KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2008 / Cilt: 8 - Sayı: 3

Bilişsel-Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Evlilik İlişkisini Geliştirme Programının Evli Bireylerin Evlilik Uyumuna Etkisi

The Effects of the Marriage Enrichment Program Based on the Cognitive- Behavioral Approach on the Marital Adjustment of Couples

Melek KALKAN
ERCÜMEND ERSANLI
Sayfa
963–986
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgular literatür ışığında yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı evlilik ilişkisini geliştirme programının evli bireylerin evlilik uyum düzeylerine etkisini araştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın deney grubunda 15 ve kontrol grubunda 15 kişi bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgular literatür ışığında yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı evlilik ilişkisini geliştirme programının evli bireylerin evlilik uyum düzeylerine etkisini araştırmaktır. Araştırmanın deney grubunda 15 ve kontrol grubunda 15 kişi bulunmaktadır. Bu araştırmada kontrol gruplu ön-test ve son-test modeli kullanılmıştır. Deney ve kontrol gruplarına, Evlilikte Uyum Ölçeği ön-test ve son-test olarak uygulanmıştır. Deney ve kontrol gruplarının ön-test ve son-test puanları ortalamaları arasındaki farklılığın anlamlı olup olmadığını saptamak amacı ile Mann-Whitney U testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralama testi kullanılmıştır. Evlilik ilişkisini geliştirme programının evli bireylerin evlilik uyum düzeylerini artırdığı saptanmıştır. Programa katılan bireylerin, programa katılmayanlara göre evlilik uyumu son-test puanlarının daha yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca deney grubundaki bireylerin son-test puanları ön-test puanlarından anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur. Kontrol grubundaki bireylerin ön-test ve son-test puanları arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Elde edilen bulgular literatür ışığında yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur. Evlilik ilişkisini geliştirme programı, evlilik uyumunu artırmada kullanılabilir.

Abstract

The aim of this study is to investigate the effects of the marriage enrichment program based on the cognitive-behavioral approach on levels of marital adjustment of individuals. Th e experimental and control group of this research was totally composed of 30 individuals. A pre-test post-test research model with control group was been used in this research. Marital Adjustment Scale as being pre-test and post-test was applied to the experimental and control groups. In order to test that, meaningful differences between the scores of pre-test and post-test within both control and experimental group Mann-Whitney U test and Wilcoxon signed-rank test were used. It was found that this marriage enrichment program had positive effects on some levels of marital adjustment. The results indicate that the difference between the scores of post-test of the experimental and control groups is significant. The results of the Marital Adjustment Scale applied to the control groups revealed no significant difference between pre-test and post-test. The findings have been discussed in the light of literature, and some suggestions have been made. The marriage enrichment program could be used to enhancement marriage adjustment.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KALKAN, M., ERSANLI, E. (2008). Bilişsel-Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Evlilik İlişkisini Geliştirme Programının Evli Bireylerin Evlilik Uyumuna Etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 8 - Sayı: 3, 963–986. https://ajindex.com/articles/347256

Kaynakça (12)

  1. Baucom, D.H., Epstein, N., Sayers, S.L., & Sher, T.G. (1989). Th e role of cognitions in marital relationships: Definitonal, methodological, and conceptual issues. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 57(1), 31-38.
  2. Baucom, D.H., Sayers, S.L., & Sher, T.G. (1990). Supplementing behavioral marital therapy with cognitive restructuring and emotional expressiveness training: An outcome investigation. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 58, 5, 636-645.
  3. Berger, R., & Hannah, M.T. (1999). Introduction. İçindeki Kaynak R.Berger ve M.Hannah (Ed.) Preventive Approaches in Couples Therapy, Edwards Brothers, Lillington,N.C. Bilen M. (2004). Sağlıklı insan ilişkileri. Ankara:
  4. Anı Yayıncılık. Birtchnell, J., & Kennard, J. (1983a). Does marital maladjustment lead to mental illness? Social Psychiatry, 18, 79-88. Birtchnell,J., & Kennard, J. (1983b). Marriage and mental illness. British Journal of Psychiatry, 142, 193-198.
  5. Bond, C.R., & McMahon, R.J. (1984). Relationships between marital distress and child behavior problems, maternal personal adjustment, maternal personality and maternal parenting behavior. Journal of Abnormal Psychology, 933, 348-351.
  6. Bradbury, T.N., & Fincham, F.D. (1988). Individual difference variables in close relationships: A contextual model of marriage as an integrative framework. Journal of Personality and Social Psychology, 54, 713-721.
  7. Braithwaite, S.R., & Fincham, F.D. (2007). Eprep: computer based prevention of relationship dysfunction, depression and anxiety. Journal of Social and Clinical Psychology, 26(5), 609-622.
  8. Chen, F., & Li, T. (2007). Marital enqing: an examination of its relationship to spousal contributions, sacrifices, and family stress in Chinese marriages. The Journal of Social Psychology, 147(4), 393-412.
  9. Christensen, A., J., & Shenk, L. (1991). Communication, conflict, and psychological distance in nondistressed, clinic, divorcing couples. Journal of Consulting and Clinical Psychology. 39(3), 458–463.
  10. Coyne, J.C., & DeLongis, A. (1986). Going beyond social support: the role of social relationships in adaptation. Journal Consulting and Clinical Psychology, 544, 454-460.
  11. Dandeneau, M.L., & Johnson, S.M. (1994). Facilitating Intimacy: Interventions and effects. Journal of Marital and Family Th erapy, 20(1), 17-33.
  12. Dattilio, M., Frank, C., & Padesky, A. (1990). Cognitive therapy with couples. Sarasota: Professional Resource Exchange Inc. DeMaria, R.M. (2005). Distressed couples and marriage education. Family Re