Dergiler / Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 25 - Sayı: 0

Tokat-Kazova Ekolojik Koşullarında Bazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinin Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi

The Determination of Yield and Quality of Some Perennial Forage Genotypes Under Kazova-Tokat Ecological Conditions

Sayfa
206–212
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Deneme, Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğüdeneme alanında dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür.Araştırmanın sonuçları, incelenen türlerin ot verimlerinin, ot kalitelerinin ve tohum verimlerinin yıllara vegenotiplere bağlı olarak önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, 2013-2014 yıllarında iki yıl süre ile Tokat-Kazova ekolojik koşullarında bazı çok yıllıkyembitkisi çeşitlerinin verim ve kalitelerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada, 4 kılçıksızbrom (Bromus inermis), 3 otlak ayrığı (Agropyron cristatum) ve 3 gazal boynuzu (Lotus corniculatus) genotipimateryal olarak kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Deneme, Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğüdeneme alanında dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür.Araştırmanın sonuçları, incelenen türlerin ot verimlerinin, ot kalitelerinin ve tohum verimlerinin yıllara vegenotiplere bağlı olarak önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2013-2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma, 2013-2014 yıllarında iki yıl süre ile Tokat-Kazova ekolojik koşullarında bazı çok yıllıkyembitkisi çeşitlerinin verim ve kalitelerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, 4 kılçıksızbrom (Bromus inermis), 3 otlak ayrığı (Agropyron cristatum) ve 3 gazal boynuzu (Lotus corniculatus) genotipimateryal olarak kullanılmıştır. Deneme, Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğüdeneme alanında dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür.Araştırmanın sonuçları, incelenen türlerin ot verimlerinin, ot kalitelerinin ve tohum verimlerinin yıllara vegenotiplere bağlı olarak önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. İki yıllık ortalamalara göre;yaş ot verimi kılçıksız brom, otlak ayrığı ve gazal boynuzu genotiplerinde sırasıyla 2893.8-3478.0, 1689.91793.6, 5216.3-6126.6 kg/da, kuru madde verimi 1197.2-1394.8, 648.4-704.0, 1250.0-1466.2 kg/da, bin taneağırlığı 3.55-4.17, 0.94-1.85, 1.157-1.173 g, tohum verimi 144.9-225.7, 65.6-80.6, 28.0-34.7 kg/da, hamprotein oranı %11.10-12.18, 11.93-13.29, 18.94-19.76, ham protein verimi 132.8-160.5, 79.34-92.61, 239.9292.3 kg/da, ADF oranı %32.16-33.32, 34.8-36.2, 30.00-32.30, NDF oranı %49.4-51.7, 53.8-57.5, 39.2041.80 arasında değişmiştir

Abstract

This study was carried out to determinate the yield and qualities of some perennial forage genotypesunder Kazova-Tokat Ecological conditions in 2013-2014 years. İn this study, 4 smooth brome, 3 crestedwheat greass and 3 bird’s foot trefoil were used as plant material. The research was designed according toa randomized block design with four replicates in trial field of Central Black Sea Passage Zone AgriculturalResearch Institute Directorate. According to the two years, in smooth brome, crested wheat greass and bird’sfoot trefoil genotypes, green forage yield (2893.8-3478.0, 1689.9-1793.6, 5216.3-6126.6 kg/da), dry matteryield (1197.2-1394.8, 648.4-704.0, 1250.0-1466.2 kg/da), 1000 seed weight (3.55-4.17, 0.94-1.85, 1.1571.173 g), seed yield (144.9-225.7, 65.6-80.6, 28.0-34.7 kg/da), crude protein content (% 11.10-12.18, 11.9313.29, 18.94-19.76, crude protein yield (132.8-160.5, 79.34-92.61, 239.9-292.3 kg/da), ADF content (%32.16-33.32, 34.8-36.2, 30.00-32.30), NDF content (% 49.4-51.7, 53.8-57.5, 39.20-41.80), digestible drymatter content (% 62.9-63.9, 60.7-61.8, 63.7-65.6), digestible dry matter yield (753.3-882.3, 404.0-435.1,809.5-961.2 kg/da) were ranged based on two years production

