Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 22 - Sayı: Özel Sayı

Yunus Emre’nin Tarikat Sorunu ve Yaşadığı Dönemde Eskişehir Kent Merkezinde Bulunan Zaviyeler

Sayfa
119–138
Yayın Tarihi
2022-01-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Günümüzde bir iki sokak arayla kurulan bu tarikat zaviyelerinin yerlerinde türbeleri bulunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yunus Emre’nin yaşadığı 13. ve 14. yüzyıllar, Anadolu Selçuklularının son dönemi, Beylikler ve Osmanlı Devleti’nin kuruluş yıllarını içermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Böylece Anadolu’da birbirinden farklı tarikatlara sahip zaviyelerin sayısı da artmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Günümüzde bir iki sokak arayla kurulan bu tarikat zaviyelerinin yerlerinde türbeleri bulunmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yunus Emre Zaviyesi · Zaviye · Abd Allah el Bedevi

Özet

Yunus Emre’nin yaşadığı 13. ve 14. yüzyıllar, Anadolu Selçuklularının son dönemi, Beylikler ve Osmanlı Devleti’nin kuruluş yıllarını içermektedir. Anadolu bu yüzyıllarda Haçlı seferleri, Moğol akınları ve Babailer isyanına maruz kalmıştır. Bu dönemde Anadolu’da kurularak gelişen tarikatlardan başka, Anadolu dışında oluşmuş çeşitli tarikatların temsilcileri de Anadolu’ya gelerek kendi tarikatlarını yaymaya başlamışlardır. Böylece Anadolu’da birbirinden farklı tarikatlara sahip zaviyelerin sayısı da artmıştır. Bu çalışmada, öncelikle Yunus Emre’nin mensup olduğu tarikat tespit edilerek, Eskişehir kent merkezinde kurulan tarikatlar ile ortak özelliklerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu nedenle özellikle Yunus Emre’nin eğitimi, eserleri ve adına kurulan zaviye üzerinden sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Ancak Yunus Emre’nin aldığı eğitim, şiirlerinde oniki imamdan bahsetmemesi ve değişen zamanla birlikte adına yaptırılan zaviyenin zaviyedarları ile tarikatlarının değişmesi Yunus Emre’nin mensup olduğu tarikatın belirlenmesini zorlaştırmıştır. Dolayısıyla mensup olduğu tarikattan ziyade mensup olamayacağı tarikatların belirlenmesi mümkün olmuştur. Eskişehir kent merkezinde Yunus Emre’nin yaşadığı dönemdeki gibi birbirinden farklı tarikatlarda zaviyeler kurulmuştur. Ancak bu tarikatlar ile Yunus Emre’nin mensup olabileceği düşünülen tarikatlar arasında bir bağ kurulamamıştır. Günümüzde bir iki sokak arayla kurulan bu tarikat zaviyelerinin yerlerinde türbeleri bulunmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MANAZ, S. (2022). Yunus Emre’nin Tarikat Sorunu ve Yaşadığı Dönemde Eskişehir Kent Merkezinde Bulunan Zaviyeler. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: Özel Sayı, 119–138. https://ajindex.com/articles/392695

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Altınok, B. Y. (2017). Yeni vesikalara göre Yunus Emre’nin Ahi Evran, Hacı Bektaş ve Şeyh Ede Balı ile ilişkisi, Tavukçu, O. K. (Ed.) Yunus Emre Kitabı, (229-242) içinde Ankara: T.C Aksaray Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Kültür Yayınları. Erişim adresi: https://aksaray.ktb.gov.tr/
  2. Altınsapan, E. (1999). Ortaçağ’da Eskişehir ve çevresinde Türk sanatı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  3. Altınsapan, E. ve Parla, C. (2010). Eskişehir zaviye ve türbeleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  4. Azamat, N. (2001). Kadiriyye. İslam ansiklopedisi, 24, 131-136. Erişim adresi: https://islamansiklopedisi.org.tr/
  5. Caca Oğlu Nur El-din (1989). Kırşehir Emiri Caca Oğlu Nur El-din’in 1272 tarihli Arapça-Moğolca vakfiyesi, A. Temir, (Çev.) Ankara:
  6. Türk Tarih Kurumu Yayını. Çatak, A. (2012). Şihabeddin Sühreverdi hayatı eserleri ve tasavvuf anlayışı. Ankara: Gümüşhane Üniversitesi Yayınları.
  7. Çelik, İ. (2017). Bir Zirve Öyküsü: XIV-XV. asırlarda Anadolu’da tasavvuf ve tarikatlara Hacı Bayram-I Veli merkezli genel bir bakış. 2. Uluslararası Hacı Bayram-ı Veli Sempozyumu Bildiriler Kitabı 1, 03-04 Mayıs 2017, Ankara: Kalem Neşriyat, 21-60. Erişim adresi: https://avesis.atauni.edu.tr/
  8. Doğru, H. (1997). XV. ve XVI. Yüzyıllarda Sivrihisar Nahiyesi. Ankara:
  9. T.T. K. Yayınları.
  10. Doğru, H. (2005). XVI. yüzyılda Eskişehir ve Sultanönü Sancağı. Eskişehir: Odunpazarı Belediyesi Yayınları.
  11. Erdoğan, A. (2014). Eskişehir bilgeleri. Ankara:
  12. Semih Ofset Erdoğan, A. (2014). Eskişehir bilgeleri. Ankara:
  13. Semih Ofset. Ertin, G. (1994). Eskişehir kentinde yerleşimin evrimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  14. İhsan. (1934).
  15. Eskişehir kitabeleri. Türk Tarih, Arkeologya ve Etnografya Dergisi, (2), 263-268. Erişim adresi: http://isamveri.org/ Kapadokya Mimarlık (Eylül 2007). Eskişehir- Odunpazarı Şeyh Edebali türbesi rölöve-restitüsyon restorasyon raporu. (Yayınlanmamış rapor). Vakıflar Eskişehir Bölge Müdürlüğü Arşivi, Eskişehir. Kılcı, A., Erat, B., Alevsaçar Köse, K., Topkaraoğlu, N., Yiğit N., İncifırat ve Özçelik, A. (2000 öncesi). Eskişehir ili vakıf eski eser ve abideleri, (Yayınlanmamış araştırma). Kütahya Vakıflar Bölge Müdürlüğü Arşivi, Kütahya. Kunter, H. B. (2005). Yunus Emre bilgiler-belgeler. Eskişehir: Eskişehir Valiliği Yayınları.
  16. Manaz, S. (2019). Bizans Dönemi Dorylaion’u ile Anadolu Selçuklu Şehri Sultan Eyüğü/ Sultan Öyüğü’nün (Eskişehir) fiziki yapıları, (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi,
  17. Eskişehir. Manaz, S. (2019).[30 Mart 2019 tarihli