Alacaklı, alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya başka bir güvence almış ise, borçlu kısmen yaptığı ödemeyi, güvence altına alınan veya güvencesi daha iyi olan kısma mahsup etme hakkına sahip değildir (f.2)” şeklindedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:İfa Hukuku uygulamasında önemli bir yeri olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (eBK’nın) 84.maddesi, “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir (f.1).
📊
Temel Bulgular & Veri:Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir (f.2)” içeriği ile kaleme alınmıştı. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu (TBK) m.100 hükmü ise “Borçlu, faiz veya giderleri ödemede gecikmemiş ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir.
💡
Sonuç & Katkı:Alacaklı, alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya başka bir güvence almış ise, borçlu kısmen yaptığı ödemeyi, güvence altına alınan veya güvencesi daha iyi olan kısma mahsup etme hakkına sahip değildir (f.2)” şeklindedir.
İfa Hukuku uygulamasında önemli bir yeri olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (eBK’nın) 84.maddesi, “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir (f.1). Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir (f.2)” içeriği ile kaleme alınmıştı. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu (TBK) m.100 hükmü ise “Borçlu, faiz veya giderleri ödemede gecikmemiş ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir. Aksine anlaşma yapılamaz (f.1). Alacaklı, alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya başka bir güvence almış ise, borçlu kısmen yaptığı ödemeyi, güvence altına alınan veya güvencesi daha iyi olan kısma mahsup etme hakkına sahip değildir (f.2)” şeklindedir.
GÜMÜŞ, M. A. (2013). TÜRK BORÇLAR KANUNU (TBK) m.100 (eBK m.84)’ ÜN MAHSUP KURALINA İLİŞKİN BİR İNCELEME. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: Özel, 1253–1292. https://ajindex.com/articles/394030
BAHTİYAR, Mehmet: Sözleşmede Vade Farkı Kaydı ve Bu kayda Dayalı Alacağın Hukuki Niteliği, Bilgi Toplumunda Hukuk, Ünal Tekinalp’e Armağan, C.II, İstanbul 2003, s.45-65.
BECKER, Herman: İsviçre Medeni Kanunu Şerhi, VI. Cilt, Borçlar Kanunu, Fasikül III, İsviçre BK. 64/103- Türk BK. 63/102, (Çev. Osman TOLUN), Ankara 1969 (F.III). BOZER, Ali: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 2.B, Ankara 2007.
BUZ, Vedat: Borçların İfası ve İfa Edilmemesi, Türk Borçlar Kanunu Sempozyumu, Makaleler- Tebliğler, İstanbul 2012, s.91-111.
EREN, Fikret: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 14.B., Ankara 2012.
ERTAŞ, Şeref: Borçların İfasına İlişkin Hükümlerin Değerlendirilmesi, MÜHFHAD, Özel Hukuk Sempozyumu Özel Sayısı, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu Hükümlerinin Değerlendirilmesi Sempozyumu (3-4 Haziran 2011), Prof. Dr. Cevdet Yavuz’a Armağan, İstanbul 2011, s.307-316.
FEYZİOĞLU, Feyzi Necmeddin: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C., B., İstanbul 1977.
GAUCH, Peter/SCHLUEP, Walter R./SCHMID, Jörg/ EMMENEGGER, Susan: Schweizerisches Obligationenrecht, Allgemenier Teil, Band I, 9.Aufl., Zürich Basel Genf 2008;
Band II, Aufl., Zürich Basel Genf 2008.
GROSS, Balz/SPRECHER, Franziska: Kurzkommentar, OR Art.1529, Herausgeber: Heinrich Honsell, 2008.
GUHL, Theo/KOLLER, Alfred/SCHNYDER, Anton K./DRUEY, Jean Nicholas: Das schweizerische Obligationenrecht, 9.Aufl., Zürich 2000.
GÜMÜŞ, Mustafa Alper: Kısmi İfa, Prof.Dr. Fahiman TEKİL’in Anısına Armağan, İstanbul 2003, s.603-631.