Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAlso, anti-D in association with non-D Rh antibodies resulted in more severe HDFN requiring more invasive treatment procedures, including IUT, neonatal exchange transfusion, or top-up transfusion.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Objective: This study aims to investigate the distribution of antibodies that cause hemolytic disease of the fetus and newborn (HDFN) and compare the clinical outcomes of pregnancies affected by anti-D and anti-D combined with non-D Rh alloimmunization. Materials and Methods: We retrospectively searched and obtained the perinatal and neonatal data of patients with anti-D antibodies and anti-D combined with non-D Rh antibodies (anti-c, -C, -e, -E, and -Kell) from October 2015 to December 2018 at the University of Health Sciences Turkey, Kanuni Sultan Süleyman Training and Research Hospital. Univariate and multiple logistic regression analyses and adjusted odds ratios with their confidence intervals were used to define independent risk factors for non-D antibody positive. Results: The severe fetal hydrops rate was significantly higher in the anti-D combined non-D group (3/25, 12%) than in the anti-D group (1/128, 0.08%, p<0.001). The intrauterine transfusion (IUT) requirement in the anti-D combined non-D group (16/25, 64%) tended to be significantly higher than that in the anti-D group (5/128, 7.46%, p<0.001). The incidence of neonatal exchange transfusion, top-up transfusion, and postnatal phototherapy frequency in the anti-D combined non-D group was significantly higher than in the anti-D group. Conclusion: Anti-D combined with another non-D Rh alloantibody resulted in significantly higher HDFN rates than the anti-D alloimmunized pregnancies. Also, anti-D in association with non-D Rh antibodies resulted in more severe HDFN requiring more invasive treatment procedures, including IUT, neonatal exchange transfusion, or top-up transfusion.
Abstract
Amaç: Bu çalışma, fetüs ve yenidoğanın hemolitik hastalığına (FYHH) neden olan antikorların dağılımını araştırmayı ve anti-D ile birlikte D dışı Rh antikorlardan etkilenen gebeliklerin klinik sonuçlarını anti-D tarafından etkilenen gebeliklerle karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde Ekim 2015 - Aralık 2018 tarihleri arasında anti-D antikorları ve anti-D ile kombine D dışı (anti-c, -C, -e, -E, ve -Kell) Rh antikorları olan hastaların perinatal ve neonatal sonuçlarını geriye dönük olarak araştırdık. D dışı antikor pozitifliğinin varlığı için bağımsız risk faktörlerini tanımlamak için, tek değişkenli ve çoklu lojistik regresyon analizleri ve bunların güven aralıklarıyla ayarlanmış olasılık oranlarını kullandık. Bulgular: Şiddetli fetal hidrops oranı anti-D ile kombine D dışı grupta (3/25, %12) anti-D grubundan (1/128, %0,08) anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,001). Anti-D ile kombine D dışı gruptaki (16/25, %64) intrauterine transfüzyon (İUT) gereksinimi anti-D grubundan (5/128, %7,46) önemli ölçüde daha yüksekti (p<0,001). Anti-D ile kombine D dışı grupta neonatal kan değişimi, tamamlayıcı transfüzyon ve postnatal fototerapi sıklığı anti-D grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti. Sonuç: Anti-D ile kombine D-dışı Rh alloantikoru ile oluşan gebelikler anti-D alloimmünize gebeliklerden önemli ölçüde daha yüksek FYHH oranları ile sonuçlanmıştır. Ayrıca, D-dışı Rh antikorları ile birlikte anti-D antikor varlığı, İUT, neonatal kan değişimi ve tamamlayıcı transfüzyon da dahil olmak üzere invaziv prosedürleri gerektiren daha ciddi FYHH ile sonuçlandı