Dergiler / Turizm Akademik Dergisi / 2017 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Gastronomik Açıdan Türkiye’de Yenilebilir Yabani Mantarlar Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme

Sayfa
77–89
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak halkın bölgesinde topladığı mantar çeşidi az olmakla birlikte, halk tarafından bilinmeyen ve yenebilir oldukça fazla mantar çeşidi araştırmacılar tarafından doğada tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kültürel ve tarihi değerlerin yanı sıra çok çeşitli ve zengin bir mutfağa sahip olan Türkiye, mutfak kültüründeki zenginliğini farklı kültürlerle olan ilişkilerine ve coğrafyasının sunduğu çeşitliliğe borçludur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Doğal ortamlarda yetişen mantarların toplanması ve ekonomik değer kazanması için toplumda bilgilendirme çalışmalarına ihtiyaç vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak halkın bölgesinde topladığı mantar çeşidi az olmakla birlikte, halk tarafından bilinmeyen ve yenebilir oldukça fazla mantar çeşidi araştırmacılar tarafından doğada tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye Mantarları · Yenebilir Mantarlar · Mantar Türleri

Özet

Kültürel ve tarihi değerlerin yanı sıra çok çeşitli ve zengin bir mutfağa sahip olan Türkiye, mutfak kültüründeki zenginliğini farklı kültürlerle olan ilişkilerine ve coğrafyasının sunduğu çeşitliliğe borçludur. Türkiye coğrafyasının sunduğu iklim, toprak ve bitki örtüsü çeşitliliği çok sayıda mantar türünün doğal olarak yetişmesini sağlamaktadır. Çalışmada iklim ve toprak türü çeşitliliğinin yetişmesi için yeterli olduğu, insan müdahalesine ihtiyaç duymadan, doğada yabani olarak yetişen bir canlı türü olan mantarlar incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı Türkiye topraklarında yetişen yenebilir mantar çeşitlerinin belirlenmesidir. Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde daha önce yürütülen saha araştırmalarının sonuçları derlenerek bir araya getirilmiştir. Türkiye’nin her bölgesinde yerel halk tarafından toplanan ve tüketilen yabani mantarlar vardır. Ancak halkın bölgesinde topladığı mantar çeşidi az olmakla birlikte, halk tarafından bilinmeyen ve yenebilir oldukça fazla mantar çeşidi araştırmacılar tarafından doğada tespit edilmiştir. Yerel halk çeşitli mantarlara mutfaklarında yer verdiği gibi toplayarak pazarlarda satışa sunmaktadır. Doğal ortamlarda yetişen mantarların toplanması ve ekonomik değer kazanması için toplumda bilgilendirme çalışmalarına ihtiyaç vardır. Yenebilir mantarları zehirlilerden ayırabilme konusunda derin bir uzmanlık gerekmekse de, en azından kolayca tanınabilen çeşitler konusunda tanıtma çalışmaları yapılabilir. Yenebilir yabani mantarların Türkiye’nin tüm bölgelerinde yetiştiği görülmektedir. Kuzu Göbeği, Kum Türüfü, Kanlıca, Porçini ve Matsutake mantarları Türkiye’de yetişen ekonomik açıdan en değerli mantarlardır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EREN, R., SÜREN, T., KIZILELİ, M. (2017). Gastronomik Açıdan Türkiye’de Yenilebilir Yabani Mantarlar Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme. Turizm Akademik Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 77–89. https://ajindex.com/articles/368697

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akyüz, M. & Kırbağ, S. (2007). Türkiye’de sebze ve meyvelerin yanı sıra alternatif besin kaynağı: yabani mantar (Pleurotus eryngii var. ferulae), Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 8 (1), 26-36. Anonim-a. http://www.mantarcilik.selcuk.edu.tr/makromantarlar.php?id=15&m_id=35 Anonim-b. http://ymk2012.pau.edu.tr Anonim-c. http://www.tml.web.tr/download/Mantarlar.pdf
  2. Barutçiyan J. (2012). Türkiye’nin Mantarları 1, Oğlak Yayıncılık, İstanbul.
  3. Bertelsen, C. D. (2013). Mushroom: A Global History. Reaktion Books. Breitenbach, J. & Kränzlin F. (1995). Fungi of Switzerland 4: Agarics, 2nd Part. Branca, F., Li, G., Goyal, S. & Quiros, CF. (2002). Survey of aliphatic glucosinalates in Sicilian wild and cultivated Brassicaceae. Phytochemistry 59, 717-724.
  4. Caglarlrmak, N., Ünal, K., & Otles, S. (2002). Nutritional value of edible wild mushrooms collected from the Black Sea region of Turkey. Micologia Aplicada International, 14(1), 1-5.
  5. Coulaidis, M., Tzajou, O., Verykokifou, E. & Harvala, C. (2003). Screening of some Greek aromatic plants for antioxidant activity. Phytother Res 17, 194-195.
  6. Eren, E. & Pekşen, A. (2014). Türkiye’de kültür mantarı üretimi, sorunları ve çözüm yolları. 1. Ulusal Mikoloji Günleri, (1-4 Eylül 2014) Özet Kitabı, 29, Erzurum. Eren, E. & Pekşen, A. (2016). Türkiye’de kültür mantarı sektörünün durumu ve geleceğine bakış̧ Türk Tarım – Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 4(3): 189-196. Erkal S. & Aksu Ş. (2000). Türkiye'de kültür mantarı sektöründeki gelişmeler ve işletmelerin yapısal özellikleri. Türkiye 6. Yemeklik Mantar Kongresi (20-22 Eylül 2000), 55-68,
  7. Bergama, İzmir.
  8. Erkel, İ. (1992). Dünya'da ve Türkiye'de kültür mantarcılığının durumu. Türkiye 4. Yemeklik Mantar Kongresi (2-4 Kasım 1992), 1-8,
  9. Yalova. FAO. (2004). Food and Agriculture Organization of the United Nations. http://faostat.fao.org (22.11.2017)
  10. FAO. (2015). Food and Agriculture Organization of the United Nations. http://faostat.fao.org (22.9.2017)
  11. Guil-Guerrero, JL., Gimenez-Gimenez A, Rodriguez-Garcia I, Torija-Isasa ME. (1998). Nutritional composition of Sonchus species (S. asper L., S. oleraceus L., and S. tenerissimus L.). J Sci Food Agric 76:628-632.
  12. Guil-Guerrero JL, Gimenez-Martinez JJ, Torija-Isasa ME. (1999). Nutritional composition of wild edible crucifer species. J Food Biochem 23, 283-294.
  13. Günay A. (1995). Mantar Yetiştiriciliği. İlke Kitabevi Yayınları: 2, Kültür Dizisi: 1, 469, Ankara.
  14. Harding P., Lyon T., & Tomblin G. (1996). How to Identify Edi