SavedAdd your journal

Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2012 / Cilt: 1 - Sayı: 3

TOSOR’S INSCRIPTIONS AS A HISTORICAL SOURCE

K. BELEK
Pages
17–51
Publication Date
2012-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

To author’s opınıon, Tosor inscriptions can be regarded as undısputable proof of the existing of iqta institions in the administretive system of mediaeval Turks

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Epigraphic monument from Tosor, which became the subject of the study, was written in Turkic language in the times of Karakhanids.
📊
Key Findings & Data:By its contents the monument is a treaty between two local military leaders.
💡
Conclusion & Impact:To author’s opınıon, Tosor inscriptions can be regarded as undısputable proof of the existing of iqta institions in the administretive system of mediaeval Turks
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İnscriptions with Arabic letters · Karakhanids · iqta

Abstract

Epigraphic monument from Tosor, which became the subject of the study, was written in Turkic language in the times of Karakhanids. By its contents the monument is a treaty between two local military leaders. To author’s opınıon, Tosor inscriptions can be regarded as undısputable proof of the existing of iqta institions in the administretive system of mediaeval Turks

🔖

Cite This Article

BELEK, K. (2012). TOSOR’S INSCRIPTIONS AS A HISTORICAL SOURCE. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 3, 17–51. https://ajindex.com/articles/3384

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Ataoğlu M. R. (1989). Arrtuklu Devleti (Hısn-ı Keyfâ Kolu). s. 166. Clauson S. G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth-Century Turkish. London. p. 989. Develioğlu F. (2003). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat. Ankara. ___________, (2007). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat. Ankara. s. 1195. DLT (1992). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi. (Çev.: Besim Atalay). Cilt: I. II. III. IV. Ankara.
  2. Eckmann J. (1988). Çağatayca El Kitabı. (Çev.: Günay Karaağaç). İstanbul. s. 288 Ercilasun K. (2010). Bozkır Halklarında Hakimiyet Düşüncesinin Dile Yansıması: Tengri-Kut Çanyü. Eski Türkçe. Afyonkarahisar. s. 89-93.
  3. Esin E. (1985). Türk Kültür Tarihi İç Asya’daki Erken Safhalar. s. 21. Freeman-Grenville G.S.P. (1963). The Muslim and Christian Calendars. Begin tables for the conversion of Muslim and Christian dates from the Hijra to the year A. D. 2000.
  4. Ozford Univ., Press. LondonNem York-Toronto. p. 87. Genç R. (1981). Karahanlı Devlet Teşkilâtı (XI. Yüzyıl) (Türk Hâkimiyet Anlayışı ve Karahanlılar). İstanbul. s. 372. _______, (1997). Kaşgarlı Mahmud’a Göre XI.Yüzyılda Türk Dünyası. Ankara, s. 412. Hacıeminoğlu N. (1996). Karahanlı Türkçesi Grameri. Ankara. s. 214. Kaya Ö. (2003). Doğu Türk Yazı Dili ve Edebiyatı Araştırmaları I: Ķul ‘Ubeydi (XVI yüzyıl) ve Ķul Şerif (XVII yüzyıl). Bişkek. s. 174. Kratchkovskaya V. A. (1938). Ornamented Naskhi Inscriptions. A Survey of Persian Art. London-New-York. Mackerras C. (2005). The Role of ancient Turkic states in world history. Role and place of the Turkic civilization among the World Civilizations. Bishkek. p.111-129.
  5. Özkan M. (2009). Türk Dilinin Gelişme Alanları ve Eski Anadolu Türkçesi. İstanbul. s. 1276. Pakalın M. Z. (1993). Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü. C. III. İstanbul.
  6. Pritsak O. (1951). Von den Karluk zu den Karachaniden. ZDMG. Budapest. _____________, (1955). Qara: Studie zur Türkischen Rechtssymbolik. Zeki Velidi Togana Armağan. İstanbul. p. 239-263.
  7. Şeşen R. (2001). İslam Coğrafyacılarına Göre Türkler ve Türk Ülkeleri. Ankara. s. 24-25.
  8. Savran A. (1992). Meyyâfârikîn ve Âmid Târihi (Artuklular Kısmı). Erzurum. s. 219. Sevim A., Merçil E. (1995). Selçuklu Devletleri Tarihi (Siyaset, Teşkilât ve Kültür). Ankara.
  9. Sümer F. (1999). Türk Devletleri Tarihinde Şahs Adları. I. II. Ciltler, İstanbul. s. 878. Tekin T. (2008). Orhon Yazıtları. Ankara. s. 200. Turan O. (1941). On İki Hayvanlı Türk Takvimi. İstanbul. s. 139. _____________, (2004). Doğu Anadolu Türk Devletleri. İstanbul. s. 288. TS (1