Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2010 / Cilt: 25 - Sayı: 65

Evlilikte bağışlama: Evlilik uyumu ve yüklemelerin rolü

Forgiveness in marriage: The role of marital adjustment and attributions

Sayfa
40–52
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, yüklemelerin özellikle sorumluluk yüklemelerinin, bağışlamanın en iyi yordayıcısı olduğunu göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Türk evli çiftlerin evlilik ilişkilerinde yaşadıkları tek bir ihlali bağışlamalarını yordayan değişkenler hakkında bilgi edinilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla, 80 evli çifte Evlilikte Uyum Ölçeği, İlişkilerde Yükleme Ölçeği ve Suça İlişkin Kişilerarası Motivasyonlar Ölçeği uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, yüklemelerin özellikle sorumluluk yüklemelerinin, bağışlamanın en iyi yordayıcısı olduğunu göstermiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, Türk evli çiftlerin evlilik ilişkilerinde yaşadıkları tek bir ihlali bağışlamalarını yordayan değişkenler hakkında bilgi edinilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, 80 evli çifte Evlilikte Uyum Ölçeği, İlişkilerde Yükleme Ölçeği ve Suça İlişkin Kişilerarası Motivasyonlar Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular, yüklemelerin özellikle sorumluluk yüklemelerinin, bağışlamanın en iyi yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Evli kadınlar için sadece sorumluluk yüklemeleri bağışlamanın en iyi yordayıcısı olarak görülürken, evli erkeklerde sorumluluk yüklemeleri ile evlilik uyumu bağışlamayı en iyi yordayan değişkenler olarak bulunmuştur. Ayrıca sadece incinme derecesi yönünden cinsiyetler arasında bir farklılık gözlenmiştir. Diğer bir deyişle, evli kadınlar evli erkeklere göre zararı daha incitici bulmuşlardır. Son olarak, zararın şiddeti arttıkça bağışlamanın zorlaştığı bulunmuştur.

Abstract

The purpose of this study was to obtain information related to the predictive variables of forgiveness among Turkish married couples who had experienced a specifi c offense in their marriage. In accordance with this purpose, Marital Adjustment Test, Relationship Attribution Measure and Transgression-Related Interpersonal Motivations Inventory were administered to 80 married couples. The results demonstrated that attributions especially responsibility attributions were the best predictor of forgiveness. For wives, responsibility attributions were seen to predict forgiveness, for husbands responsibility attributions and marital adjustment were the best predictors of forgiveness. In addition, sexes were differ only among transgression severity. In other words, wives found the transgression more hurtful than their husbands. Finally, it was found that the more severe the transgression increased, the more diffi cult the forgiveness became.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAYSİ, E. (2010). Evlilikte bağışlama: Evlilik uyumu ve yüklemelerin rolü. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 65, 40–52. https://ajindex.com/articles/357893

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Al-Mabuk, R. H., Enright, R. D. ve Cardis, P.A. (1995). Forgiveness education with parentally love-deprived late adolescents. Journal of Moral Education, 24, 427-444.
  2. Boon, S. D. ve Sulsky, L. M. (1997). Attributions of blame and forgiveness in romantic relationships: A policy-capturing study. Journal of Social Behavior and Personality, 12, 19-44.
  3. Bradbury, T. N. ve Fincham, F. D. (1992). Attributions and behavior in marital interaction. Journal of Personality and Social Psychology, 63, 613-628.
  4. Bradfield, M. ve Aquino, K. (1999). The effects of blame attributions and offender likableness on forgiveness and revenge in the workplace. Journal of Management, 25, 607-631.
  5. DiBlaiso, F. A. (2000). Decision-based forgiveness treatment in cases of marital infidelity. Psychotherapy, 37, 149-158.
  6. Doğan, E. (1998). Evli ve boşanmışlarda yalnızlık, depresyon, benlik saygısı ve denetim odağı inancı. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi,
  7. Ankara.
  8. Exline, J. J., Baumeister, B. J., Bushman, B. J., Campbell, W. K. ve Finkel, E. J. (2004). Too proud to let go: Narsissistic entitlement as a barrier to forgiveness. Journal of Personality and Social Psychology, 87, 894-912.
  9. Faulkner, R. A., Davey, M., ve Davey, A. (2005). Gender-related predictors of change in marital satisfaction and marital conflict. The American Journal of Family Therapy, 33, 61-83.
  10. Fenell, D. L. (1993). Characteristics of long-term first marriages. Journal of Mental Health Counseling, 15, 446-460.
  11. Fincham, F. D. (2000). The kiss of the porcupines: From attributing responsibility to forgiving. Personal Relationships, 7, 1-23.
  12. Fincham, F. D. ve Beach, S. R. H. (2007). Forgiveness and marital quality: Precursor or consequence in well established relationships? Journal of Positive Psychology, 2, 260-268.
  13. Fincham, F. D. ve Bradbury, T. N. (1992). Assessing attributions in marriage: The relationship attribution measure. Journal of Personality and Social Psychology, 62, 457-468.
  14. Fincham, F. D., Hall, J. H. ve Beach, S. R. H. (2005). “Till lack of forgiveness do us part”: Forgiveness in Marriage. E. L. Worthington, (Ed.), Handbook of Forgiveness içinde (207-226). New York: Wiley. Fincham, F. D., Hall, J. H. ve Beach, S. R. H. (2006). Forgiveness in marriage: Current status and future directions. Family Relations, 55, 415-427.
  15. Fincham, F. D., Jackson, H. ve Beach, S. R. H. (2005). Transgression severity and forgiveness: Different moderators for objective and subjective severity. Journal of Social and Clin