KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2019 / Cilt: 34 - Sayı: 84

Kim Ebeveyn? 12-Yaş Çocuklarının Ebeveynleşme Davranışlarını Yordayan Etkenler

Ayşe Büşra İPLİKÇİ
Başak ŞAHİN-ACAR
Sayfa
1–15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgulara göre, annenin bağlanma kaygısı ve kaçınması kontrol edildiğinde, kendini daha bağımsız olarak tanımlayan kız çocukları, daha az fiziksel ebeveynleşme davranışı gösterdiklerini belirtmişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, çocukların benlik kurguları ve açıkladıkları ebeveynleşme davranışları arasındaki ilişkide toplumsal cinsiyetin aracı rolünü incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla beraber, bu ilişkilerin kız çocuklarında anlamlı farklılık yaratırken, oğlan çocukları için anlamlı bir fark yaratmayacağı öngörülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgulara göre, annenin bağlanma kaygısı ve kaçınması kontrol edildiğinde, kendini daha bağımsız olarak tanımlayan kız çocukları, daha az fiziksel ebeveynleşme davranışı gösterdiklerini belirtmişlerdir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:156 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı, çocukların benlik kurguları ve açıkladıkları ebeveynleşme davranışları arasındaki ilişkide toplumsal cinsiyetin aracı rolünü incelemektir. İlişkisel benlik kurgusunun ağırlıkla duygusal ebeveynleşme boyutu-nu, bağımsız benlik kurgusunun ise fiziksel ebeveynleşmeyi yordaması beklenmiştir. Bununla beraber, bu ilişkilerin kız çocuklarında anlamlı farklılık yaratırken, oğlan çocukları için anlamlı bir fark yaratmayacağı öngörülmüştür. Araştırmaya 156 katılımcı (78 anne-çocuk çifti) katılmıştır. Bulgulara göre, annenin bağlanma kaygısı ve kaçınması kontrol edildiğinde, kendini daha bağımsız olarak tanımlayan kız çocukları, daha az fiziksel ebeveynleşme davranışı gösterdiklerini belirtmişlerdir. Ayrıca kendini daha ilişkisel olarak tanımlayan kız çocukları daha fazla duygusal ebeveynleşme davranışı sergilediklerini belirtmişlerdir. Oğlan çocukları içinse anlamlı bir fark bulunamamıştır. Bul-gular, benlik kurguları ve toplumsal cinsiyetin ebeveynleşme davranışları üzerindeki ortak etkisini işaret etmektedir. Çalışmanın bulguları ilgili alanyazın temelinde tartışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İPLİKÇİ, A. B., ŞAHİN-ACAR, B. (2019). Kim Ebeveyn? 12-Yaş Çocuklarının Ebeveynleşme Davranışlarını Yordayan Etkenler. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 34 - Sayı: 84, 1–15. https://ajindex.com/articles/357848

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abraham, K. M. ve Stein, C. H. (2013). When mom has a mental illness: Role reversal and psychosocial adjust-ment among emerging adults. Journal of Clinical Psy-chology, 69, 600–615. doi: 10.1002/jclp.21950
  2. Agrawal, N. ve Maheswaran, D. (2005). The effects of self-construal and commitment on persuasi-on. Journal of Consumer Research, 31, 841–849. doi:10.1086/426620 Aiken, L. S. ve West, S. G. (1991). Multiple regression: Testing and interpreting interactions. Newbury Park: Sage.Akün, E. (2017). Çocukluktaki ebeveynleşme yaşantılarının özellikleri ve birey üzerindeki etkileri. Nesne Psikoloji Dergisi, 5, 219–246. doi: 10.7816/nesne-05-10-02
  3. Antalyalı, Ö. L. ve Özkul, A. S. (2016). The psychomet-ric evaluation of Experiences in Close Relations-hips-Revised-Short Form (ECR-RS) for admi-nistrative and organizational researches. Balkan Journal of Social Sciences, Aralık, 640–655. Erişim tarihi: 10.04.2014 Erişim adresi: http://hdl.handle.net/20.500.11776/1831
  4. Barnett, B. ve Parker, G. (1998). The parentified child: Early competence or childhood deprivation? Child Psycho-logy and Psychiatry Review, 3(4), 146–155.
  5. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-medi-ator variable distinction in social psychological resear-ch: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51, 1173–1182.
  6. Berk, L. E. (2008). Child Development (7. basım). Toronto, Canada: Pearson Education. Boszormenyi-Nagy, I. ve Spark, G. (1973).
  7. Invisible loyali-ties, New York, NY: Harper and Row Publications. Burnett, G., Jones, R., Bliwise, N. G. ve Ross, L. T. (2012). Family unpredictability, parental alcoho-lism, and the development of parentification. Ame-rican Journal of Family Therapy, 34, 181–189. doi:10.1080/01926180600550437 Burton, L. (2007). Childhood adultification in economically disadvantaged families: A conceptual model. Family Relations, 56, 329–345. doi:10.1111/j.17413729.2007.00463.x Bronfenbrenner, U. (1989). Ecological systems theory. An-nals of Child Development, 6, 187–249.Byng-Hall, J. (2002). Relieving parentified child-ren’s burdens in families with insecure attach-ment patterns. Family Process, 41, 375– 388. doi: 10.1111/j.15455300.2002.41307.x Carpenter, S. ve Meade-Pruitt, S. M. (2008). Does the Twenty Statements Test elicit self-concept aspects that are most descriptive? World Cultures eJournal, 16(1). Champion, J. E., Jaser, S. S., Reeslund, K. L., Simmons, L., Potts, J. E., Shears, A. R. ve Compas, B. E. (2009