Dergiler / Toplum ve Sosyal Hizmet / 2022 / Cilt: 33 - Sayı: 1

COVİD-19 PANDEMİSİNDE GÜNDELİKÇİ KADIN OLMAK

Being a Domestic Worker in Covid-19 Pandemic

Sayfa
205–224
Yayın Tarihi
2022-01-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçları katılımcıların çoğunluğunun evli, en az iki çocuklu, eğitim seviyesi düşük ve çalışan yoksullar sınıfında olduklarını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma gündelikçi kadınların pandemi dönemindeki sosyo-ekonomik durumlarını öğrenmeyi amaçlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Patriarkal kapitalizm çerçevesinde ve enformel sektör içerisinde şekillenen gündelikçi kadın deneyiminin pandemideki durumunu öğrenebilmek için Ankara, İstanbul ve Konya başta olmak üzere Türkiye’nin 10 ilinden 101 katılımcıya ulaşılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçları katılımcıların çoğunluğunun evli, en az iki çocuklu, eğitim seviyesi düşük ve çalışan yoksullar sınıfında olduklarını göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:101 katılımcı
⚙️Değişkenler:ev içi işçileri · gündelikçiler · patriarkal kapitalizm

Özet

Bu araştırma gündelikçi kadınların pandemi dönemindeki sosyo-ekonomik durumlarını öğrenmeyi amaçlamıştır. Patriarkal kapitalizm çerçevesinde ve enformel sektör içerisinde şekillenen gündelikçi kadın deneyiminin pandemideki durumunu öğrenebilmek için Ankara, İstanbul ve Konya başta olmak üzere Türkiye’nin 10 ilinden 101 katılımcıya ulaşılmıştır. Katılımcılara sosyo-demografik soruların yanı sıra pandemi öncesi ve pandemi sırasındaki çalışma ve aile yaşamlarına ilişkin soruları içeren anket telefonla görüşme yoluyla uygulanmıştır. Araştırma sonuçları katılımcıların çoğunluğunun evli, en az iki çocuklu, eğitim seviyesi düşük ve çalışan yoksullar sınıfında olduklarını göstermektedir. Pandeminin katılımcıların çoğunluğunda iş kaybına ya da gelir düşüklüğüne sebep olduğu, hane gelirlerinin düşerken, ev içi masraflarının ve borçlarının arttığı, sağlıklı beslenemedikleri ve pandeminin aile içi sorunlar ile kadınların ev içi iş yükünü artırdığı görülmüştür. Katılımcıların büyük bir bölümünün sosyal güvenceleri olmadan çalıştığı, çalıştıkları mekan, toplu taşıma kullanma ve mesleklerinden kaynaklı hastalıklara sahip olmaları gibi sebeplerle virüs tedbirlerine uy(a)mayan bir risk grubu oldukları açığa çıkmıştır. Katılımcıların bir kısmının mesleki yaşantıları boyunca en az bir kez cinsel, sözel ve ekonomik şiddete maruz kaldıklarını belirtmeleri araştırmanın öne çıkan diğer sonuçlarındandır. Bu sonuçlar doğrultusunda, kadınların sosyal güvencelerinin sağlanması, kadınların çalışma hakları başta olmak üzere haklarına erişimleri için kadınlarla beraber gerçekleştirilecek savunuculuk çalışmaları ve akademik faaliyetlerinin artırılması başlıca önerilerden olmuştur.

