Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2003 / Cilt: 18 - Sayı: 52

İntihar Girişiminde Depresyon ve Kaygı Belirtileri ile Problem Çözme Becerileri ve Algılanan Sosyal Desteğin Önemi

Sayfa
1–11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tüm bu bulgular literatür bilgilerinin ışığında tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma intihar girişimi olan kriz vakalarının, intihar girişimi öyküsü olmayan kriz vakaları ve normal kontrol grubuna göre değişik özelliklerini incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma, depresyon ve kaygı belirtilerinin yanısıra problem çözme tutumları ve algılanan sosyal destek düzeyleri farklılıklarını da kapsamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Tüm bu bulgular literatür bilgilerinin ışığında tartışılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:227 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma intihar girişimi olan kriz vakalarının, intihar girişimi öyküsü olmayan kriz vakaları ve normal kontrol grubuna göre değişik özelliklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, depresyon ve kaygı belirtilerinin yanısıra problem çözme tutumları ve algılanan sosyal destek düzeyleri farklılıklarını da kapsamaktadır. Araştırmanın örneklemini son bir hafta içinde intihar girişiminde bulunmuş olan 83 kriz vakası (intihar grubu), akut kriz tablosu içinde bulunan ancak intihar girişimi öyküsü olmayan 64 vaka (kriz grubu) ve herhangi bir psikolojik yakınması bulunmayan 70 kişi (normal kontrol grubu) olmak üzere toplam 227 katılımcı oluşturmaktadır. Yaş değişkeni kontrol edilerek yapılan varyans analizi sonuçlarına göre, beklendiği gibi depresyon belirtileri bakımından intihar girişimi olan kriz vakalarının şikayetleri diğer iki gruptan, intihar girişimi olmayan kriz vakalarının şikayetleri de kontrol grubundan daha fazladır. Anksiyete belirtileri ve algılanan sosyal destek bakımından ise intihar girişimi vakaları ile intihar girişimi olmayan kriz vakaları arasında istatistiksel düzeyde anlamlı bir fark görülmezken; her iki grup da kontrol grubundan daha fazla anksiyete belirtisi göstermiş ve daha az sosyal destek algılamıştır. Problem çözme tutumları bakımından ise intihar girişimi olmayan kriz vakaları kontrol grubundan ayrışmazken; her iki grubun da intihar girişimi olan vakalara kıyasla daha fazla problem çözme becerilerine sahip oldukları izlenmektedir. Son olarak, intihar girişimi olan vakalar ile yapılan hiyerarşik regresyon analizine göre, yüksek anksiyete belirtileri, aileden gelen sosyal destek algısının düşük olması ve problem çözme yaklaşımlarından "aceleci yaklaşım"ın kullanılma sıklığı intihar girişimi için önemli risk faktörleri olarak ortaya çıkmaktadır. Tüm bu bulgular literatür bilgilerinin ışığında tartışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEVRİMCİ, H. Ö., SOYKAN, Ç., HARAN, S., GENÇÖZ, T. (2003). İntihar Girişiminde Depresyon ve Kaygı Belirtileri ile Problem Çözme Becerileri ve Algılanan Sosyal Desteğin Önemi. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 52, 1–11. https://ajindex.com/articles/357632

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Akçak›n, M. (1993). Normal e¤itim gören otistik çocuklarla özele¤itim gören otistik çocuklar›n karfl›laflt›r›ld›¤› bir izlemeçal›flmas›. Türk Psikoloji Dergisi, 29, 8, 3-9. Akçak›n, M., Polat, S., & Kerimo¤lu, E. (1993). Otistik ve zekâözürlü çocuklar›n demografik ve do¤umla ilgiliözellikleri yönünden karfl›laflt›r›lmas›. Türk PsikiyatriDergisi, 4, 39-46. Akçak›n, M. (2002). Otizmde cinsiyet farkl›l›klar›.Çocuk veGençlik Ruh Sa¤l›¤› Dergisi, 9 (1), 3-15.
  2. American Psychiatric Association (1987). Diagnostic andstatistical manual of mental disorders (3 rd edition).Washington DC: American Psychiatric Association. American Psychiatric Association (1994). Diagnostic andstatistical manual of mental disorders (4.th edition).Washington DC: American Psychiatric Association. Anastasi, A. (1968). Functions and origins of psychologicaltesting. Psychological Testing. (3.rd edition). London:The Macmillan Company: Collier-Macmillan. Atkinson, L., Bevc, I., Dickens, S., & Blackwell, J. (1992).Concurrent validities of the Stanford-Binet (fourthedition), Leiter, and Vineland with developmentallydelayed children. Journal of School Psychology, 30, 165-173.
  3. Baranek, G. T. (1999). Autism during infancy: A retrospectivevideo analysis of sensory-motor and social behaviors at9-12 months of age. Journal of Autism andDevelopmental Disorders, 29(3), 213-224.
  4. Britton, W. N., & Eaves, R. C. (1986). Relationship between theVineland Adaptive Behavior Scales-Classroom Editionand the Vineland Social Maturity Scales. AmericanJournal of Mental Defiency, 91(1), 105-107.
  5. De Lemos, M. M. (1989). The Vineland Adaptive BehaviorScales: Standard score adjustments for Australianchildren. Psychological Test Bulletin, 2(1), 3-15.
  6. Del Toro Delgado, L., & Alvarez, V. (1990). Validity of theKaufman Assesment Battery for Children (K-ABC) inthe diagnosis of cognitive deficits in preschool children.Avances en Psicologia Clinica Latinoamericana, 8, 99-114.
  7. Doll, E. A. (1965). Vineland Social Maturity Scale. AmericanGuidance Service. Epir, S. (1976).‹lkokul çocuklar› için AAMD Uyum Davran›flÖlçe¤i - Okul Formu – (AAMD Adaptive BehaviorScale – School Edition)’nin (1974 revizyonu), Türkçeadaptasyonu.Ankara: Milli E¤itim Bakanl›¤› TalimTerbiye Dairesi Epir, S. (1982). Denver Geliflimsel Tarama Testi’nde cinsiyet vesosyal düzey farkl›l›klar›. Psikoloji Dergisi, 4, 14-15, 51-53.
  8. Erol, N., & fiimflek, Z. (1996). Çocuk ve ergenlerde ruh sa¤l›¤›:Yeterlik alanlar›, davran›fl ve duygusal sorunlar›nda¤›l›m›. Türkiye Ruh