Dergiler / Çağdaş Yerel Yönetimler / 2021 / Cilt: 30 - Sayı: 3

Türkiye’de Merkezden Yönetim-Yerinden Yönetim Tartışmaları ve İdari Özerkliğe1 Dair Bir Değerlendirme

Anahtar Kelimeler: Merkezden yönetim, yerinden yönetim, idari özerklik Central Administration-Decentralization Debate in Turkey and An Assessment of Administrative Autonomy

Sayfa
1–26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Türkiye’deyapılan merkezden yönetim-yerinden yönetim tartışmaları ve idari özerkliğin “esas”anlamına dair bir değerlendirmeye yer verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de idari yapının örgütlenmesi hakkındaki tartışmalar uzunca birzamandan beri gündemdedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Merkezden yönetim idari yapıya hâkim olan ilke olsa dayerinden yönetimin güçlendirilmesine yönelik çalışmalarda küreselleşmenin etkisiylehızlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Türkiye’deyapılan merkezden yönetim-yerinden yönetim tartışmaları ve idari özerkliğin “esas”anlamına dair bir değerlendirmeye yer verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türkiye’de idari yapının örgütlenmesi hakkındaki tartışmalar uzunca birzamandan beri gündemdedir. Merkezden yönetim idari yapıya hâkim olan ilke olsa dayerinden yönetimin güçlendirilmesine yönelik çalışmalarda küreselleşmenin etkisiylehızlanmıştır. Buna karşılık yaklaşık yarım yüzyıldır özellikle yerel yönetimler alanınayönelik her türlü reform çabası “bölünme” ya da “federasyona geçiş” gibi eleştirilerekonu olmaktadır. Bu eleştiriler özellikle yerel yönetimlerin olmazsa olmaz ögelerindenbiri olan idari özerklik üzerinde yoğunlaşmıştır. İdari özerklik yerel yönetimlerinkendi karar organlarının bulunması, yasal sınırlar içinde kendi kararlarını almasıve kendi kaynaklarına sahip olması anlamına gelmektedir. Bu çalışmada Türkiye’deyapılan merkezden yönetim-yerinden yönetim tartışmaları ve idari özerkliğin “esas”anlamına dair bir değerlendirmeye yer verilmiştir.

Abstract

Discussions about the organization of the administrative structure in Turkey have been on the agenda for a long time. Although central administration is the principle that dominates the administrative structure, efforts to strengthen decentralization have accelerated with the effect of globalization. On the other hand, for nearly half a century, any reform effort, especially in the field of local governments, has been subject to criticism such as “division” or “transition to a federation”. These criticisms are particularly focused on administrative autonomy, which is one of the main elements of local government. Administrative autonomy means that local governments have their own decision-making bodies, make their own decisions within legal boundaries and have their own resources. In this study, discussions about central administration-decentralization in Turkey and an assessment of the “essential” meaning of administrative autonomy were included.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAYLI, H., YILMAZ, M. (2021). Türkiye’de Merkezden Yönetim-Yerinden Yönetim Tartışmaları ve İdari Özerkliğe1 Dair Bir Değerlendirme. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 30 - Sayı: 3, 1–26. https://ajindex.com/articles/351056

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Anayasası. (1982). https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2709. pdf(17.01.2020) 5227 sayılı Kamu Yönetiminin Temel İlkeleri ve Yeniden Yapılandırılması Hakkında Kanun (2004). https://www.tbmm.gov.tr/kanunlar/k5227.html (Mülga) (23.09.2020) 5393 sayılı Belediye Kanunu (2005). Resmi Gazete. (25874) https://www.mevzuat. gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5393.pdf (10.06.2020)
  2. Alada Bayramoğlu, A. (2008). Türkiye’de Yerel Yönetimleri “Özerklik Meselesi” Üzerinden Yeniden Düşünmek. Çağdaş Yerel Yönetimler, 17(4), 5-44.
  3. Arıkboğa, E. (2018). “Yerinden Yönetim ve Merkezileşmiş Büyükşehir Sisteminde Yetkilerin Dağıtılması”. Siyasal Bilimler Dergisi, 6(1), 1-34. Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı. (1992). Resmî Gazete. (21364). https:// www.resmigazete.gov.tr/arsiv/21364.pdf (19.03.2020)
  4. Ayman Güler, B. (2006). “Sosyal Devlet ve Yerelleşme”. Memleket Siyaset Yönetim, 2, 29-43.
  5. Ayman Güler, B. (2006). “Yönetimde Özerklik Sorunu: Duyunu Umumiye-i Osmanlı Meclisi İdaresi 1881-1948”. Memleket Siyaset Yönetim, 1, 97-121.
  6. Ayman Güler, B. (2000). “Yerel Yönetimleri Güçlendirmek mi? Ademi Merkeziyetçilik mi?” Çağdaş Yerel Yönetimler, 9(2), 14–29.
  7. Ayman Güler, B. (2004). “Kamu Yönetimi Temel Kanunu Üzerine”. Hukuk ve Adalet, 1(2), 26–61.
  8. Batuman, B. (2014). Toplumcu Bir Belediyecilik Modeli: Yeni Belediyecilik Hareketi 1973-1977. Mülkiye Dergisi, 34(266), 223-241.
  9. Benedikter, T. (2014). Modern Özerklik Sistemleri: Dünya Özerklik Örnekleri. Ankara:
  10. Nika Yayınevi.
  11. Bozan, M. (2017). “Üniter Yapıda Merkeziyet ve Adem-i Merkeziyetin Uyumu”. Bartın Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 8(16), 21-40.
  12. Çolak, H. (2012). “Türk Toplumunda Demokrasi ve Yerel Yönetimlerin Tarihsel Gelişimi Bağlamında 1580 Sayılı Belediye Kanunu Yasama Müzakereleri”. Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, 13(49), 33-55.
  13. Demirel, D. (2006). “Küresel Eksende Devletin Yeni Kimliği: Etkin Devlet”. Sayıştay Dergisi, 60, 105-128.
  14. Eryılmaz, B. (2020). Kamu Yönetimi. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  15. Görmez, K. (1997). Yerel Demokrasi ve Türkiye: Yerel Yönetim ve Belediyeler. Ankara:
  16. Vadi Yayınları.
  17. Gözler, K. (2018). Mahalli İdareler Hukukuna Giriş. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım. Gözler, K. ve G. Kaplan (2013). İdare Hukuku Dersleri (13.Baskı). Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım. Günday, M. (2017). İdare Hukuku (11. Baskı). Ankara:
  18. İmaj Yayınevi.
  19. Haktankaçmaz, M. İ, H. Yaylı ve M. Yılmaz (2018). “Yeni Kamu Yönetimi Bağlamında Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ile Değişen Türk Kamu Yönetimi