Dergiler / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 5

Sınıf Öğretmenlerinin Görüşlerine Göre Türkçe Dil Bilgisi Öğretiminin Değerlendirilmesi

Sayfa
1893–1924
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sınıflar Türkçe Dersi Öğretim Programı'nı yetersiz buldukları; öğretim setinin (öğrenci ders kitabı, öğrenci çalışma kitabı ve öğretmen kılavuz kitabı) dil bilgisi öğretimine yönelik içeriklerini ve etkinliklerini nicel ve nitel olarak yeterli bulmadıkları, bu nedenle de farklı kaynaklara yöneldikleri; öğretim setinin yetersizliği, başvurulan kaynaklardaki açıklamaların, alıştırmaların ve örneklerin yetersizliği ve öğrencinin yaşadığı sosyal çevreden kaynaklanan sorunlar yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada ilköğretim birinci kademede bütüncül bir yaklaşımla gerçekleştirilmesi gereken Türkçe dil bilgisi öğretiminin nasıl yapıldığının sınıf öğretmenlerinin görüşlerine ve deneyimlerine göre değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya 2011-2012 öğretim yılı bahar döneminde Türkiye genelindeki devlet ilköğretim okullarında görev yapan 32 sınıf öğretmeni katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sınıflar Türkçe Dersi Öğretim Programı'nı yetersiz buldukları; öğretim setinin (öğrenci ders kitabı, öğrenci çalışma kitabı ve öğretmen kılavuz kitabı) dil bilgisi öğretimine yönelik içeriklerini ve etkinliklerini nicel ve nitel olarak yeterli bulmadıkları, bu nedenle de farklı kaynaklara yöneldikleri; öğretim setinin yetersizliği, başvurulan kaynaklardaki açıklamaların, alıştırmaların ve örneklerin yetersizliği ve öğrencinin yaşadığı sosyal çevreden kaynaklanan sorunlar yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2011-2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada ilköğretim birinci kademede bütüncül bir yaklaşımla gerçekleştirilmesi gereken Türkçe dil bilgisi öğretiminin nasıl yapıldığının sınıf öğretmenlerinin görüşlerine ve deneyimlerine göre değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma nitel araştırma yönteminin olgubilim deseniyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik ve ölçüt örneklemeye göre belirlenmiştir. Araştırmaya 2011-2012 öğretim yılı bahar döneminde Türkiye genelindeki devlet ilköğretim okullarında görev yapan 32 sınıf öğretmeni katılmıştır. Araştırmanın verileri yapılandırılmış yazılı görüşme formu ile toplanmıştır. Toplanan veriler betimsel olarak analiz edilmiş ve temalandırılmıştır. Verilerin çözümlemesinden araştırmaya katılan öğretmenlerin dil bilgisi öğretiminde örneklerden yararlanma, kuralları sezdirmeye çalışma ve etkinliklerden yararlanma gibi yollar izledikleri; dil bilgisi öğretimi için ayrı bir ders saati ayırdıkları; 1-5. Sınıflar Türkçe Dersi Öğretim Programı'nı yetersiz buldukları; öğretim setinin (öğrenci ders kitabı, öğrenci çalışma kitabı ve öğretmen kılavuz kitabı) dil bilgisi öğretimine yönelik içeriklerini ve etkinliklerini nicel ve nitel olarak yeterli bulmadıkları, bu nedenle de farklı kaynaklara yöneldikleri; öğretim setinin yetersizliği, başvurulan kaynaklardaki açıklamaların, alıştırmaların ve örneklerin yetersizliği ve öğrencinin yaşadığı sosyal çevreden kaynaklanan sorunlar yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır

