Dergiler / Biotech Studies / 2016 / Volume: 25 Issue: ÖZEL SAYI-2 Special Issue

Sivas Ekolojik Koşullarında Bazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinin Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi

The Determination of Yield and Quality of Some Perennial Forage Cultivars Under Sivas Ecological Conditions

Selahattin Çınar(KİLİS 7 ARALIK ÜNİVERSİTESİ, MESLEK YÜKSEKOKULU, BİTKİSEL VE HAYVANSAL ÜRETİM BÖLÜMÜ)
Yaşar Karadağ(GAZİOSMANPAŞA ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARLA BİTKİLERİ BÖLÜMÜ)
Tahsin Taşyürek(Orta Karadeniz Geçit Kuşağı, Tarımsal Araştırma, Şarkışla İstasyonu, Sivas)
Sezai Gökalp(Orta Karadeniz Geçit Kuşağı, Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Tokat, Türkiye)
Mahir Özkurt(KİLİS 7 ARALIK ÜNİVERSİTESİ, MESLEK YÜKSEKOKULU, BİTKİSEL VE HAYVANSAL ÜRETİM BÖLÜMÜ)
Sayfa
213–218
Yayın Tarihi
2016-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonuçları, incelenen türlerin ot verimlerinin, ot kalitelerinin ve tohum verimlerinin genotiplere bağlı olarak önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, 2013-2014 yıllarında iki yıl süre ile Sivas ekolojik koşullarında bazı çok yıllık yembitkisi çeşitlerinin ot verimi, ot kalitesi ve tohum verimlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada 4 kılçıksız brom ( Bromus inermis ), 3 otlak ayrığı ( Agropyron cristatum ) ve 3 gazal boynuzu (Lotus corniculatus) genotipi materyal olarak kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonuçları, incelenen türlerin ot verimlerinin, ot kalitelerinin ve tohum verimlerinin genotiplere bağlı olarak önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2013-2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Kılçıksız brom · otlak ayrığı · gazal boynuzu

Özet

Bu araştırma, 2013-2014 yıllarında iki yıl süre ile Sivas ekolojik koşullarında bazı çok yıllık yembitkisi çeşitlerinin ot verimi, ot kalitesi ve tohum verimlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada 4 kılçıksız brom ( Bromus inermis ), 3 otlak ayrığı ( Agropyron cristatum ) ve 3 gazal boynuzu (Lotus corniculatus) genotipi materyal olarak kullanılmıştır. Deneme, Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü’nün Sivas Şarkışla deneme istasyonunda, dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın sonuçları, incelenen türlerin ot verimlerinin, ot kalitelerinin ve tohum verimlerinin genotiplere bağlı olarak önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Araştırma sonuçlarına göre kılçıksız bromdan iki çeşit adayının, otlak ayrığından bir ve gazal boynuzundan da bir çeşit adayının 2015 yılı verileri alındıktan sonra yeniden değerlendirme yapılarak tescile başvurulabileceği, çeşit adayları ile karışıma girecek türler ve oranları üzerine yeni araştırmaların yapılması gerektiğini söyleyebiliriz

Abstract

This study was carried out to determinate the yield and qualities of some perennial forage cultivars under Sivas ecological conditions in 2013-2014 years. İn this study, 4 smooth brome, 3 crested wheat greass and 3 bird’s foot trefoil were used as plant material. The research was designed according to a randomized block design with four replicates in trial field of Central Black Sea Passage Zone Agricultural Research Institute Directorate in Sivas-Sarkisla. The results of the study examined species hay, forage quality and seed yields varied depending on the genotype.the type of forage yield, depending on the genotype of the seed quality and seed yield showed that significantly differ. According to the survey two types of smooth bromegrass candidate, a kind of crested wheat grass can be presented to the registration of a candidate in the discrete and bird’s foot trefoil . After the 2015 data should be re-evaluated. On species and mixture ratio will be entered into the type of candidates can say that the need for new research.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çınar, S., Karadağ, Y., Taşyürek, T., Gökalp, S., Özkurt, M. (2016). Sivas Ekolojik Koşullarında Bazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinin Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi. Biotech Studies, Volume: 25 Issue: ÖZEL SAYI-2 Special Issue, 213–218. https://doi.org/10.21566/tarbitderg.282425

