Dergiler / Business and Economics Research Journal / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 4

Refah İktisadı Kapsamında Sosyal Refah ve Vergileme İlişkisi: Türk Gelir Vergisinin Değerlendirilmesi

The Relationship Between Social Welfare and Taxation in The Context of Welfare Economics: Evaluation of Turkish Revenue Tax

Sayfa
979–993
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu amaç çerçevesinde, kaynak dağılımındaetkinlik ve adalet unsurları açısından Türk gelir vergisine ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Normatif iktisadın içerisinde yer alan refah iktisadı, alternatif durumların toplumtarafından tercih edilebilirliği üzerinde durmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kaynak dağılımında etkinlik veadalet arasında toplum tarafından kabul edilebilir bir dengenin sağlanması ile sosyal refahınen üst düzeye çıkacağı kabul edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu amaç çerçevesinde, kaynak dağılımındaetkinlik ve adalet unsurları açısından Türk gelir vergisine ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Normatif iktisadın içerisinde yer alan refah iktisadı, alternatif durumların toplumtarafından tercih edilebilirliği üzerinde durmaktadır. Refah iktisadının temel hareket noktasınısosyal refah oluşturmaktadır. Bu bağlamda, olması gerekeni ortaya koyan refah iktisadınıntemel amacı ise sosyal refahın en üst düzeyde sağlanmasıdır. Kaynak dağılımında etkinlik veadalet arasında toplum tarafından kabul edilebilir bir dengenin sağlanması ile sosyal refahınen üst düzeye çıkacağı kabul edilmektedir. Sosyal refahın birçok belirleyici unsuru olmaklabirlikte en önemlilerinden biri vergilemedir. Çünkü vergileme bireyin bütçe imkanlarınıdoğrudan belirlerken, gelir, ikame ve karar etkileri yoluyla bireyin sosyoekonomik yaşamkalitesini de etkilemektedir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, sosyal refah ve vergilemearasındaki ilişkiden hareketle Türkiye’de uygulanan gelir vergisinin sosyal refah düzeyineetkisinin araştırılması olarak belirlenmiştir. Bu amaç çerçevesinde, kaynak dağılımındaetkinlik ve adalet unsurları açısından Türk gelir vergisine ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.

Abstract

Welfare Economics in normative economics emphasizes the preference of alternative situations by the society. The social welfare constitutes the main point of welfare economics. In this context, the main purpose of welfare economics, which puts forth what should be, is to provide social welfare at the highest level. It is considered that social welfare will rise to the highest level by providing a society-acceptable balance between efficiency and justice in resource allocation. Although there are many determining factors of social welfare, one of the most important is taxation. Because taxation affects the individual’s socio-economic quality of life through effect of income, substitution, and decision-making, while directly determining the budgetary means of the individual. The purpose of the study in this direction is determined the effect of income tax applied in Turkey on level of social welfare starting from relation between social welfare and taxation. Within the scope of this purpose, evaluations in terms of the effects of Turkish income tax applications on efficiency and justice in resource allocation have been made.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SELEN, U., KARAŞ, E. (2018). Refah İktisadı Kapsamında Sosyal Refah ve Vergileme İlişkisi: Türk Gelir Vergisinin Değerlendirilmesi. Business and Economics Research Journal, Cilt: 9 - Sayı: 4, 979–993. https://ajindex.com/articles/352188

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akalın, G. (1986). Kamu ekonomisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları No: 554. Akdoğan, A. (2011). Kamu maliyesi. Ankara:
  2. Gazi Kitabevi.
  3. Aktan, C. C. (2017). Kamusal finansman: Vergileme. Ankara:
  4. Seçkin Yayıncılık. Aktan, C. C., & Vural, İ. Y. (2002). Başlıca fonksiyonel gelir dağılımı teorileri ve bölüşüm adaleti. (Ed.) C. C. Aktan, Yoksullukla Mücadele Stratejileri. Ankara: Hak-İş Konfederasyonu Yayınları.
  5. Albayrak, Ö. (2011). Optimal vergi teorisi: Bir değerlendirme. (Ed.) A. Pınar, A. H. Köse, N. Falay, Kriz ve Maliye Düşüncesinde Değişim İzzettin Önder’e Armağan (ss. 287-317). İstanbul: Sosyal Araştırmalar Vakfı Yayınları.
  6. Arsan, H. Ü. (1989). Gelir dağılımı ve kamu maliyesi. (Der.) T. Bulutay, Tuncer, Sadun Aren’e Armağan (ss. 55-70). Ankara:
  7. Mülkiye Birliği Vakfı. Atkinson, A. B. (2001). The strange disappearance of welfare economics. Kyklos, 54 (2/3), 193-206.
  8. Aumann, Y., & Dombb, Y. (2010). Pareto efficiency and approximate Pareto efficiency in routing and load balancing games. (Ed.) S. Kontogiannis, E. Koutsoupias, P. G. Spirakis, Algorithmic Game Theory (ss. 66-77). Berlin: Springer. Bağlı, M. S. (2011). Etkinlik ve eşitlik bağlamında yeniden dağıtım politikalarının sosyal refah üzerindeki etkisi. Maliye Dergisi, 161, 259-282.
  9. Bailey, S. J. (1995). Public sector economics. London: Macmillan Press.
  10. Bengül, N. (1963). İktisadi refah teorisinin başlıca meseleleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi. Bergson, A. (1938). A reformulation of certain aspect of welfare economics. The Qarterly Journal of Economics, 52 (2),310-314.
  11. Connolly, S., & Munro, A. (1999). Economics of public sector. Harlow: Pearson Education. Durmuş, M. (2008). Kamu ekonomisi. Ankara:
  12. Öz Baran Ofset Matbaacılık. Ebdon, C. (2005). Tax systems and structures, (Ed.) D. Robbins, Handbook of Public Sector Economics (ss. 235-270). London: Taylor and Francis Group. Eroğlu, N. (2004). John R. Hicks’in refah ekonomisine katkıları. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19 (1), 137-153.
  13. Foster, J., & Sen, A. (1997). On economic inequality. New York: Oxford University Press. Gelir İdaresi Başkanlığı, http://www.gib.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 26.05.2018).
  14. Gerçek, A., Bakar, F., Mercimek, F., Çakır, E. U., & Asa, S. (2014). Vergilemenin anayasal temellerinin çeşitli ülkeler açısından karşılaştırılması ve Türkiye için çıkarımlar. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 63 (1), 81-130.
  15. Goode, R. (1949). The income tax and supply of l