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARADAĞ, Y., ÇINAR, S., ÖZKURT, S. G., ÖZKURT, M., TAŞYÜREK, T. (2016). Tokat-Kazova Ekolojik Koşullarında Bazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinin Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 0, 206–212. https://ajindex.com/articles/360741

Kaynakça (7)

  1. Alçiçek A., Kılıç A., Ayhan V. ve Özdoğan M., 2010. Türkiye’de kaba yem üretim ve sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisleri Odası VII: Teknik Kongesi, 11-15 Ocak 2010,
  2. Ankara, Bildirler Kitabı 2: 1071-1080
  3. Altın M., Tekeli A.S. ve Nizam İ., 2009. Ayrıklar, (Ed: R. Avcıoğlu, R. Hatipoğlu, Y. Karadağ) Buğdaygil ve Diğer Familyalardan Yem Bitkileri. Cilt Iii. Tügem, Emre Basımevi, İzmir, S: 573-589 Anonim 1995. The determination of nitrogen according to kjeldahl using block digestion and steam distilation. Tecator Application Note An 300, Tecator Ab Sweden, P: 1-11 Anonim 2001. Tarımsal değerleri ölçme denemeleri teknik talimatı. buğdaygil yem bitkileri tarımsal değerler ölçme denemeleri. TC. Tar. Ve Köy. Bak. Kor. Ve Kont. Gen. Müd. Toh. Tes. Ve Sertifikasyon Mer. Müd Aydeniz A. ve Brohi A.R., 1991. Gübreler ve Gübreleme. C.Ü. Tokat Ziraat Fakültesi Yayınları, Yayın No. 10, Ders Kitabı: 3, Tokat Aydın İ., Acar Z. ve Tosun, F., 1994. Samsun ekolojik koşullarında bazı çokyıllık buğdaygil yembitkileri üzerinde verim ve adaptasyon çalışmaları. Tarla Bitkileri Kongresi, Cilt Iii. Çayır Mera Ve Yembitkileri Bildirileri. S.27-31.
  4. Ege Ü.Ziraat Fak. İzmir Düzgüneş O., Kesici T., Kavuncu O. ve Gürbüz F. 1987.
  5. Araştırma Ve Deneme Metodları, Ankara Üniv. Zir. Fak. Yayınları, No: 295, Ankara Gökkuş A., 1991. Doğu ve Güney Doğu Anadolu Bölgeleri Çayır Mera ve Yem Bitkileri ve Hayvancılığı Geliştirme Projesi Eğitim Semineri. 20-22 Şubat 1991, Erzurum Hatipoğlu R. ve Avcioğlu R., 2009. Gazalboynuzu Türleri, (Ed: R. Avcıoğlu, R. Hatipoğlu, Y. Karadağ) Baklagil Yembitkileri. Cilt Ii. Tügem, Emre Basımevi, İzmir, S: 387-401
  6. Sheaffer C.C., Peterson M.A., Mccalin M., Volene J.J., Cherney J.H., Johnson K.D., Woodward W.T. and Viands D.R., 1995. Acid detergent fiber, neutral detergent fiber concentration and relative feed value. North American Alfalfa Improvement Conference, Minneapolis Serin Y., Gökkuş A., Tan M., Çomakli B. ve Koç, A., 1997. Otlakiye amacıyla kullanılabilecek baklagil ve buğdaygil yem bitkileri ile bunların karışımlarının belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt 6. Sayı 1. S. 15-26
  7. Serin Y. ve Tan, M., 2009. Buğdaygil Yem Bitkilerinin Tarımsal Özellikleri, Ekonomik Önemleri, Taksonomileri ve Genel Yapısal Özellikleri, (Ed: R. Avcıoğlu, R. Hatipoğlu, Y. Karadağ) Buğdaygil ve Diğer Familyalardan Yem Bitkileri, Cilt III. Tügem, Emre Basımevi, İzmir, S: 546-549 Şehirali S., 2002. Tohumluk ve Teknolojisi. Trakya Üniv. Tekirdağ Zir. Fak. Tar