Dergiler / Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 16 - Sayı: 32

Ana Dili Türkçe Olan ve Olmayan Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Türkçe Erken Okuryazarlık Becerilerinin Değerlendirilmesi

Assessment of Early Literacy Skills of Preschool Children Whose Native Language is Turkish or Non Turkish

Sayfa
573–600
Yayın Tarihi
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre araçtaki alt testlerin ve alt boyutların tamamında ana dili Türkçe olan çocuklar lehine anlamlı bir fark bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkçe erken okuryazarlık becerilerini değerlendirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu, Van’a bağlı Gevaş ve İpekyolu ilçelerinde okul öncesi eğitim kurumuna devam eden ana dili Türkçe olan 40 ve olmayan 40 olmak üzere toplam 80 çocuk oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre araçtaki alt testlerin ve alt boyutların tamamında ana dili Türkçe olan çocuklar lehine anlamlı bir fark bulunmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Ana dil · okul öncesi · erken okuryazarlık becerileri

Özet

Türkçe erken okuryazarlık becerilerini değerlendirmektir. Araştırmanın çalışma grubunu, Van’a bağlı Gevaş ve İpekyolu ilçelerinde okul öncesi eğitim kurumuna devam eden ana dili Türkçe olan 40 ve olmayan 40 olmak üzere toplam 80 çocuk oluşturmaktadır. Karaman (2013) tarafından geliştirilen ve araştırmada kullanılan Erken Okuryazarlık Becerilerini Değerlendirme Aracı her çocuğa bireysel olarak uygulanmıştır. Çalışmanın veri analizi; parametrik test varsayımlarının karşılandığı durumlar için bağımsız örneklemler t-testi, karşılanmadığı durumlar için ise Mann-Whitney U Testi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulgularına göre araçtaki alt testlerin ve alt boyutların tamamında ana dili Türkçe olan çocuklar lehine anlamlı bir fark bulunmuştur.

Abstract

The aim of this study is to evaluate Turkish early literacy skills of preschool children whose native language Turkish or non-Turkish. The study group of the research consists of 80 children, 40 of whom has Turkish as their native language and 40 of whom does not have Turkish as their native language, attending pre-school education institution in Gevaş and İpekyolu districts of Van. In this study, we applied The Early Literacy Skills Assessment Tool which was developed by Karaman (2013) to each child individually. Data analysis of the study; independent samples t-test was used for cases in which the parametric test assumptions were met, and the Mann-Whitney U Test was used for cases where they were not met. A significant difference was found in favor of children whose native language is Turkish in all of the subtest and sub-dimensions of tool as a result of this study.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DÜZEN, N., DİNÇER, F. Ç. (2021). Ana Dili Türkçe Olan ve Olmayan Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Türkçe Erken Okuryazarlık Becerilerinin Değerlendirilmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 32, 573–600. https://ajindex.com/articles/387086

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Aksan, D. (2009). Her yönüyle dil: ana çizgileriyle dilbilim. Ankara:
  2. Türk Dil Yayınları.
  3. Altınkaynak, Ş.Ö. (2014). Aile temelli okuma yazmaya hazırlık programının çocukların okuma yazmaya hazırlık becerilerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi,
  4. Ankara.
  5. Arnold, C. (2004). Positioning ECCD in the 21st century coordinators’ notebook: An international resource for early childhood development. Istanbul: Consultative Group’s Annual Consultation. Ayaz, Ö, C. (2015). Ailelerin, okul öncesi dönemdeki çocuklarının okuryazarlık becerilerini desteklemek için kullandıkları okuryazarlık uygulamalarının incelenmesi: Tekirdağ ili örneği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale. Aydın, İ, S. (2013). İki dilli Türk öğrencilerin yazılı anlatım becerilerine yönelik bir durum çalışması. For The Turkish Studies - International Periodical Languages. 8/9, 657-670.
  6. Baker. C. (2011). İki dilli eğitim. İstanbul:
  7. Heyamola Yayınları.
  8. Balcı, A. (2013). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
  9. Pegem Akademi. Bee, H,. & Boyd, D. (2009). Çocuk gelişim psikolojisi (O. Gündüz, Çev.). İstanbul.
  10. Kaknüs Yayınları.
  11. Biçer, N., & Alan, Y. (2018). İki dillilik bağlamında Suriyeliler üzerinde Türkçenin etkisi. Yeni Türkiye Dergisi,24/100, 345-353.
  12. Bodrova, E. & Leong, D, J. (1996). Zihnin araçları-erken çocukluk eğitiminde Vygotsyky yaklaşımı (G.Haktanır, Çev.). Ankara.
  13. Anı Yayıncılık. Burns, T, C., Yoshıda, K. A., Hıll, K. & Werker, J, F. (2007). The Development of phonetic respresentation in bilingual and monolingual infants. Applied Psycholinguistic. 28 (3), 455-474.
  14. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  15. PegemA Yayıncılık. Cassel, R. V. (2011). Home literacy factors affecting emergent literacy skills. https://nsuworks.nova.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1016&context=cps_stuetd/.
  16. Coşkun., Derince, Ş. & Uçarlar, N. (2010). Dil yarası-Türkiye de eğitimde ana dilinin kullanılmaması sorunu ve Kürt öğrencilerin deneyimleri. Diyarbakır: Disa Yayınları.
  17. Çabuk. B., Er, B., Karageyik, S & Tokgöz, K. (2018). Okul öncesi dönemdeki iki dilli olan ve olmayan çocukların okuma yazmaya hazırlık becerileriyle ilgili öğretmen algılarının incelenmesi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Özel Sayı 4, 12-43.
  18. Deveci, A. (2010). Danimarka'da (Odense'de) Yaşayan Türklerin ilköğretimde yaşadıkları eğitsel ve yönetsel sorunlar (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üni