Dergiler / Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences / 2012 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Effects of predator size and gonad maturation on food preference and feeding intensity of Sander lucioperca (Linnaeus, 1758)

Sander lucioperca (Linnaeus, 1758)’da predatör boyu ve gonad gelişiminin besin tercihi ve beslenme yoğunluğuna etkisi

Sayfa
315–322
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu düşüşün üreme dönemiyle ilişkili olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Sander lucioperca’nın önemli besin öğeleri ve beslenme yoğunluğundaki zamansal değişimler ile avcı boyuna bağlı değişimler ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla Temmuz 2009 Haziran 2010 tarihleri arasında farklı ağ gözü genişliklerine sahip sade uzatma ağları kullanılmak suretiyle aylık deneysel örneklemeler yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu düşüşün üreme dönemiyle ilişkili olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:eşeylik organları · balık beslenmesi · predatörler

Özet

Bu çalışmada Sander lucioperca’nın önemli besin öğeleri ve beslenme yoğunluğundaki zamansal değişimler ile avcı boyuna bağlı değişimler ele alınmıştır. Bu amaçla Temmuz 2009 Haziran 2010 tarihleri arasında farklı ağ gözü genişliklerine sahip sade uzatma ağları kullanılmak suretiyle aylık deneysel örneklemeler yapılmıştır. Sonuçlar, predatör boyuna bağlı olarak önemli besin grubunda anlamlı değişimler olduğunu göstermiştir. Sudakların 19 cm’den büyük boy gruplarında balık en önemli besinsel öğeyi teşkil ederken; 19 cm’den küçük bireylerde en önemli besin grubu Dipter ve Mysid olarak belirlenmiştir. Ayrıca önemli besin gruplarında gözlenen zamansal değişimler de anlamlı bulunmuştur. Aralık ve Şubat ayları arasında en önemli besin grubu Mysidlerken, Mart ve Nisan aylarında Dipterler; diğer aylarda ise Teleostların en önemli besin grubunu oluşturduğu saptanmıştır. Sudaklarda beslenme yoğunluğu Ekim ayında en yüksek düzeydeyken; Ekim-Şubat ayları arasında kademeli olarak düşüş göstermiştir. Bu düşüşün üreme dönemiyle ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Üreme aktivitesinin ardından beslenme yoğunluğu tekrar yükselmiştir.

Abstract

This study examines temporal changes and predator size-dependent changes in the important dietary groups and feeding intensity of pikeperch Sander lucioperca. Monthly experimental fishing operations were conducted for sampling purposes using gillnets with different mesh sizes between July 2009 and June 2010. The results showed significant changes in the important dietary items as a function of predator size. Diptera and mysids were the most important groups for pikeperch smaller than 19 cm, whereas fish were most important for pikeperch larger than 19 cm. The important dietary items also varied significantly over time. The most important dietary groups were mysids during December, January and February; diptera during March and April; and teleosts during the other months. The feeding intensity of pikeperch peaks in October and March and then progressively decreases between October and February. The decrease in feeding intensity was related to the reproductive period.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZYURT, C. E., MAVRUK, S., KİYAĞA, V. B. (2012). Effects of predator size and gonad maturation on food preference and feeding intensity of Sander lucioperca (Linnaeus, 1758). Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, Cilt: 12 - Sayı: 2, 315–322. https://ajindex.com/articles/408160

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Alpar, R. 2003. Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemlere Giriş 1. Nobel, Ankara, 411 pp. Argiller, C., Barral, M. and Irz, P. 2003. Growth and diet of the pikeperch Sander lucioperca (L.) ın two french reservoirs. Archives of Polish Fisheries, 11: 99-114.
  2. Balık, İ. 1999. The feeding features of the pike-perch (Stizostedion lucioperca) population in Lake Beyşehir. Turkish Journal of Zoology, 23: 189-194.
  3. Balık, İ., Çubuk, H., Karaşahin, B., Özkök, R., Uysal, R. and Alp, A. 2006. Food and feeding habits of the pikeperch Sander lucioperca (Linnaeus, 1758), population from Lake Eğirdir (Turkey). Turkish Journal of Zoology, 30: 19-26.
  4. Becer, Z.A. and İkiz, R. 1996. Eğirdir Gölündeki sudak (Stizostedion lucioperca L., 1758) populasyonunun mide içerikleri. XIII. Ulusal Biyoloji Kongresi, İstanbul.
  5. Becer, Z.A. 2007. Karacaören-I Baraj Gölü’ndeki sudak Sander lucioperca (L., 1758) populasyonunun besin ve beslenme özellikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Eğirdir Su Ürünleri Fakültesi Dergisi, 2-3: 1-11.
  6. Berg, J. 1979. Discussion of methods of investigating the food of fishes with reference to a preliminary study of the prey of Gobiusculus flavescens (Gobiidae). Marine Biology, 50: 263-273. doi: 10.1007/BF00394208 Brabrand, Å. and Faafeng, B. 1993. Habitat shift in roach (Rutilus rutilus) induced by pikeperch (Stizostedion lucioperca) introduction: predation risk versus pelagic behaviour. Oecologia, 95: 38-46.
  7. Campell, R.N.B. 1992. Food of an introduced population of pikeperch, Stizestedion lucioperca L., in lake Eğirdir, Turkey. Aquaculture and Fisheries Management, 23: 71-85.
  8. Dörner, H., Hűlsmann, S., Hölker, F., Skov, C. and Wagner, A. 2007. Size dependent predator-prey relationship between pikeperch and their prey fish. Ecology of Freshwater Fish, 16: 307-314. doi: 10.1111/j.1600-0633.2006.00223.x Dulčić, J. 1996. Food and feeding habits of the damselfish, Chromis chromis (Teleostei: Pomacentidae) in the Eastern Adriatic. Annales for Istrian and Mediterranean Studies, 96: 31-38.
  9. Elshoud-Oldenhave, M.J.W. 1979.
  10. Prey capture in the pikeperch, Stizostedion lucioperca, (Teleostei, Percidae): A structural and functional analysis. Zoomorphologie, 93: 1-32. doi: 10.1007/BF02568672 Erm, V. 1976. On the factors determining pikeperch year-class strength in the Pärnu Bay. Rybokhozyajstvennye assledovaniya BaltNIIRH, 12: 51-58.
  11. Fordham, S.E. and Trippel, E.A. 1999. Feeding behaviour of cod (Godus moruha) in relation to spawning. Journal of Applied Ichthyology, 15