KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2005 / Cilt: 20 - Sayı: 55

Aile İlişkileri, Ebeveynin Çocuk Yetiştirme Tutumu ve Kendilik Değerinin Gençler Tarafından Belirtilen Davranış Problemleri ile Olan İlişkisi

Reyhan SAYDAM BAHÇIVAN
Tülin GENÇÖZ
Sayfa
75–77
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ebeveyn tutumunda, baskı-disiplinin reddi ve arkadaşça, eşit paylaşımcı ebeveyn çocuk ilişkisi istemi, ergenler tarafından belirtilen dışa yönelim problem davranışlarıyla bağlantı göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, aile ilişkileri, ebeveynin çocuk yetiştirme tutumu ve gencin kendilik değerinin, gençlerde görülen davranış problemleriyle olan ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya yaşları 14 ile 17 arasında değişen ve Milli Eğitim Bakanlığına bağlı bir Anadolu Lisesi'nde okuyan 153 öğrenci katılmıştır. "Mc Master Aile Değerlendirme Ölçeği (ADÖ)". "Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği (PARI)", "Rosenberg Kendilik Değerlendirme Ölçeği". "11-18 Yaş grubu Gençler İçin Kendini Değerlendirme Ölçeği (YSR)" ve demografik bilgiler elde etmek amacıyla oluşturulan anket formu, gençler tarafından doldurulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Ebeveyn tutumunda, baskı-disiplinin reddi ve arkadaşça, eşit paylaşımcı ebeveyn çocuk ilişkisi istemi, ergenler tarafından belirtilen dışa yönelim problem davranışlarıyla bağlantı göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, aile ilişkileri, ebeveynin çocuk yetiştirme tutumu ve gencin kendilik değerinin, gençlerde görülen davranış problemleriyle olan ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmaya yaşları 14 ile 17 arasında değişen ve Milli Eğitim Bakanlığına bağlı bir Anadolu Lisesi'nde okuyan 153 öğrenci katılmıştır. "Mc Master Aile Değerlendirme Ölçeği (ADÖ)". "Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği (PARI)", "Rosenberg Kendilik Değerlendirme Ölçeği". "11-18 Yaş grubu Gençler İçin Kendini Değerlendirme Ölçeği (YSR)" ve demografik bilgiler elde etmek amacıyla oluşturulan anket formu, gençler tarafından doldurulmuştur. Benlik saygısının düşük olması, gençlerde görülen, toplam problem ile içe yönelim ve dışa yönelim problemlerinin artışında açıklayıcı olurken, ailede, genel işlevlerde, duygusal tepki verebilmede ve rol dağılımında problem yaşanması, gençlerde görülen problem davranışlar ile ilişkili bulunmuştur. Ebeveyn tutumunda, baskı-disiplinin reddi ve arkadaşça, eşit paylaşımcı ebeveyn çocuk ilişkisi istemi, ergenler tarafından belirtilen dışa yönelim problem davranışlarıyla bağlantı göstermektedir. Elde edilen bulgular literatür çerçevesinde tartışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAHÇIVAN, R. S., GENÇÖZ, T. (2005). Aile İlişkileri, Ebeveynin Çocuk Yetiştirme Tutumu ve Kendilik Değerinin Gençler Tarafından Belirtilen Davranış Problemleri ile Olan İlişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 55, 75–77. https://ajindex.com/articles/357874

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Achenbach, T. M., (1991b). Manual for the Youth Self-Report and 1991
  2. Profile. Burlington, VT: University of Vermont, Department of Psychiatry. Ackerman, N. W., (1958). The Psych_____xlynamics of Family Life. Diagnosis and Treatment of Family Relationships. United States of America: Basic Books, Inc. Allen. P.J., Aber, J. L., & Leadbeater, B. J., (1990). Adolescent problem behaviors: The influence of attachment and autonomy. Adolescence: psychopathology, normality and creativity. The Psychiatric Clinics of North America, 13, 455-467.
  3. Aycan, K. Z., (1992). Adolescents' school-related self-assessment values, and aspirations. Tez (M.A.) Boğaziçi Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Barett, P., Alison, S., & Healey, L., (2002). Do parent and child behaviours differentiate families whose children have obsessive-compulsive disorder from other clinic and non-clinic families? Journal of Child Psychology and Psychiatry, 45, 597-607.
  5. Baumeister, R. F., Campbell, J. D., Krueger, J. I., & Vahs, K. D., (2003). Does high self-esteem cause better performance, interpersonal success, hapiness, or healthier lifestyles? American Psychological Society. Psychological Science in the Public Interest, 4, No. 1. Beavers, W. R., (1981). A systems model of family for family therapists. Journal of Marital and Family Therapy, 299-307.
  6. Bednor, R.L., & Peterson, S.R., (1995). Self-Esteem: Paradoxes and Innovations in Clinical Theory and Practice. (2nd ed.)Washington, DC: American Psychological Association. Bentovim, A., Barnes, G. G., & Cooklin, A. (1989). Family Therapy: Complementary Frameworks of Theory and Practice (2nd ed.). London: Academic Press Limited. Braaton, B. E., Beiderman, J., Monuteaux, C. M., Mick, E., Calhoun, E., Catton, G., & Faraone, V. S., (2003). Revisiting the association between attention-deficit / hyperactivity disorder and anxiety disorders: a familial risk analysis. Biological Psychiatry, 53, 93-99. Bulut. I., (1990). Aile Değerlendirme Ölçeği Elkitabı. Ankara:
  7. Özgüzeliş Matbaası. Burt, C. E., Cohen, L. H., & Bjorck, J. P., (1988). Perceived family environment as a moderator of young adolescents's life stres adjustment. American Journal of Community Psychology, 16, 101-122.
  8. Card, N. A., & Hodges, V. E. E., (2003). Parent-child relationships and enimty with peers: the role of avoidant and preoccupied attachment. New Directions for Child and Adolescent Development, 102, 23-37.
  9. Çuhadaroğlu, F., (1986). Adolesanlarda Benlik Saygısı. Yayınlanmamış Uzmanlık Tez