Abstract

Bu çalışmada ilköğretim birinci kademede bütüncül bir yaklaşımla gerçekleştirilmesi gereken Türkçe dil bilgisi öğretiminin nasıl yapıldığının sınıf öğretmenlerinin görüşlerine ve deneyimlerine göre değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma nitel araştırma yönteminin olgubilim deseniyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik ve ölçüt örneklemeye göre belirlenmiştir. Araştırmaya 2011-2012 öğretim yılı bahar döneminde Türkiye genelindeki devlet ilköğretim okullarında görev yapan 32 sınıf öğretmeni katılmıştır. Araştırmanın verileri yapılandırılmış yazılı görüşme formu ile toplanmıştır. Toplanan veriler betimsel olarak analiz edilmiş ve temalandırılmıştır. Verilerin çözümlemesinden araştırmaya katılan öğretmenlerin dil bilgisi öğretiminde örneklerden yararlanma, kuralları sezdirmeye çalışma ve etkinliklerden yararlanma gibi yollar izledikleri; dil bilgisi öğretimi için ayrı bir ders saati ayırdıkları; 1-5. Sınıflar Türkçe Dersi Öğretim Programı’nı yetersiz buldukları; öğretim setinin (öğrenci ders kitabı, öğrenci çalışma kitabı ve öğretmen kılavuz kitabı) dil bilgisi öğretimine yönelik içeriklerini ve etkinliklerini nicel ve nitel olarak yeterli bulmadıkları, bu nedenle de farklı kaynaklara yöneldikleri; öğretim setinin yetersizliği, başvurulan kaynaklardaki açıklamaların, alıştırmaların ve örneklerin yetersizliği ve öğrencinin yaşadığı sosyal çevreden kaynaklanan sorunlar yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ANILAN, H. (2014). Sınıf Öğretmenlerinin Görüşlerine Göre Türkçe Dil Bilgisi Öğretiminin Değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 14 - Sayı: 5, 1893–1924. https://ajindex.com/articles/346137

Kaynakça (16)

  1. Ağar, M. E. (2004). Türkçe öğretiminin tarihçesi. Uluslararası İnsani Bilimler Dergisi,1(1), 1-10.
  2. Aköz, Y. ve Bulut, P. (2010, Mayıs). İlköğretim 5. sınıf Türkçe dersi öğrenci çalışma kitaplarında yer alan dil bilgisi etkinliklerinin incelenmesi. 9. Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu’nda sunulan bildiri, Fırat Üniversitesi,
  3. Eğitim Fakültesi, Elazığ. Aksan, D. (1993). Ana dili eğitimi. K. İmer ve N. E. Uzun (Haz.), VIII. Dil Bilimi Kurultayı Bildirileri içinde (s. 201- 202). Ankara: Ankara Üniversitesi DTCF Yayınları.
  4. Akyol, H. (2010). Yeni programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri. Ankara:
  5. Pegem Akademi. Andrews, R. (2005). Knowledge about the teaching of [sentence] grammar: The state of play. English Teaching: Practice and Critique, 4(3), 69-76.
  6. Arıcı, A. F. (2005). İlköğretim okullarında dil bilgisi öğretimi üzerine öğretmen görüşleri. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 52-60.
  7. Arslan, A., Orhan, S. ve Kırbaş, A. (2010). Türkçe dersinde yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının uygulanmasına ilişkin yönetici görüşleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 85-100.
  8. Aşılıoğlu, B. (1993). Ortaokullarda Türkçe öğretimi (Doktora tezi, Ankara Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara). tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden edinilmiştir. Aydın, Ö. (1999). Ortaokullarda dil bilgisi öğretimi üzerine öğretmen görüşleri. Dil Dergisi, 81, 23-29.
  10. Aydın Yılmaz, Z. ve Mahiroğlu, A. (2004). Dil bilgisi öğretiminde yeni geliştirilen öğretim materyallerinin öğrencilerin öğrenme düzeyine etkililiği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 109-123.
  11. Bağcı, H. (2007). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatıma ve yazılı anlatım derslerine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Türklük Bilimi Araştırmaları, 21, 29-61.
  12. Bogdan, R., & Biklen, S. K. (2012). Qualitative research for education: An introduction to theories and methods (6th ed.). London: Pearson Education. Calp, M. (2010). Özel eğitim alanı olarak Türkçe öğretimi. Ankara:
  13. Nobel Yayın Dağıtım. Cemiloğlu, M. (2005). İlköğretim okullarında Türkçe öğretimi. Bursa: Alfa Akademi. Chomsky, N. (2001). Dil ve zihin (Çev. A. Kocaman). Ankara:
  14. Ayraç Yayınları.
  15. Coşkun, E. (2005). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğretmen ve öğrencilerinin yeni Türkçe dersi öğretim programıyla ilgili görüşleri üzerine nitel bir araştırma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 5, 421-476.
  16. Coşkun, M. V. (2008, Eylül). Yapılandırmacı yaklaşım çerçevesinde ilköğretim Türkçe öğretmen