by Abu al-Wafā al-Afghānī. Dār al-Kutub al-‘ilmiyya: Beirut, 1993. Al-Sighnākī, Husām al-dīn Husein bin Alī bin Hajjāj. Al-Kāfī al-sharḥ al-bazdawī. Edited by Fakhr al-Dīn Sayyid Muhammad Qānit. Riyād: Maktabatu al-Rushd, 2001. Al-Zarkashī, Muḥammad ibn Bahādur. al-Baḥr al-muḥīt fī uṣūl al-fiqh. Edited by ‘Ānī, ‘Abd al-Qādir ‘Abd Allāh, Ashqar ‘Umar Sulaymān, 1st Edition. Al-Kuwayt: Wizārat al-Awqāf wa-al-Shuʼūn al-Islāmīyah, 1992.
  5. Aydın, İsmail. “Hakikat ve Mecaz’ın Terimleşme Süreci.” İslami İlimler Dergisi 8, no. 1 (Bahar 2013): 23-29.
  6. Black, Max. “Metaphor.” Proceedings of the Aristotelian Society, New Series, no. 55 (1954-1955): 273-294.
  7. Black, Max. “More about Metaphor.” in Metaphor and Thought, edited by Andrew Ortony, 19-41.
  8. Second Edition,
  9. Cambridge, New York, Melbourne: Cambridge University Press, 1993. El-Cürcânî, Abdülkâhir. Delâilü’l-İ‘câz. Translated b