Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Defekasyon sıklığı ilk başvuruda 1.1±0.6/hafta; laksatif ve enemaların kullanıldığı dönemde 1.6±0.8/hafta; kolşisin sağaltımı altında ise 5.8±1.1/hafta olarak bulunmuştur(p<0.05).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Kronik konstipasyon yaygın olarak karşılaşılan klinik bir sorundur. Kronik konstipasyonlu hastalarda rutin sağaltım yöntemleri her zaman başarılı olamamaktadır. Kolşisin'in akut gut artriti ve ailesel akdeniz ateşindeki kullanımıyla ilgili deneyimler, bu ilacın intestinal motiliteyi arttırdığını ve diareye neden olduğunu göstermiştir. Çalışmamızda, bilinen ilaçlarla sağaltıma cevap alınamayan refrakter konstipasyon olgularında kolşisin'in etkinliği denenmiştir. Yöntem: Rutin kan tetkikleri, batın USG, batın BT, gastroskopi, kolonoskopi ve kolon grafisi ile değerlendirildikten sonra toplam 59 olgudan 4'inde (%6.7) konstipasyon etyolojisinde organik hastalıklar tespit edilmiş ve geri kalan 55 (%93.2) hastaya Roma-2 kriterlerine göre kronik fonksiyonel konstipasyon tanısı konulmuştur. Bunlardan laksatiflere cevapsız 13 (%23.6) hasta (8 erkek, 5 kadın, yaş ortalaması:42.4±6.7 yıl) çalışmaya alınmıştır. Hastalara 0.5 mg günde 3 kez oral kolşisin verilmiş ve 12 hafta sonra hastaların defekasyon sıklığı değerlendirilmiştir. Bulgular: Defekasyon sıklığı ilk başvuruda 1.1±0.6/hafta; laksatif ve enemaların kullanıldığı dönemde 1.6±0.8/hafta; kolşisin sağaltımı altında ise 5.8±1.1/hafta olarak bulunmuştur(p<0.05). Oral kolşisin kullanımı sırasında laksatif ve enemaların kullanımı sırasında gözlenen abdominal ağrı, şişkinlik, gaz, bulantı ve kusma gibi yakınmalar da belirgin şekilde azalmıştır (p<0.05). Kolşisin kullanımı süresince hiç bir hastada ilacın kesilmesini gerektirecek yan etkiye rastlanmamıştır. Sonuç: Kronik fonksiyonel konstipasyonda oral kolşisin'in günde 3 kez 0.5 dozunda kullanılması etkili ve güvenli bir sağaltım şekli gibi görünmektedir.
Abstract
Background/aims: Chronic constipation is a common clinical problem that frequently does not respond to routine therapeutic measures. Colchicine may be effective in this condition because it is known to stimulate intestinal motility and commonly causes diarrhea in patients taking the drug for either gouty arthritis or familial mediterranean fever. Methods: We evaluated 59 patients with constipation and found organic pathology in four (6.7%) of them. The other 55 (93.2%) patients were diagnosed as functional constipation according to Rome-2 criteria and were prescribed laxatives. Thirteen (23.6%) of these 55 patients with functional constipation were resistant to medical therapy and were studied prospectively. There were eight males and five females with a mean age of 42.4±6.7 years. They were treated with oral colchicine 0.5 mg three times a day for 12 weeks. Results: During the study, the mean number of spontaneous bowel movements was 1.1±0.6 per week initially, 1.6±0.8 during routine treatment of constipation with laxatives and enemas and 5.8±1.1 per week with colchicine treatment (p<0.05). Symptoms of abdominal pain, nausea and bloating improved significantly during colchicine treatment. Conclusions: Oral colchicine (0.5 mg three times a day) therapy appears to be a promising treatment for chronic functional constipation.