Dergiler / Kilikya Felsefe Dergisi / 2021 / Sayı: 2

Aristoteles ve Heidegger’de Zamanın Amaçsal Araçsallığı

Ece Saraçoğlu(MALTEPE ÜNİVERSİTESİ, LİSANSÜSTÜ EĞİTİM ENSTİTÜSÜ)0000-0001-5699-9763
Sayfa
54–72
Yayın Tarihi
2021-10-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yazının ikinci ve üçüncü bölümlerinde ise, sırasıyla Aristoteles ve Heidegger’in zaman felsefelerinde amaçsal araçsallık fikrinin nasıl görünür olduğu gösterilmeye çalışılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Aristoteles ve Heidegger’in zaman görüşleri onların ontoloji temelli düşüncelerinde önemli bir yere sahip olmasına rağmen, “amaçsal araçsallık” anlayışıyla ilişkili olarak derinlemesine irdelenmez.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hâlbuki bu düşünürlerin görüşlerindeki amaçsal araçsallığın yakından incelenmesi, hem onların zaman felsefelerinin hem de genel olarak zamanın “yapıcı ve kurucu” özelliğinin daha anlaşılır olmasını sağlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Yazının ikinci ve üçüncü bölümlerinde ise, sırasıyla Aristoteles ve Heidegger’in zaman felsefelerinde amaçsal araçsallık fikrinin nasıl görünür olduğu gösterilmeye çalışılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Zaman · Araçsallık · Ontoloji

Özet

Aristoteles ve Heidegger’in zaman görüşleri onların ontoloji temelli düşüncelerinde önemli bir yere sahip olmasına rağmen, “amaçsal araçsallık” anlayışıyla ilişkili olarak derinlemesine irdelenmez. Hâlbuki bu düşünürlerin görüşlerindeki amaçsal araçsallığın yakından incelenmesi, hem onların zaman felsefelerinin hem de genel olarak zamanın “yapıcı ve kurucu” özelliğinin daha anlaşılır olmasını sağlamaktadır. Aristoteles’in ve Heidegger’in ontolojik zaman soruşturmaları, zamanın amaçsal anlamda da araçsallığının olanaklı olabileceğine işaret etmektedir. Bu fikirden hareketle meydana getirilen bu makale, Aristoteles ve Heidegger’in zaman düşüncelerini amaçsal araçsallık ışığında incelemeyi amaçlamaktadır. Bu sebeple yazının ilk bölümünde, zaman ve araçsallık kavramlarının anlamı ve içeriği kısaca betimlenmektedir. Bu betimlemenin temel nedeni, bu kavramların yaygın kullanılan anlamlarının dışına çıkabilmeyi sağlamaktır. Yazının ikinci ve üçüncü bölümlerinde ise, sırasıyla Aristoteles ve Heidegger’in zaman felsefelerinde amaçsal araçsallık fikrinin nasıl görünür olduğu gösterilmeye çalışılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Saraçoğlu, E. (2021). Aristoteles ve Heidegger’de Zamanın Amaçsal Araçsallığı. Kilikya Felsefe Dergisi, Sayı: 2, 54–72. https://ajindex.com/articles/389781

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (32)

  1. Aristotle (1906), The Nicomachean Ethics, (F. H. Peters, trans.), London: Kegan Paul Trench Trübner and Co.
  2. Aristotle (1991), On Generation and Corruption,(H. Joachim, trans.), Oxford: Princeton University Press.
  3. Aristotle (1991), On The Heavens, (L. Stocks, trans.), Oxford: Princeton University Press.
  4. Aristoteles (1996). Metafizik, (Ahmet Arslan, Çev.) İstanbul: Sosyal Yayınları.
  5. Aristoteles (2002). Kategoriler, (Saffet Babür, Çev.) Ankara: İmge Kitabevi.
  6. Aristoteles (2012). Fizik, (Saffet Babür, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  7. Birx, H. James (2004). Encyclopedia of Time, California: Sage Publications.
  8. Bunch, Bryan and Hellemans, Alexander (2004). The History of Science and Technology, Boston: Houghton Mifflin Company.
  9. Burnet, John (1950). Greek Philosophy, London: Macmillan and Co.
  10. Çelgin, Güler (2011). Eski Yunanca-Türkçe Sözlük, İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  11. Hanks, Patrick and Sinclair, John (1994). English Language Dictionary, London: Harper Collins Publishers.
  12. Heidegger, Martin (1982). The Basic Problems of Phenomenology, (Albert Hofstadter, trans.). Indianapolis: Indiana University Press.
  13. Heidegger (1996), Being and Time, (Joan Stambaugh, Trans.) New York: State University Press.
  14. Heidegger (1992), The Concept of Time, (William McNeill, trans.), New Jersey: Wiley Blackwell.
  15. Heidegger (2009), Metafizik Nedir?, (Yusuf Örnek, Çev.) Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.
  16. Heidegger (2014), Metafiziğe Giriş, (Mesut Keskin, Çev.) İstanbul: Avesta Yayınları.
  17. Aristoteles ve Heidegger’de Zamanın Amaçsal Araçsallığı
  18. Heidegger (2019), Nedenin Neliği, (Saffet Babür, Çev.) Ankara: BilgeSu Yayınları.
  19. Horkheimer, Max (2016). Akıl Tutulması, (Orhan Koçak, Çev.) İstanbul: Metis Yayınları.
  20. Kuçuradi, İoanna (2009). Çağın Olayları Arasında, Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.
  21. Kuçuradi, İ. (2016). İnsan ve Değerleri, Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.
  22. Laertios, Diogenes (2007). Ünlü Filozofların Yaşamları ve Öğretileri, (Candan Şentuna, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  23. Ökten, Kaan H. (2019). Varlık ve Zaman: Bir Okuma Rehberi, İstanbul: Alfa Yayınları.
  24. Özcan, Muttalip (2016). Aristoteles, Ankara: BilgeSu Yayınları.
  25. Peters, Francis E. (2004). Antik Yunan Felsefesi Terimleri Sözlüğü, (Hakkı Hünler, Çev.) İstanbul: Paradigma Yayınları.
  26. Platon (2001). Timaios, (Erol Güney ve Lütfi Ay, Çev.) İstanbul: Sosyal Yayınlar.
  27. Saraçoğlu, Ece (2021). Felsefede Zamanın Araçsal Anlamının İrdelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Maltepe Üniversitesi, Türkiye.
  28. Scheler, Max (2012). İnsanın Kosmostaki Yeri, (Harun Tepe, Çev.) Ankara: BilgeSu Yayınları.
  29. Soysal, Ahmet (2018). Heidegger’de Zaman Üzerine, İstanbul: MonoKL Yayınları.
  30. Shaw, Ian (2004). The Oxford History of Ancient Egypt, Oxford: Oxford University Press.
  31. Warren, Helen (1998). Oxford English Dictionary, New York: Oxford University Press.
  32. Burnet, John (1950). Greek Philosophy, London: Macmillan and Co.