Dergiler / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 22 - Sayı: Özel Sayı

Yunus Emre’yle Sohbet Üstüne

Sayfa
1–8
Yayın Tarihi
2022-01-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Yunus Emre’nin şiirlerinde yer alan sohbet metaforu detaylı olarak incelenmeye çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tasavvufi litertürde çok derin anlamları olan sohbet, genel anlamıyla ‘kısa süre de olsa birlikte olmak anlamında Arapça bir sözcüktür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Genel olarak ise ‘arkadaşlık edip ünsiyet kurmak, bedenle ya da gönülle uzun süre beraberlik hali, dinî veya dünyevî konuların konuşulduğu toplantı’ gibi manalarda kullanılır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Yunus Emre’nin şiirlerinde yer alan sohbet metaforu detaylı olarak incelenmeye çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yunus Emre · Tasavvuf Edebiyatı · Sohbet

Özet

Tasavvufi litertürde çok derin anlamları olan sohbet, genel anlamıyla ‘kısa süre de olsa birlikte olmak anlamında Arapça bir sözcüktür. Genel olarak ise ‘arkadaşlık edip ünsiyet kurmak, bedenle ya da gönülle uzun süre beraberlik hali, dinî veya dünyevî konuların konuşulduğu toplantı’ gibi manalarda kullanılır. Tasavvufta sohbetin ayrı bir yeri ve önemi vardır. Yaygın olarak, şeyhin ya da âlimin sözlerini dinlemek üzere düzenlenen toplantılara sohbet denir. Bundan dolayı özellikle mutasavvıf şairler eserlerinde sohbetin adabına ve önemine yönelik ifadelere sık yer vermişlerdir. Yunus Emre de şiirlerinde sohbet’e ve sohbetin önemi ve işlevine yönelik duygu ve düşüncelerine sıklıkla yer vermiştir. Bu çalışmada Yunus Emre’nin şiirlerinde yer alan sohbet metaforu detaylı olarak incelenmeye çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERKAL, A. (2022). Yunus Emre’yle Sohbet Üstüne. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: Özel Sayı, 1–8. https://ajindex.com/articles/392686

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Ağdemir, Z. (2021). Türkiye Selçuklu Devleti maliyesini İbn-İ Haldun ile anlamak: mali sosyolojik bir yaklaşım. Yönetim ve Ekonomi, 28(3), 631-655. doi: 10.18657/yonveek.909226. Akın, H. (1968), Aydın Oğulları tarihi hakkında bir araştırma. Ankara:
  2. Ankara Üniversitesi Yayınları.
  3. Akkuş, M. ve Bağcı, B. (2018). Hülâgû Han döneminde Anadolu’da görev yapan Moğol komutanları. USAD, 9, 150-171. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/696752.
  4. Aksarayi, K. M. (2000). Müsâmeretü’l-ahbâr. (M. Öztürk, Çev). Ankara:
  5. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  6. Aksoy, F. (2019). XII.-XIII. yüzyıllarda Türkiye Selçuklularının Anadolu’nun Türk Yurdu olmasına etki eden iktisadi ve ticari faaliyetleri. Oğuz-Türkmen Araştırmaları Dergisi (OTAD), 3(1), 189-241. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/774471.
  7. Aktan, C. C. (1986). İktâ sistemi: İslam Devletlerinde ve Selçuklu İmparatorluğundaki uygulaması. Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı, 44, 165-173. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/318672903_IKTA_SISTEMI_ISLAM_DEVLETLERINDE_VE_SELCUKLU_IMPARATORLUGUNDAKI_UYGULAMASI.
  8. Arayancan, A. A. (2021). Yunus Emre zamanında Anadolu’nun siyasi durumuna kısa bakış (1220-1318). Fetih ve Medeniyet, 1(2), 202-205. Erişim adresi: http://www.eskisehir.gov.tr/kurumlar/eskisehir.gov.tr/Dergi/dergi_2021_nisan.pdf.
  9. Baykara, T. (2004). Türkiye Selçukluları sosyal ve ekonomik tarihi. İstanbul:
  10. IQ Kültür Sanat Yayınları.
  11. Bedirhan, Y. (2015). Türkiye Selçukluları devrinde Anadolu’nun ticaret şehirleri. Tarih Okulu Dergisi (TOD), 24, 25-50. doi: 10.14225/Joh807. Bedirhan, Y. (2016). Selçuklu Türkiyesi’nde ticaret yolları, limanlar ve pazar yerleri. Turkish Studies, 11(11), 13-28. Erişim adresi: https://app.trdizin.gov.tr/makale/TWpjeE1qUTBOQT09/selcuklu-turkiyesi-nde-ticaret-yollari-limanlar-ve-pazar-yerleri.
  12. Darendeli, T. ve Binan, C. Ş. (2021). Seljuks inherit to Anatolia; caravanserais. Athens Journal of Architecture, 7, 137-172. doi: 10.30958/aja.X-Y-Z. Demir, H. İ. (2018). Türk vergi kültürüne etkisi açısından Türk vergi uygulamaları tarihine kısa bir bakış. Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 5(18), 64-92. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/618313.
  13. Demirkent, I. (2003).
  14. Tatikios, Türk asıllı bir Bizans kumandanı. Belleten, 67(248), 93-110. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1458366
  15. Erdem, İ. (1995). Türkiye Selçuklu-İlhanlı ilişkileri (1258-1308). Basılmamış Doktora Tezii Ankara Üni