Dergiler / Türk Psikoloji Dergisi / 2018 / Cilt: 33 - Sayı: 82

Ruh Sağlığı Çalışanlarının Yaşam Boyu Şiddet Deneyimleri

Lifetime Experiences of Violence Among Mental Health Professionals

Sayfa
20–33
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın bulguları alanyazındaki önceki çalışmalarla örtüşürken bazı konularda daha fazlaaraştırma yapılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet olguları medyada ve araştırmalarda daha sık gündeme gelirken ruh sağlığı alanındahizmet sunan profesyoneller hakkında yeterli bilgi bulunmamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Anlık tekil tarama modelini kullanan bu araştırmada çevrimiçi anket uygulamasıyla 781 çalışanın bilgisine ulaşılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın bulguları alanyazındaki önceki çalışmalarla örtüşürken bazı konularda daha fazlaaraştırma yapılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet olguları medyada ve araştırmalarda daha sık gündeme gelirken ruh sağlığı alanındahizmet sunan profesyoneller hakkında yeterli bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmada ruh sağlığı alanlarında çalışanbireylerin yaşam boyu şiddete maruz kalma deneyimleri incelenmiştir. Anlık tekil tarama modelini kullanan bu araştırmada çevrimiçi anket uygulamasıyla 781 çalışanın bilgisine ulaşılmıştır. Ortalama yaşı 31 ve %84’ü kadın olankatılımcıların çoğunluğunun psikoloji/klinik psikoloji (%50) ile psikolojik danışmanlık (%44) alanlarından geldiği görülmüştür. Katılımcılara, araştırmacılar tarafından geliştirilen ankette yaşamlarının herhangi bir döneminde yedi farklışiddet türünden her birine maruz kalıp kalmadıkları, maruz kaldılarsa bu şiddetin kaynağı, şiddete gösterilen tepkiler,psikolojik destek alıp almadıkları ve şiddetin sonuçları sorulmuştur. Katılımcıların sırasıyla en çok sözel şiddet, duygusal şiddet, fiziksel şiddet, ihmal, sosyal toplumsal şiddet, cinsel şiddet ve ekonomik şiddet yaşadıkları gözlenmiştir.“Arkadaş”ın en sık belirtilen şiddet kaynağı olduğu gözlenirken çoğu katılımcı yaşadığı şiddete tepki gösterdiğinifakat psikolojik destek almadığını belirtmiştir. Şiddet deneyiminin sonucunda kendini değersiz hissetmek de en sıkbelirtilen etki olmuştur. Çalışmanın bulguları alanyazındaki önceki çalışmalarla örtüşürken bazı konularda daha fazlaaraştırma yapılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu bulgular ışığında, çoğunlukla şiddet mağdurlarına hizmet sunan ruhsağlığı çalışanlarının maruz kaldıkları kişisel şiddet deneyimlerini göz önüne alan program, uygulama ve müdahalelergeliştirilmelidir.

Abstract

Cases of violence towards health professionals have been increasingly appearing in media and research; on the other hand, there is not enough information about professionals who provide mental health services in related fields. In this study, lifetime experiences of exposure to violence among mental health professionals in Turkey have been examined. This study had a general descriptive model and data was collected from 781 professionals via an online survey application. Participants of the current study had a mean age of 31. They were mostly female (84%) and from the fields of psychology/clinical psychology (50%) and psychological counseling (44%). In a questionnaire developed by researchers, participants were asked about their lifetime experiences of any of the seven different types of violence, its source, impact, and outcomes as well as reception of psychological support. Participants most frequently reported exposure to verbal violence, emotional violence, physical violence, neglect, social-societal violence, sexual violence, and economic violence, respectively. “Friend” was the most commonly cited source of violence where most participants reported showing a reaction but not receiving psychological support. The most commonly reported effect of violence was reduced feeling of self-worth. In the light of these findings; programs, applications, and interventions that take personal histories of violence into account should be developed for those individuals from mental health fields who mostly serve victims of violence.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZDOĞRU, A. A., AKGÜL, Ö. (2018). Ruh Sağlığı Çalışanlarının Yaşam Boyu Şiddet Deneyimleri. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 33 - Sayı: 82, 20–33. https://ajindex.com/articles/357513

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Annagür, B. (2010). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: Risk faktörleri, etkileri, değerlendirilmesi ve önlenmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2(2), 161–173.
  2. Aysan, M. F., Acartürk, Z. C., Yanık, M. ve Kerimoğlu, A. (2015). Kadınlar için kadınlar: Kadına karşı şiddet araştırması ve proje raporu. İstanbul: Hazar Eğitim Kültür ve Dayanışma Derneği. Büyükbayram, A. ve Okçay, H. (2013). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddeti etkileyen sosyo-kültürel etmenler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 4, 46–53.
  3. Coşkun, S. ve Öztürk, A. (2010). Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi hemşirelerinde şiddete maruz kalma oranı ve stres faktörleri. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 3(3), 16–23.
  4. Coulson, N. (2015). Online research methods for psychologists. London: Palgrave. Çamcı, O. ve Kutlu, Y. (2011). Kocaeli’nde sağlık çalışanlarına yönelik işyeri şiddetinin belirlenmesi. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2(1), 9–16.
  5. Di Martino, V. (2005). A cross-national comparison of workplace violence and response strategies. V. Bowie, B. S. Fisher ve C. L. Cooper (Ed.), Workplace violence: Issues, trends and strategies içinde (15–36). New York: Routledge. Gökçe, T. ve Dündar, C. (2008). Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde çalışan hekim ve hemşirelerde şiddete maruziyet sıklığı ve kaygı düzeylerine etkisi. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 15(1) 25–28.
  6. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler (27. baskı). Ankara:
  7. Nobel. Kıvrak, Y., Gey, N., Kıvrak, H. A., Kokaçya, M. H., Çöpoğlu, Ü. S. ve Arı, M. (2015). Kadına yönelik eş şiddeti, çocukluk travmaları, depresyon ve yaşam kalitesi: Toplum temelli çalışma. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 16(5), 314–322. doi:10.5455/ apd.1418797985 King, B. (2012). Psychological theories of violence. Journal of Human Behavior in the Social Environment, 22(5), 553–571. doi:10.1080/10911359.201 1.598742 Krug, E. G., Dahlberg, L. L., Mercy, J. A., Zwi, A. B. ve Lozano, R. (2002). World report on violence and health. Geneva: World Health Organization. Piquero, N. L., Piquero, A. R., Craig, J. M. ve Clipper, S. J. (2013). Assessing research on workplace violence, 2000–2012. Aggression and Violent Behavior, 18(3), 383–394.
  8. Renzetti, C. M., ve Edleson, J. L. (Ed.) (2008). Encyclopedia of interpersonal violence. Thousand Oaks, CA: Sage. Sümer, N., Helvaci, E. ve Misirlisoy, M. (2013). Employability of psychology graduates and their job satisfaction in Turke