Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Çalışmaya, 3442’si nonsteroid antiinşamatuvar ilaçlarla tedavi görmekte olan toplam 3755 hasta (kadın/erkek: 3/1, yaş ortalaması 59.0 ± 12.2) katılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışma Türkiye’deki osteoartrit hastaları arasında non-steroid anti inflamatuvar ilaç (NSAIDs)’ların kullanımını ve güvenlilik profilini belirlemek amacıyla tasarlanmıştır. Yöntem: Türkiye’de 9 farklı şehirdeki kliniklerden 138 hekim osteoartrit hastaları ile görüşme yapmıştır. Hekimler hastalarla görüşme yaparken non-steroid antiinşamatuvar ilaçların kullanımı ve güvenlilik profili hakkında sorular içeren bir anket formunu doldurmuştur. Bulgular: Çalışmaya, 3442’si nonsteroid antiinşamatuvar ilaçlarla tedavi görmekte olan toplam 3755 hasta (kadın/erkek: 3/1, yaş ortalaması 59.0 ± 12.2) katılmıştır. Daha önceden kullanılan non-steroid antiinşamatuvar ilaçlar göz önüne alındığında, diğer selektif olmayan nonsteroid antiinflamatuvar ilaçlara göre meloksikam (%5.5 vs. %14.4) ve spesifik siklooksijenaz-2 (COX-2) inhibitörlerinin (selekoksib için %3.3 vs. %12.2; rofekoksib için %3.0 vs %11.2) kullanımının daha fazla arttığı görülmüştür. En sık rastlanan yan etkileri epigastrik yanma (%37), diğer dispeptik semptomlar (%25.3), karın ağrısı (%17.0), konstipasyon (%12.7), bulantı (%10.6) ve diyare (%3.0) idi. Selektif olmayan non-steroid antiinşamatuvar ilaçlarla karşılaştırıldığında, selektif ve spesifik COX-2 inhibitörlerini kullanan hastalarda dispeptik yakınmaları n belirgin şekilde daha az olduğu bulunmuştur. Etkisizlik nedeniyle tedaviyi bırakma oranı farklı non-steroid antiinflamatuvar ilaçlar arasında farklılık göstermemektedir. Selektif olmayan ve selektif non-steroid antiinflamatuvar ilaçlarla karşılaştırıldığında, COX-2 spesifik inhibitörlerinde yan etkiler nedeniyle tedaviyi bırakma oranı daha düşük olmuştur; selekoksib (%7.7), rofekoksib (%10.3), etodolak (%12.4), meloksikam (%12.6), tenoksikam (%16.5), diklofenak (%16.8), ibuprofen (%19.4), naproksen (%27.4). Dispeptik yakınmalar nedeniyle tedaviyi bırakma oranı da spesifik COX-2 inhibitörleri ile belirgin şekilde daha düşük olarak bulunmuştur; selekoksib (%2.5), rofekoksib (%8.4), meloksikam (%9.5), etodolak (%13.4), tenoksikam (%14.0), diklofenak (%14.1), ibuprofen (%17.2), naproksen (%24.4). Sonuç: Daha önceden kullanılan non-steroid antiinflamatuvar ilaçlar göz önüne alındığında, diğer selektif olmayan non-steroid antiinşamatuvar ilaçlara göre meloksikam ve spesifik COX-2 inhibitörlerinin kullanımının daha fazla arttığı görülmüştür. Spesifik COX-2 inhibitörleri ile bildirilen dispeptik yakınmalar da daha azdır.
Abstract
Background/aims: To determine the use and safety profile of non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) among Turkish osteoarthritis patients. Methods: Osteoarthritis patients were interviewed by 138 doctors from clinics in nine different cities. Doctors completed a questionnaire regarding non-steroidal anti-inflammatory drugs use and safety profile while interviewing the patients. Results: Totally 3,755 patients (female/ male: 3/1, mean age 59.0 ± 12.2 years), 3,442 under non-steroidal anti-inflammatory drugs treatment, were included in the study. The use of meloxicam (5.5% vs. 14.4%) and specific cyclooxygenase- 2 (COX-2) inhibitors (for celecoxib 3.3% vs. 12.2%; for rofecoxib 3.0% vs. 11.2%) increased more than that of other non-selective non-steroidal anti-inflammatory drugs. The most common side effects were epigastric burning (37%), other dyspeptic symptoms (25.3%), abdominal pain (17.0%), constipation (12.7%), nausea (10.6%) and diarrhea (3.0%). COX-2 selective and specific inhibitors had significantly lower incidence of dyspeptic complaints compared to non-selective non-steroidal anti-inflammatory drugs. No difference was found between the different non-steroidal anti-inflammatory drugs regarding the ratio of discontinuation of therapy due to inefficacy. The ratios of discontinuation due to side effects were lower in patients using COX-2 specific inhibitors compared to non-selective and selective non-steroidal anti-inflammatory drugs: celecoxib (7.7%), rofecoxib (10.3%), etodolac (12.4%), meloxicam (12.6%), tenoxicam (16.5%), diclofenac (16.8%), ibuprofen (19.4%), and naproxen (27.4%). Discontinuation of the non-steroidal anti-inflammatory drugs due to dyspeptic complaint was significantly less for specific COX-2 inhibitors than for non-selective and selective non-steroidal anti-inflammatory drugs: celecoxib (2.5%), rofecoxib (8.4%), meloxicam (9.5%), etodolac (13.4%), tenoxicam (14.0%), diclofenac (14.1%), ibuprofen (17.2%), and naproxen (24.4%). Conclusions: The use of meloxicam and specific COX- 2 inhibitors seems to have increased more than that of other non-selective non-steroidal anti-inflammatory drugs, if previously used non-steroidal anti-inflammatory drugs are considered. Fewer dyspeptic complaints have been reported with specific COX-2 inhibitors.