Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2013 / Cilt: 28 - Sayı: 71

"Kolektif yeterlik" üzerine yeni bağımsız değişken arayışları: lider-üye etkileşimimin kolektif yeterlik üzerindeki etkisi üzerine bir araştırma

A search for new ındependent variables that affect collective efficacy: A research on the effect of leader member exchange on collective efficacy

Sayfa
1–19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışanın yöneticisi ile ilgili Liderlik Yeterliği algısının ve çalışanın Genel Özyeterlik algısının üyesi olduğu ekiple ilgili Kolektif Yeterlik algısını yordadığı da çalışmanın bulguları arasındadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı daha önce yapılan çalışmalarda takım performansı açısından önemli olduğu hulunan "Kolektif Yeterlik" yapısını kuramsal olarak incelemek ve "Lider Üye Etkileşimi" (LÜE) değişkeninin kolektif yeterlik yapısı ile ilişkisini ortaya koyarak olası öncellik rolünü değerlendirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya ait veriler kamuda, sağlık sektöründe hizmet vermekte olan bir kurumun 189 çalışanından elde edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışanın yöneticisi ile ilgili Liderlik Yeterliği algısının ve çalışanın Genel Özyeterlik algısının üyesi olduğu ekiple ilgili Kolektif Yeterlik algısını yordadığı da çalışmanın bulguları arasındadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı daha önce yapılan çalışmalarda takım performansı açısından önemli olduğu hulunan "Kolektif Yeterlik" yapısını kuramsal olarak incelemek ve "Lider Üye Etkileşimi" (LÜE) değişkeninin kolektif yeterlik yapısı ile ilişkisini ortaya koyarak olası öncellik rolünü değerlendirmektir. Araştırmaya ait veriler kamuda, sağlık sektöründe hizmet vermekte olan bir kurumun 189 çalışanından elde edilmiştir. Yapılan çoklu regresyon analizlerinde LÜE kalitesinin astların yöneticileriyle ilgili Liderlik Yeterliği değerlendirmelerini ve astların Genel Özyeterlik algılarını olumlu etkilediği bulunmuştur. Çalışanın yöneticisi ile ilgili Liderlik Yeterliği algısının ve çalışanın Genel Özyeterlik algısının üyesi olduğu ekiple ilgili Kolektif Yeterlik algısını yordadığı da çalışmanın bulguları arasındadır. Ayrıca astların algıladıkları LÜE'nin içinde bulunduğu ekibiyle ilgili Kolektif Yeterlik algısı üzerinde etkili olduğu ve çalışanın yöneticisiyle ilgili Liderlik Yeterliği algısının LÜE'nin Duygusal Bağlılık ve Saygı boyutu ile ekibiyle ilgili Kolektif Yeterlik algısı arasında tam aracı değişken rolü üstlendiği bulunmuştur. Özyeterliğin LÜE Duygusal Bağlılık ve Saygı boyutu ile Kolektif Yeterlik arasında kısmi aracı değişken rolü üstlendiği, Liderlik Yeterliği ve Özyeterliğin de LÜE Sadakat ve Kolektif Yeterlik arasındaki ilişkide kısmi ara değişken olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca makale kapsamında, çalışmanın bulgularıyla birlikte mevcut literatür de dikkate alınarak, çalışanların genel Özyeterlik ve Kolektif Yeterlik ile ilgili inançlarının artırılmasına yönelik olası yönetimsel girişimler de tartışılmaktadır.

Abstract

This study aimed to investigate the antecedents of "collective efficacy" that was found to be significantly related with team performance in the previously conducted studies. 189 employees, who are working in the public health sector, participated to the study. In the multiple regression analyses conducted it was found that Leader-Member Exchange (LMX) quality affects the employees' general self-efficacy and perceptions about their superordinates' leadership efficacy. The results also denoted that leadership efficacy perceptions and employees' general self-efficacy predict the collective efficacy beliefs of the subordinates about the teams that they are members in. Moreover LMX quality perceived by the subordinates found to be affecting the subordinates' collective efficacy perceptions about their teams. In addition to that leadership efficacy acted as a full mediator between Professional Respect and Affect dimension of LMX and collective efficacy perceptions of the participants. Furthermore the analyses showed that general self efficacy acted as a partial mediator between Professional Respect and Affect dimension of LMX and collective efficacy, and both leadership efficacy and general self efficacy acted as partial mediators between the Loyalty dimension of LMX and collective efficacy. Findings of this study and possible management interventions for increasing collective efficacy beliefs of employees were discussed in the light of the findings and previous literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARIKAN, S., ÇALIŞKAN, S. C. (2013). "Kolektif yeterlik" üzerine yeni bağımsız değişken arayışları: lider-üye etkileşimimin kolektif yeterlik üzerindeki etkisi üzerine bir araştırma. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 71, 1–19. https://ajindex.com/articles/357901

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akçakaya, M. (2010). Örgütlerde uygulanan personel güçlendirme yöntemleri: Türk kamu yönetiminde personel güçlendirme. Karadeniz Araştırmaları. 25, 145-174.
  2. AI-Mailam. F. F. (2004). Transactional versus transformational style of leadership - Employee perception of leadership efficacy in public and private hospitals in Kuwait. Manage Health Care. 13, 278-284.
  3. Artkan, S. (2009). Collective efficacy and organizational effectiveness: antecedents and consequences. Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  4. Bandura, A. (1997). Self efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman and Company. Bandura. A. (2000). Exercise of human agency through collective efficacy. Current Directions in Psychological Science. 9, 75-78.
  5. Bandura, A. (2012). On the functional properties of perceived self efficacy revisited. Journal of Management. 38, 9-44.
  6. Bandura, A. ve Locke, E. A. (2003). Negative self-efficacy and goal effects revisited. Journal of Applied Psychology, 88, 87-99.
  7. Bandura, A. ve Schunk, D. H. (1981). Cultivating competence, self-efficacy, and intrinsic interest through proximal self-motivation. Journal of Personality and Social Psychology. 41, 586-598.
  8. Barım, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Con-septual, strategic and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 5/, 1173-1182.
  9. Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. New York: Wiley. Borgogni, L., Petitta, L. ve Mastrorilli, A. (2010). Correlates of collective efficacy in the Italian Air Force. Applied Psychology: An International Review. 59, 515-537.
  10. Caprara, G. V., Barbaranelli, C., Borgogni, L., Petitta. L. ve Rubinacci, A. (2003). Teachers', school staff s and parents' efficacy beliefs as determinants of attitudes toward school. European Journal of Psychology of Education. 8, 15-31.
  11. Leadership. Demir, K. (2008). Transformational leadersip and collective efficacy: The moderating roles of collaborative culture and teachers self-efficacy. Eurasian Journal of Educational Research. 33,93-112.
  12. Denison, D. R., Haaland, S. ve Goelzer, P. (2003). Corporate culture and organizational effectiveness: Is Asia different from the rest of the world? Organizational Dynamics, 33,98-109.
  13. Denison, D. R. ve Mishra, A. K. (1995). Toward a theory of organizational culture and effectiveness. Organization Science, 6,204-223.
  14. DeRue, D. S., Hollenbeck, J., Ilgen, D.,