KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2014 / Cilt: 29 - Sayı: 73

Sosyal Etki Kuramı Bağlamında Psikolojik Dışlanma: Dışlayan ve Dışlanan Grup Üyesi Sayısının Temel İhtiyaçlara Yönelik Tehdit Algısı Üzerindeki Etkisi

Summary Ostracism in the Context of the Social Impact Theory: The Effect of Numbers of Source and Target on Four Fundamental Needs

YASEMİN ABAYHAN
Orhan AYDIN
Sayfa
108–124
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, Deney 1de dışlayan üye sayısına, Deney 2de ise dışlanan üye sayısına bağlı olarak ait olma, benlik değeri, anlamlı varoluş ve algılanan kontrol ölçümleri açısından farklılaşma olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Özet Psikolojik dışlanmanın yol açtığı anlık yıkıcı tepkilerin evrensel oldukları ve bu tepkiler üzerinde bireysel, durumsal ve ortamsal değişkenlerin düzenleyici rolünün bulunmadığı ileri sürülmüş olsa da, yapılan bazı çalışmalar bu görüşü desteklememektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sosyal etki kuramına göre, hem kaynak hem de hedef sayısının kaynağın hedef üzerindeki etkisini belirlemede rolü vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, Deney 1de dışlayan üye sayısına, Deney 2de ise dışlanan üye sayısına bağlı olarak ait olma, benlik değeri, anlamlı varoluş ve algılanan kontrol ölçümleri açısından farklılaşma olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Özet Psikolojik dışlanmanın yol açtığı anlık yıkıcı tepkilerin evrensel oldukları ve bu tepkiler üzerinde bireysel, durumsal ve ortamsal değişkenlerin düzenleyici rolünün bulunmadığı ileri sürülmüş olsa da, yapılan bazı çalışmalar bu görüşü desteklememektedir. Sosyal etki kuramına göre, hem kaynak hem de hedef sayısının kaynağın hedef üzerindeki etkisini belirlemede rolü vardır. Dışlanma sürecinin de bir sosyal etki süreci olduğu düşünülecek olursa, kaynak ve hedef sayısı dışlanma sonucunda ortaya konan anlık tepkiler üzerinde rol oynayan düzenleyici değişkenler olarak ele alınabilir. Bu amaçla yürütülen iki deneyin ilkinde dışlayan, ikinci deneyinde dışlanan sayısındaki artışın temel ihtiyaçlara (ait olma, anlamlı varoluş ihtiyacı, benlik değeri ve kontrol) yönelik tehdit algısında farklılaşmalara yol açıp açmadığı incelenmiştir. Deneylerde dışlanma, tanışma paradigması ile değişimlenmiştir. Deney 1de kaynağı oluşturan dışlayan ve kabul eden kişi sayısı, Deney 2de ise hedef sayısı değişimlenmiştir. Bulgular, Deney 1de dışlayan üye sayısına, Deney 2de ise dışlanan üye sayısına bağlı olarak ait olma, benlik değeri, anlamlı varoluş ve algılanan kontrol ölçümleri açısından farklılaşma olduğunu göstermektedir.

Abstract

Ostracism refers to being ignored, excluded by other individuals or groups (Williams, 2007a). Although it was claimed that the devastating immediate reactions to ostracism are universal and independent from individual differ- ences and situational variables, some of the studies do not support this assertion (Williams, 2001; Williams & Zadro, 2005). According to social impact theory (Latané, 1981), both the number of sources and targets have a decisive role on the effect of sources on target. If the process of ostracism could be framed as a social impact process, then the number of sources and targets also could be considered as moderators which would have an effect on immediate reactions of ostracism. In the first experiment of the current study, the impact of ostracism on needs was examined in relation to having an incremental effect with each additional person who ostracized the participant. The impact of ostracism was investigated in relation to having a diminished incremental effect with each additional target person being ostracized in second experiment. Ostracism was manipulated by “Get Acquainted Paradigm”. The dependent variables were need threats. Participants reported only linear incremental need threat depending on both the number ostracizing sources and the number of ostracized targets.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ABAYHAN, Y., AYDIN, O. (2014). Sosyal Etki Kuramı Bağlamında Psikolojik Dışlanma: Dışlayan ve Dışlanan Grup Üyesi Sayısının Temel İhtiyaçlara Yönelik Tehdit Algısı Üzerindeki Etkisi. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 29 - Sayı: 73, 108–124. https://ajindex.com/articles/357550

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Bastian, B. ve Haslam, N. (2010). Excluded from human- ity: The dehumanizing effects of social ostracism. Journal of Experimental Social Psychology, 46, 107-113.
  2. Baumeister, R. F. ve Leary, M. R. (1995). The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117(3), 497-529.
  3. Baumeister, R. F. ve DeWall, C. N. (2005). The inner dimension of social exclusion: Intelligent thought and self- regulation among rejected persons. K. D. Williams, J. P. Forgas ve W.V. Hippel, (Ed.), The social outcast: Ostracism, social exclusion, rejection, and bullying içinde (53-77). New York: Psychology Press.
  4. Bernstein, M. J., Sacco, D. F., Young, S. G., Hugenberg, K. ve Cook, E. (2010). Being “in” with the in-crowd: The ef- fects of social exclusion and inclusion are enhanced by the per- ceived essentialism of ıngroups and outgroups. Personality and Social Psychology Bulletin, 36(8), 999-1009.
  5. Boyes, M. E. ve French, D. J. (2009). Having a cyberball: Using a ball-throwing game as an experimental social stressor to examine the relationship between neuroticism and coping. Personality and Individual Differences, 47(5), 396-401.
  6. Chernyak, N. ve Zayas, V. (2010). Being excluded by one means being excluded by all: Perceiving exclusion from inclusive others during one-person social exclusion. Journal of Experimental Social Psychology, 46, 582-585.
  7. Coyne, S. M., Nelson, D. A., Robinson, S. L. ve Gunders- en, N. C. (2011). Is viewing ostracism on television distressing? The Journal of Social Psychology, 151(3), 213-217.
  8. DeWall, C. N., Twenge, J. M., Bushman, B., Im, C. ve Williams, K. (2010). A little acceptance goes a long way: Applying social impact theory to the rejection-aggression link. Social Psychological and Personality Science, 1(2), 168- 174. Gonsalkorale, K. ve Williams, K. D. (2007). The KKK won’t let me play: Ostracism even by a despised outgroup hurts. European Journal of Social Psychology, 37, 1176-1186.
  9. Greenberg, J., Pyszczynski, T., Burling, J. ve Tibbs, K. (1992). Depression, self-focused attention, and the self-serv- ing attributional bias. Personality and Individual Differences, 13(9), 959-965.
  10. Jones, E. E., Carter-Sowell, A. R. ve Kelly, J. R. (2011). Participation matters: psychological and behavioral conse- quences of information exclusion in groups. Group Dynamics: Theory, Research and Practice, 15(4), 311-325.
  11. Karremans, J. C., Heslenfeld, D. J., Van Dillen, L. F. ve Van Lange, P. A. M. (2011).Secure