KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / ULUM / 2021 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Müzdelife Vakfesi ve Zamanı Hakkındaki Fıkhi Görüşlere İlişkin Bir Değerlendirme

Yüksel SALMAN
Dergi
ULUM
Sayfa
183–211
Yayın Tarihi
2021-07-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böyle bir çalışmanın, Müzdelife vakfesinin geçerliliği konusunda oluşan tereddütlerin giderilmesine de katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Hac, birçok açıdan zorlukları içinde barındıran bir ibadettir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Vakti konusunda İslam hukuk ekolleri arasında farklı görüşler bulunmakla birlikte, fakihlerin çoğunluğuna göre, Müzdelife vakfesi dinen yerine getirilmesi gerekli bir görevdir.
💡
Sonuç & Katkı:Böyle bir çalışmanın, Müzdelife vakfesinin geçerliliği konusunda oluşan tereddütlerin giderilmesine de katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslam Hukuku · Müzdelife · Meş'ar-i Haram

Abstract

Öz Hac, birçok açıdan zorlukları içinde barındıran bir ibadettir. Bu zorlukların yaşandığı yerlerden biri Müzdelife’dir. Vakti konusunda İslam hukuk ekolleri arasında farklı görüşler bulunmakla birlikte, fakihlerin çoğunluğuna göre, Müzdelife vakfesi dinen yerine getirilmesi gerekli bir görevdir. Geçerli bir mazeret olmadıkça, terk edilmesi cezayı gerektirir. Hz. Peygamber, Müzdelife vakfesini fecr-i sâdık ile güneşin doğuşu arasında yapmakla birlikte, aralarında eşi Hz. Sevde’nin de bulunduğu yaşlı, hasta, zayıf ve yürüme güçlüğü çeken bazı kimselerin geceden Müzdelife’den Mina’ya gitmelerine izin vermiştir. Bunun sebebi fakihlerin genel kanaatine göre izdihamdır. Günümüzde her yıl yaklaşık üç milyon kişinin hac ibadetini yerine getirdiği ve Müzdelife’de her ülke için belli bir alan tahsis edildiği düşünüldüğünde, bugün izdiham geçmişe kıyasla daha fazladır. Bu itibarla, mazeret grubunda yer alan kişilerle izdiham korkusu taşıyanlar, Şâfiî ve Hanbelî mezheplerinin görüşleri doğrultusunda gece yarısından sonra Müzdelife vakfesini yapabilirler. Zarurî hallerde Mâlikî fakihlerinin görüşleri doğrultusunda, gece yarısını beklemeden vakfe yapmaları da mümkündür. Çalışmanın amacı, hacda yaşanan bir problem olarak Müzdelife vakfesinin vakti dışında yapılıp yapılamayacağını, yine günümüzde yoğun olarak yaşanan, bazen can kayıplarına da sebebiyet veren izdihamın, Müzdelife vakfesine etkilerini ortaya koymaktır. Böyle bir çalışmanın, Müzdelife vakfesinin geçerliliği konusunda oluşan tereddütlerin giderilmesine de katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SALMAN, Y. (2021). Müzdelife Vakfesi ve Zamanı Hakkındaki Fıkhi Görüşlere İlişkin Bir Değerlendirme. ULUM, Cilt: 4 - Sayı: 1, 183–211. https://ajindex.com/articles/388060

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abdulazîz b. Bâz vd. Fetâva’l-hacc ve’l-umre ve’z-ziyâre. Haz. Muhammed b. Abdülazîz b. el-Müsnid. Riyad: Dâru’l-Vatan, ts. Ahmed b. Hanbel. el-Müsned. 6 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 2. Basım, 1992. Ali el-Kârî, Ebü’l-Hasen Nûruddîn Ali b. Muhammed. El-Meslekü’l-mütekassıt bi’l-menseki’l-mütevassıt. Mekke: y.y., 1328. Arı, Abdüsselâm. “Müzdelife’de Yapılacak Görevler (Müzakere)”, Türkiye’de Hac Organizasyonu Sempozyumu, ed. Mehmet Bulut. 284-287. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2007. Aynî, Ebû Muhammed Bedruddîn Mahmud b. Ahmed. el-Binâye şerhu’l-Hidâye. thk. Eymen Sâlih Şa‘bân. 13 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2012. Aynî, Ebû Muhammed Bedruddin Mahmud b. Ahmet. Umdetü’l-Kârî fi Şerhi’l-Buhârî. 25 Cilt. Beyrût: Dâru’l-Fikr, ts. Bâbertî, Ekmelüddîn Muhammed b. Mahmûd. Şerhu’l-İnâye ala’l-Hidâye. 10 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Fikr,, 2. Basım, ts. Başnefer, Saîd b. Abdülkâdir. el-Muğnî fî fıkhi’l-hacci ve’l-umre. Beyrut: Dâru İbni’l-Hazm, 2003. Buhârî, Muhammed b. İsmail. el-Câmi‘u’s-sahîh. 8 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 2. Basım, 1992. Cessâs, Ebû Bekir Ahmed b. Ali er-Râzî. Ahkâmu’l-Kur’ân. thk. Muhammed Sâdık Kamhâvî. 5 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabiyye, 1985. Cezîrî, Abdurrahmâ. Kitâbu’l-fıkh ala’l-mezâhibi’l-erbaa. 5 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1987.
  2. Çolak, Mücahit - Çınar, Murat. “İslâm Hukukunda Kolaylaştırma İlkesinin Haccın Rükünlerinde Günümüz Uygulaması”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 20/3 (Aralık 2018), 49-67. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdurrahmân. es-Sünen. 2 Cilt. İstanbul: Çağrı yayınları, 1992. Derdîr, Ebü’l-Berekât Ahmed b. Muhammed b. Ahmet. eş-Şerhu’l-Kebîr. 6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1996. Düsûkî, Muhammed b. Ahmed b. Arafe. Hâşiyetü’d-düsûkî ala’ş-Şerhi’l-Kebîr.6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1996. Ebû Dâvûd, Hâfız Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî. es-Sünen. 5 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 2. Basım, 1992.
  3. Gürkan, Menderes. “Vakfe”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 42/463-465. İstanbul: TDV Yayınları, 2012. Haddâd, Ebû Bekir b. Ali. el-Cevheretü’n-neyyire, 2 Cilt. İstanbul: Fazilet Neşriyat ve Matbaacılık, 1978. Hallâf, Abdülvehhâb. İlm-i usûli’l-fıkh. İstanbul: el-Mektebetü’l-İslâmiyye, 7. Basım, 1984.
  4. Itr, Nûreddin. el-Haccü ve’l-umre fi’l-fıkhi’l-İslâmî. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 4. Basım 1404/1984.
  5. İbn Abdullah, Hâlid el-Muslih. “ez-Zihâm ve eseruhu fi’n-nüsük (el-Hac ve’l-umre)”. Mecelletü Câmi’ati’l-İmâm 5, (Şevvâl 1428), 1-95.