KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Çevrimiçi Reklamlarda Tüketicinin Reklamı Kendisiyle İlişkilendirmesinin ve Marka Tipinin Marka Tutumuna

The Effects of Consumer Self-referencing and Brand Type on Brand Attitude In Online Advertising

Etkisi Umut KUBAT DOKUMACI
İbrahim ABUBAKAR AHMED
Sayfa
343–365
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar aynı zamanda bir reklam öz-referanslama içeriyorsa heyecan verici bir markaya olan tutumun samimi bir markaya göre daha yüksek olduğunu göstermişt

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın temel amacı çevrimiçi reklamlarda öz imlemenin (referanslama) ve marka tiplerinin marka tutumuna etkisini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla 2x2 denekler arası bir deney tasarımı uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar aynı zamanda bir reklam öz-referanslama içeriyorsa heyecan verici bir markaya olan tutumun samimi bir markaya göre daha yüksek olduğunu göstermişt
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2 denek
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın temel amacı çevrimiçi reklamlarda öz imlemenin (referanslama) ve marka tiplerinin marka tutumuna etkisini incelemektir. Bu amaçla 2x2 denekler arası bir deney tasarımı uygulanmıştır. Değişkenler reklam tipi (öz referanslama olan/öz referanslama olmayan) ve marka kişiliğiydi (samimi/heyecan verici). Veriler “Qualtrics.com” kullanılarak farklı sosyal medya platformları aracılığıyla bir anket bağlantısı üzerinden toplanmıştır. Toplam 245 kullanıma uygun anket elde edilmiştir. Sonuçlar reklam tipi ve marka tipi arasında anlamlı bir etkileşim olduğunu göstermiştir. Marka tipi samimi olduğunda öz imlemenin marka tutumuna olumsuz bir etkisi olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar aynı zamanda bir reklam öz-referanslama içeriyorsa heyecan verici bir markaya olan tutumun samimi bir markaya göre daha yüksek olduğunu göstermişt

Abstract

The primary aim of this research is to determine the effect of self-ref erencing and brand types on brand attitude in online advertising. For this purpose, a 2×2 between subjects experimental design was im plemented. The variables were advertising type (self-referencing vs no self-referencing) and brand type (sincere vs exciting). Data were collected through a survey link distributed online via different social media platforms by using “Qualtrics.com”. A total number of 245 qualified surveys were obtained. The results revealed that there is a significant interaction of ad type and brand personality. It is found that when the brand type is sincere, self-referencing would have a negative effect on brand attitude. Results have also shown that, when an ad is with self-referencing, attitude towards to the brand for an exciting brand would be higher than a sincere brand

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOKUMACI, E. U. K., AHMED, İ. A. (2020). Çevrimiçi Reklamlarda Tüketicinin Reklamı Kendisiyle İlişkilendirmesinin ve Marka Tipinin Marka Tutumuna. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 343–365. https://ajindex.com/articles/395117

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aaker, J. L. (1997). Dimensions of brand personality. Journal of Marketing Research, 34(3), 347-356.
  2. Aaker, J.L. (1999). The malleable self: The role of self-expression in persuasion. Journal of Marketing Research, 36(1), 45-57.
  3. Aaker, J. L. Benet-Martinez, V., & Garolera, J. (2001). Consumption symbols as carriers of culture: A study of Japanese and Spanish brand personality constucts. Journal of Personality and Social Psychology, 81(3), 492. Aaker, J. L., Fournier, S., & Brasel, S. A. (2004). When good brands do bad. Journal of Consumer Research, 31(1), 1-16.
  4. Aaker, D. A., Kumar, V., & Day, G. S. (2004). Marketing Research, 8th Edition, USA: John Wiley & Sons. Ahn, S. J. & Bailenson, J. N. (2011). Self-endorsing versus other-endorsing in virtual environments: The effect on brand preference. Journal of Advertising, 40, 93-106.
  5. Ahn, S.J.G., J. Phua, & Shan, Y. 2017. Self-endorsing in digital advertisements: Using virtual selves to persuade physical selves. Computers in Human Behavior, 71, 110-121.
  6. Baker, S. M. & Kennedy, P. F. (1994). Death by Nostalgia: A Diagnosis of Context-Specific Cases. Advances in Consumer Research, 21, 169-174.
  7. Belk, R. W. (1988). Possessions and the extended self. Journal of consumer Research, 15(2), 139-168.
  8. Bell, S. (2009). Experimental design. In International Encyclopedia of Human Geography, R. Kitchin and N Thrift Eds, London: Elsevier. Bellizzi, J. A., Crowley, A. E., & Hasty, R. W. (1983). The Effects of color in store design. Journal of Retailing, 59(1), 21-45.
  9. Beverland, M. B. (2005). Crafting Brand Authenticity: The case of luxury wines. Journal of Management Studies, 42(5), 1003-1029.
  10. Bosmans, A., Vlerick, P., Van Kenhove, P., & Hendrickx, H. (2001). The effect of mood on self-referencing in a persuasion context. Advances In Consumer Research, 28, 115-121.
  11. Burnkrant, R. E. & Unnava, H. R. (1989), Self-referencing: A strategy for increasing processing of message content. Personality and Social Psychology Bulletin, 15(4), 628-638.
  12. Burnkrant, R. E. & Unnava, H. R. (1995). Effects of self-referencing on persuasion. Journal of Consumer Research, 22(1), 17-26.
  13. Cacioppo, J. T. & Petty, R. E. (1982). The need for cognition. Journal of Personality and Social Psychology, 42(1), 116. Collins, A. & Loftus, E. (1975). A spreading-activation theory of semantic processing. Psychological Review, 82, 407-428. Dahlén, M., Lange, F., Sjödin, H., & Törn, F. (2005). Effects of ad-brand incongruence. Journal of Current Issues & Re