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Altin M., Tekeli A.S. ve Nizam İ., 2009. Ayrıklar, (Ed: R. Avcıoğlu, R. Hatipoğlu, Y. Karadağ) Buğdaygil ve Diğer Familyalardan Yem Bitkileri. Cilt Iii. Tügem, Emre Basımevi, İzmir, S: 573-589.
  2. Anonim 1995. The determination of nitrogen according to Kjeldahl using block digestion and steam distilation. Tecator Application Note An 300, Tecator Ab Sweden, P: 1-11
  3. Anonim 2001. Tarımsal değerleri ölçme denemeleri teknik talimatı. buğdaygil yem bitkileri tarımsal değerler ölçme denemeleri. TC. Tar. Ve Köy. Bak. Kor. Ve Kont. Gen. Müd. Toh. Tes. ve Sertifikasyon Mer. Müd.
  4. Aydeniz A. ve Brohi A.R., 1991. Gübreler ve Gübreleme. C.Ü. Tokat Ziraat Fakültesi Yayınları, (1991), Yayın No. 10, Ders Kitabı 3, Tokat.
  5. Aydin İ., Acar Z. ve Tosun F., 1994. Samsun ekolojik koşullarında bazı çokyıllık buğdaygil yembitkileri üzerinde verim ve adaptasyon çalışmaları. Tarla Bitkileri Kongresi, Cilt III. Çayır Mera ve Yembitkileri Bildirileri. S.27-31. Ege Ü.Ziraat Fak. İzmir
  6. Düzgüneş O., Kesici T., Kavuncu O. ve Gürbüz F. 1987. Araştırma ve Deneme Metodları, Ankara Üniv. Zir. Fak. Yayınları, No: 295, Ankara.
  7. GHTB 2012. www.tarim.gov.tr 15.08.2012
  8. Gökkuş, A., 1987. Değişik ıslah yöntemleri uygulanan ve üstten tohumlanan meraların kuru ot ve ham protein verimleri ıle botanik kompozisyonları üzerinde araştırmalar. Doğa Türkiye Tarım ve Orman Derg., 10(3): 333-342
  9. Hatipoğlu R. ve Avcioğlu R., 2009.Gazalboynuzu Türleri, (Ed: R. Avcıoğlu, R. Hatipoğlu, Y. Karadağ) Baklagil Yembitkileri. Cilt II. Tügem, Emre Basımevi, İzmir, S: 387-401
  10. Sheaffer C.C., Peterson M.A., Mccalin M., Volene J.J., Cherney J.H., Johnson K.D., Woodward W.T. and Viands D.R., 1995. Acid detergent fiber, neutral detergent fiber concentration and relative feed value. North American Alfalfa Improvement Conference, Minneapolis,
  11. Serin Y., 1989. Sonbahar ve ilkbaharda uygulanan azotlu gübrelerin otlak ayrığı (Agropyron cristatum)’nın tohum verimi ve verim unsurlarına etkileri. Atatürk Üni. Ziraat Fak. Dergisi, 20(2).
  12. Serin Y., Gökkuş A., Tan M., Çomakli B., ve Koç A., 1997. Otlakiye amacıyla kullanılabilecek baklagil ve buğdaygil yem bitkileri ile bunların karışımlarının belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 6(1): 15-26.
  13. Serin Y., Gökkuş A., Tan M., Koç A. ve Çomakli B., 1998. Suni çayır tesisinde kullanılabilecek uygun yem bitkileri ve karışımlarının belirlenmesi. Tr. J. of Agric. and Forestry, 22: 13-20.
  14. Serin Y., ve Tan M., 2009. Buğdaygil Yem Bitkilerinin Tarımsal Özellikleri, Ekonomik Önemleri, Taksonomileri Ve Genel Yapısal Özellikleri, (Ed: R. Avcıoğlu, R. Hatipoğlu, Y. Karadağ) Buğdaygil Ve Diğer Familyalardan Yem Bitkileri. Cilt III. Tügem, Emre Basımevi, İzmir, S: 546-549
  15. Şehirali S., 2002. Tohumluk ve Teknolojisi. Trakya Üniv. Tekirdağ Zir. Fak. Tarla Bit. Böl. Yenilenmiş 3. Baskı, İstanbul, 464 S.
  16. Tosun F:, 1968. Korunganın birlikte yetiştiği bazı buğdaygil yem bitkilerinin azot oranına, ot ve ham protein verimlerine etkisi üzerinde bir araştırma. Atatürk Üni. Ziraat Fak. Zirai Araş. Enst. Araş. Bülteni: 26, 35s.
  17. Tosun F., 1974. Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri Kültürü. A.Ü Yayınları. Ziraat Fakültesi Yayınları No:123, Ders Kitapları Serisi No:8, Atatürk Üniversitesi Basımevi, Erzurum
  18. Tosun F., 1979. Erzurum Şartlarında Bazı Gazalboynuzu Varyetelerinin Adaptasyonu Ve Verim Denemesi. A.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi 10 (3-4): 83-89