Abstract

This research aimed to learn the socio-economic conditions of domestic workers working as daily women during the pandemic period. To learn the experiences of domestic workers, which is shaped within the framework of patriarchal capitalism and in informal sector, in pandemic 101 women from 10 different cities of Turkey (mainly Ankara, İstanbul and Konya) were reached. In addition to socio-demographic questions, a questionnaire including questions about their work and family life before and during the pandemic was administered to the participants by telephone interview. The results show that the majority of the participants are married, have at least two children, have a low level of education and belong to the working poor class. The results indicate that the pandemic caused job loss or revenue loss in the majority of the participants, while their household incomes decreased, their domestic expenses and debts increased, they could not eat healthy and the pandemic increased the family prpblems and the domestic workload of women. It is found that that a large part of the participants are working without social security and they form a risk group who can not comply with virus precautions due to reasons such as working without social security, their working place as someone else’s home, their need to use public transportation and having diseases caused by their profession. Another prominent result of the research is that some of the participants stated that they were exposed to sexual, verbal and economic violence at least once during their professional life. In line with these results, the main suggestions were to increase the advocacy work and academic activities to be carried out with women in order to ensure women's social security and women's access to their rights, especially their working rights.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AFYONOĞLU, M. F. (2022). COVİD-19 PANDEMİSİNDE GÜNDELİKÇİ KADIN OLMAK. Toplum ve Sosyal Hizmet, Cilt: 33 - Sayı: 1, 205–224. https://ajindex.com/articles/383059

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Acar-Savran, G. (2018). Feminizm Yazıları: Kuramdan Politikaya. Ankara:
  2. Dipnot Yayınları.
  3. Acciari, L. (2020). Care for those who care for you! Domestic workers’ struggles in times of pandemic crisis. Interface: A Journal for and about Social Movements, 12(1), 1-6.
  4. Afyonoğlu, M. F. (2020). Pandemi Zamanında Göçmen Kadın Olmak. Arslan, C., Hamarta, E., Çiftçi, S., & Uslu, M ( Ed.). Akademik Araştırmalar 2020 içinde (162-170. ss). Konya: Çizgi Yayınevi. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/347951223_PANDEMI_ZAMANINDA_GOCMEN_KADIN_OLMAK
  5. Aşkın, U. ve Aşkın, E. Ö. (2018). İşgücü piyasasında enformel kadın işgücü: ev eksenli çalışan kadınlara yönelik bir araştırma. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1), 977-1001.
  6. Atasü Topçuoğlu, R. (2005). Home-based work and informal sector in the period of globalisation an analysis through capitalism and patriachy the case of Turkey. Master's thesis, Middle East Technical University, Ankara.
  7. Atasü-Topçuoğlu, R. (2012). Küreselleşme ve üretemin esnekleşmesi sürecinde kadın emeği. Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi (MSG), 12(44), 3-9.
  8. Bağış, R. C. (2018). Gündelikçi kadınların sosyo-ekonomik durumları ve beklentileri: Denizli kent örneği. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 191-210.
  9. Başak, S., Kıngır, S. ve Yaşar, Ş. (2013). Kadının Görünmeyen Emeği: İkinci Vardiya. Erişim adresi: https://bianet.org/system/uploads/1/files/attachments/000/001/012/original/anka_kad%C4%B1n_rapor_13-1_ikinci_vardiya_.pdf?1387185056
  10. Bora, A. (2005). Kadınların Sınıfı. İstanbul:
  11. İletişim Yayınları.
  12. Bulgurcuoğlu, S. E. ve Kelebek-Küçükarslan, G. (2021). Covid-19 pandemisinde (yeniden) inşa edilen mekânda kadına yönelik ev içi şiddeti anlamak. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 39(1), 71-83.
  13. Chant, S. (2015). The ‘Feminization of Poverty’: A Reflection 20 Years After Beijing. Geneva: UNRISD. Erişim adresi: http://www. unrisd. org/beijing. Direk, D. (2016). Türkiye’de ev hizmetlerinde çalışan kadınların işçi sağlığı ve iş güvenliği sorunları: İstanbul ili analizi. Journal of Life Economics, 3(Special), 103-118.
  14. Erdoğdu, S. ve Toksöz, G.(2013). Türkiye’de Ev İşçileri. Erişim adresi: http://www.keig.org/wp-content/uploads/2016/03/turkiyede_ev_iscileri_raporu.pdf EVİD-SEN (2020a). Evid-Sen Covid-19 Raporu: Peki Ya En Alttakiler… Erişim adresi: http://www.evid-sen.org/2020/04/23/evid-sen-covid-19-raporu-peki-en-alttakiler/ EVİD-SEN. (2020b). Ev İşçileri Dayanış