KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2012 / Cilt: 1 - Sayı: 3

TOSOR’S INSCRIPTIONS AS A HISTORICAL SOURCE

K. BELEK
Sayfa
17–51
Yayın Tarihi
2012-09-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

To author’s opınıon, Tosor inscriptions can be regarded as undısputable proof of the existing of iqta institions in the administretive system of mediaeval Turks

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Epigraphic monument from Tosor, which became the subject of the study, was written in Turkic language in the times of Karakhanids.
📊
Temel Bulgular & Veri:By its contents the monument is a treaty between two local military leaders.
💡
Sonuç & Katkı:To author’s opınıon, Tosor inscriptions can be regarded as undısputable proof of the existing of iqta institions in the administretive system of mediaeval Turks
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İnscriptions with Arabic letters · Karakhanids · iqta

Abstract

Epigraphic monument from Tosor, which became the subject of the study, was written in Turkic language in the times of Karakhanids. By its contents the monument is a treaty between two local military leaders. To author’s opınıon, Tosor inscriptions can be regarded as undısputable proof of the existing of iqta institions in the administretive system of mediaeval Turks

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BELEK, K. (2012). TOSOR’S INSCRIPTIONS AS A HISTORICAL SOURCE. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 3, 17–51. https://ajindex.com/articles/3384

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Ataoğlu M. R. (1989). Arrtuklu Devleti (Hısn-ı Keyfâ Kolu). s. 166. Clauson S. G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth-Century Turkish. London. p. 989. Develioğlu F. (2003). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat. Ankara. ___________, (2007). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat. Ankara. s. 1195. DLT (1992). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi. (Çev.: Besim Atalay). Cilt: I. II. III. IV. Ankara.
  2. Eckmann J. (1988). Çağatayca El Kitabı. (Çev.: Günay Karaağaç). İstanbul. s. 288 Ercilasun K. (2010). Bozkır Halklarında Hakimiyet Düşüncesinin Dile Yansıması: Tengri-Kut Çanyü. Eski Türkçe. Afyonkarahisar. s. 89-93.
  3. Esin E. (1985). Türk Kültür Tarihi İç Asya’daki Erken Safhalar. s. 21. Freeman-Grenville G.S.P. (1963). The Muslim and Christian Calendars. Begin tables for the conversion of Muslim and Christian dates from the Hijra to the year A. D. 2000.
  4. Ozford Univ., Press. LondonNem York-Toronto. p. 87. Genç R. (1981). Karahanlı Devlet Teşkilâtı (XI. Yüzyıl) (Türk Hâkimiyet Anlayışı ve Karahanlılar). İstanbul. s. 372. _______, (1997). Kaşgarlı Mahmud’a Göre XI.Yüzyılda Türk Dünyası. Ankara, s. 412. Hacıeminoğlu N. (1996). Karahanlı Türkçesi Grameri. Ankara. s. 214. Kaya Ö. (2003). Doğu Türk Yazı Dili ve Edebiyatı Araştırmaları I: Ķul ‘Ubeydi (XVI yüzyıl) ve Ķul Şerif (XVII yüzyıl). Bişkek. s. 174. Kratchkovskaya V. A. (1938). Ornamented Naskhi Inscriptions. A Survey of Persian Art. London-New-York. Mackerras C. (2005). The Role of ancient Turkic states in world history. Role and place of the Turkic civilization among the World Civilizations. Bishkek. p.111-129.
  5. Özkan M. (2009). Türk Dilinin Gelişme Alanları ve Eski Anadolu Türkçesi. İstanbul. s. 1276. Pakalın M. Z. (1993). Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü. C. III. İstanbul.
  6. Pritsak O. (1951). Von den Karluk zu den Karachaniden. ZDMG. Budapest. _____________, (1955). Qara: Studie zur Türkischen Rechtssymbolik. Zeki Velidi Togana Armağan. İstanbul. p. 239-263.
  7. Şeşen R. (2001). İslam Coğrafyacılarına Göre Türkler ve Türk Ülkeleri. Ankara. s. 24-25.
  8. Savran A. (1992). Meyyâfârikîn ve Âmid Târihi (Artuklular Kısmı). Erzurum. s. 219. Sevim A., Merçil E. (1995). Selçuklu Devletleri Tarihi (Siyaset, Teşkilât ve Kültür). Ankara.
  9. Sümer F. (1999). Türk Devletleri Tarihinde Şahs Adları. I. II. Ciltler, İstanbul. s. 878. Tekin T. (2008). Orhon Yazıtları. Ankara. s. 200. Turan O. (1941). On İki Hayvanlı Türk Takvimi. İstanbul. s. 139. _____________, (2004). Doğu Anadolu Türk Devletleri. İstanbul. s. 288. TS (1