Dergiler / Yaratıcı Drama Dergisi / 2022 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Yaratıcı Drama Destekli Grup Psikoterapisinin Özel Gereksinimli Çocuğu Olan Annelerin Problem Çözme ve Öznel İyi Oluş Düzeylerine Etkisi

Sayfa
1–16
Yayın Tarihi
2022-01-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Katılımcıların problem çözme envanteri öntest-sontest puanları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (z=-.2,580; p

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, yaratıcı drama destekli grup psikoterapisinin özel gereksinimli çocuğu olan annelerin problem çözme ve öznel iyi oluş düzeylerine etkisinin incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul‘da bir rehberlik ve araştırma merkezinde takip edilen çocukların annelerinden oluşan toplam 20 kişi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Katılımcıların problem çözme envanteri öntest-sontest puanları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (z=-.2,580; p
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:yaratıcı drama · problem çözme · öznel iyi oluş

Özet

Bu çalışmanın amacı, yaratıcı drama destekli grup psikoterapisinin özel gereksinimli çocuğu olan annelerin problem çözme ve öznel iyi oluş düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul‘da bir rehberlik ve araştırma merkezinde takip edilen çocukların annelerinden oluşan toplam 20 kişi oluşturmaktadır. Araştırma, öntest sontest kontrol grubu olmayan yarı deneysel desen içinde yürütülmüştür. Yaratıcı drama destekli grup psikoterapisi her biri 90 dakika süren 10 oturumda ve iki grup halinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada Sosyodemografik Bilgi Formu kullanılmış olup yaratıcı drama destekli grup terapisinin başlangıcında ve bitiminde Problem Çözme Ölçeği ve Öznel İyi Oluş Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde nicel verilerin karşılaştırılması ve non- parametrik iki grup arasındaki farkı analiz etmek için iki bağımlı değişken testi olan Wilcoxon İşaretlenmiş Mertebeler Testi kullanılmıştır. Parametrik olmayan iki grup arasında nicel veri karşılaştırılmasında Mann Withney U Testi, ikiden fazla grup karşılaştırmaları için Kruskal-Wallis Testi kullanılmıştır. Yaratıcı drama destekli grup psikoterapisinde öznel iyi oluş ölçeği öntest-sontest puanları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (z=-0,747; p>.05). Katılımcıların problem çözme envanteri öntest-sontest puanları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (z=-.2,580; p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜMÜŞ-DEMİR, Z., GÜLER, K., SEVİMLİ, D. (2022). Yaratıcı Drama Destekli Grup Psikoterapisinin Özel Gereksinimli Çocuğu Olan Annelerin Problem Çözme ve Öznel İyi Oluş Düzeylerine Etkisi. Yaratıcı Drama Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 1–16. https://ajindex.com/articles/386260

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Adıgüzel, H. Ö. (2006). Creative drama concept, components and stages. Creative Drama Journal, Cilt 1 (1), 17-30.
  2. Adıgüzel, Ö. ( 2013 ). Creative drama in education (6th Edition) Ankara:
  3. Pegem Akademi. Akdemir, H., & Karakuş, M. (2016). The effect of creative drama method on academic achievement: a meta-analysis study. International Journal of Active Learning, 1(2), 55-67.
  4. Amnie, A. G. (2018). Emerging themes in coping with lifetime stress and implication for stress management education. SAGE Open Medicine, 6, 2050312118782545. Andolfi, V. R., Di Nuzzo, C., & Antonietti, A. (2017). Opening the mind through the body: The effects of posture on creative processes. Thinking Skills and Creativity, 24, 20-28.
  5. Arbay, B., & Akfırat, F. Ö. (2012). Social skill development in hearing impaired children with creative drama method. Creative Drama Journal, 7(14), 48-62.
  6. Avşaroğlu, S., & Güleş, E. (2019). Investigation of life satisfaction of parents with children with special needs in terms of self-compassion and compassion levels. Kastamonu Journal of Education, 27(1), 365-376.
  7. Boehm, T. L., & Carter, E. W. (2016). A Systematic review of informal relationships among parents of individuals with intellectual disability or autism. Research and Practice for Persons with Severe Disabilities, 41(3), 173-190.
  8. Breuer, E., Lee, L., De Silva, M., & Lund, C. (2016). Using theory of change to design and evaluate public health interventions: a systematic review. Implementation Science, 11(1), 63. Bronfenbrenner, U. (1979) The Ecology of human development. London, Harvard University Press.
  9. Bronfenbrenner, U. (1986) Ecology of the family as a context for human development: research perspectives. Dev Psychol, 22(6):72 Büyüköztürk, Ş. (2007). Experimental designs pretest-posttest control group pattern and data analysis. Ankara:
  10. Pegem A Publishing. Çankaya, S., & Kuzu, A. (2018). A Content development application for families with children who need special education. Pegem Citation Index, 231-258.
  11. De Wit, E. E., Chakranarayan, C., Bunders-Aelen, J. F., & Regeer, B. J. (2018). Learning about parenting together: a programme to support parents with inter-generational concerns in Pune, India. Contemporary Family Therapy, 40(1), 68-83.
  12. Demir Acar, M., & Bayat, M. (2019). The Effect of diet-exercise trainings provided to overweight and obese teenagers through creative drama on their knowledge, attitude, and behaviors. Childhood Obesity, 15(2), 93-104.
  13. Demir, K. (2019). Evaluation of orientati