KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Yaşadıkça Eğitim Dergisi / 2015 / Cilt: 29 - Sayı: 2

Okul Öncesi Öğretmenlerinin Oyun Öğretimine İlişkin Özyeterlik Düzeylerinin İncelenmesi

Research of Self-Efficacy Level Regarding Game Teaching of Preschool Teachers

Pelin PİŞTAV AKMEŞE
HATİCE NİLAY KAYHAN
Sayfa
43–60
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eğitim sisteminin ilk basamağını oluşturan okul öncesi eğitimde oyun ile eğitim-öğretimin bir bütün olarak düşünülmesi ve etkinliklerin oyun temelli düzenlemesi son derece önemlidir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Okul öncesi eğitim 36-60 ay aralığındaki çocukların gelişim düzeyleri ile bireysel özelliklerine uygun eğitim ortamlarında motor, sosyal ve duygusal, bilişsel, dil ve özbakım becerilerinin desteklendiği bir süreçtir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Betimsel tarama yönteminde gerçekleştirilen araştırmada veriler ''Kişisel Bilgi Formu' ve Kadim (2012) tarafından geliştirilen ,Okul Öncesi Dönemde Oyun Öğretimi Özyeterlik Anketi' ile toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Eğitim sisteminin ilk basamağını oluşturan okul öncesi eğitimde oyun ile eğitim-öğretimin bir bütün olarak düşünülmesi ve etkinliklerin oyun temelli düzenlemesi son derece önemlidir
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Okul öncesi eğitim 36-60 ay aralığındaki çocukların gelişim düzeyleri ile bireysel özelliklerine uygun eğitim ortamlarında motor, sosyal ve duygusal, bilişsel, dil ve özbakım becerilerinin desteklendiği bir süreçtir. Bu çalışmada okul öncesi öğretmenlerinin oyun öğretimine ilişkin mesleki özyeterliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Betimsel tarama yönteminde gerçekleştirilen araştırmada veriler ''Kişisel Bilgi Formu' ve Kadim (2012) tarafından geliştirilen ,Okul Öncesi Dönemde Oyun Öğretimi Özyeterlik Anketi' ile toplanmıştır. Öğretmenlerin yaşlarına bağlı olarak oyun öğretimi etkinliklerini planlama, değerlendirme alt boyutu puanları ile oyun öğretimi mesleki özyeterlik puanları arasında anlamlı bir farklılık olduğu bulunmuştur. Eğitim sisteminin ilk basamağını oluşturan okul öncesi eğitimde oyun ile eğitim-öğretimin bir bütün olarak düşünülmesi ve etkinliklerin oyun temelli düzenlemesi son derece önemlidir

Abstract

Preschool education in the range of 36-60 months regarding the individual characteristics of children, and developmental levels in a range of educational environments, social and emotional, physical and intellectual processes are all supported. In this research that aims to determine the self efficacy level regarding game teaching of preschool teachers. In the research carried out as descriptive survey method, the data is obtained from ‚Personal Information Form‛ and ‚Preschool Period Game Teaching Self-Efficacy Questionnaire‛ developed by Kadim (2012). Depending on the teachers’ age, there is a meaningful difference between planning the game teaching activities, evaluation of them with their sub-scores. In the preschool period constituting the first step of education system, It is extremely important that game and education should be considered as a whole and the activities should be arranged as game-based

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKMEŞE, P. P., KAYHAN, H. N. (2015). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Oyun Öğretimine İlişkin Özyeterlik Düzeylerinin İncelenmesi. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, Cilt: 29 - Sayı: 2, 43–60. https://ajindex.com/articles/338648

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Adıgüzel, Ö. (2012). Eğitimde yaratıcı drama.(2. baskı), Ankara:
  2. Naturel Yayınevi.
  3. Akkoyunlu, B., Orhan, F. & Umay, A. (2005). Bilgisayar öğretmenleri için ‚Bilgisayar Öğretmenliği Özyeterlik Ölçeği‛ geliştirme çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 1-8.
  4. Akkök, F. (2003). Farklı özelliğe sahip çocuk aileleri ve ailelerle yapılan çalışmalar. In A. Ataman (Edt.) Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitime giriş (pp.121-142). Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık Aktaş Arnas, Y. (2003). Fen Eğitimi, küçük bir bilim adamı yetiştirmenin ilk adımları. Çocuk ve Aile, 42-47.
  5. Aral, N., Kandır, A. & Can Yaşar, M. (2000). Okul öncesi eğitim ve anasınıfı programları. İstanbul:YA-PA Yayınları,
  6. Arı, M. (2003). Türkiye’de erken çocukluk eğitimi ve kalitenin önemi, In. M. Sevinç (Edt.) Erken çocuklukta gelişim ve eğitimde yeni yaklaşımlar(pp.31-35). İstanbul:
  7. Morpa Kültür Yayınları.
  8. Artar, M. (1999). Okul öncesi öğretmenlerinin çocukların oyun hakkına ilişkin tutumları. B. Onur ve N. Güney (Edt.), Türkiye’de çocuk oyunları: Araştırmalar (pp. 84-94) İçinde. Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları No:12. Bandura, A. (1994). Self-efficacy. V.S. Ramachaudran (Edt.), Encyclopedia of human behavior, cilt 4 (pp. 71-81) İçinde. New York: Academic Press Caprara, G. V., Barbaranelli, C., Borgogni, L., & Steca, P. (2003). Efficacy beliefs as determinants of teachers' job satisfaction. Journal of Educational Psychology, 95, 821−832. Caprara, G.V., Barbaranelli, C., Steca, P., & Malone, P.S. (2006). Teachers' self-efficacy beliefs as determinants of job satisfaction and students' academic achievement: A study at the school level. Journal of School Psychology, 44, 473–490.
  9. Çakmak Güleç, H. (2012). Okul öncesi eğitimin temel ilkeleri G. Haktanır (Edt.). Okul Öncesi Eğitime Giriş, (pp.111-140). Ankara:
  10. Anı Yayıncılık. Çelen, N. (1999). Anne-babaların çocuğun ''Oyun Hakkı''na ilişkin tutumları. In. Onur, B. & Günay, N. (Edt.) Türkiye'de çocuk oyunları: Araştırmalar. (pp.102-114) Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları No:12. Dellinger, A. B., Bobbett, J. J., Olivier, D. F., & Ellet C. D. (2008). Measuring teachers‟ selfefficacy beliefs: Development and use of the TEBS-Self. Teaching and Teacher Education, 24 (3), 751–766.
  11. Demirtaş, H., Cömert, M. & Özer, N. (2011). Öğretmen adaylarının özyeterlik inançları ve öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları. Eğitim ve Bilim, 36 (159), 96-111.