Bu çalışmada, yönetim modası ve örgüt kimliği yazınlarından yararlanarak, bir örgüt formuna verilen adın eşanlı kurumsallaşması ve çözülmesi sürecini açıklayan bir model önerilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, yönetim modası ve örgüt kimliği yazınlarından yararlanarak, bir örgüt formuna verilen adın eşanlı kurumsallaşması ve çözülmesi sürecini açıklayan bir model önerilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma sonuçları, ‘holding’ kimliğinin, nitelediği holding formunun örgütsel alanın merkezindeki görece saygın örgütlerden kenardaki örgütlere yayıldıkça kurumsallaştığını, ancak diğer yandan da, kenardaki örgütlerden farklılaştırmaya çalışan merkezdeki örgütlerin kimliklerini ‘holding’ dışındaki adlarla nitelemeleri sonucunda çözülmeye başladığını göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma, bir örgütsel formu niteleyen kimliğin, o formun teknik verimliliğini zayıflatacak herhangi bir dışsal krize, kurumsal girişimciye veya çatışan kurumsal mantıklara gerek kalmaksızın, bir yandan kurumsallaşırken, diğer yandan çözülebileceğini ileri sürmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
Bu çalışmada, yönetim modası ve örgüt kimliği yazınlarından yararlanarak, bir örgüt formuna verilen adın eşanlı kurumsallaşması ve çözülmesi sürecini açıklayan bir model önerilmektedir. Model, Türkiye’deki ‘holding’ adının bir örgüt kimliği olarak meşruiyetinin inşası ve çözülmesi süreci incelenerek sınanmaktadır. Araştırma sonuçları, ‘holding’ kimliğinin, nitelediği holding formunun örgütsel alanın merkezindeki görece saygın örgütlerden kenardaki örgütlere yayıldıkça kurumsallaştığını, ancak diğer yandan da, kenardaki örgütlerden farklılaştırmaya çalışan merkezdeki örgütlerin kimliklerini ‘holding’ dışındaki adlarla nitelemeleri sonucunda çözülmeye başladığını göstermektedir. Araştırma, bir örgütsel formu niteleyen kimliğin, o formun teknik verimliliğini zayıflatacak herhangi bir dışsal krize, kurumsal girişimciye veya çatışan kurumsal mantıklara gerek kalmaksızın, bir yandan kurumsallaşırken, diğer yandan çözülebileceğini ileri sürmektedir.
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
ÖZEN, Ş., YELOĞLU, H. O. (2006). BİR ÖRGÜT KİMLİĞİ OLARAK ‘HOLDİNG’ ADININ İNŞASI VE AŞINMASI: EŞANLI KURUMSALLAŞMA VE ÇÖZÜLME ÜZERİNE BİR MODEL ÖNERİSİ. Yönetim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 45–84. https://ajindex.com/articles/336541
Kaynakça (16)
Abrahamson, E. 1991. Managerial fads and fashions: The diffusion and rejection of innovations. The Academy of Management Review, 16(3): 586-612.
Abrahamson, E. 1996. Management fashion. Academy of Management Review, 21(1): 254-285.
Abrahamson, E. ve Fombrun, C. J. 1994. Macrocultures: Determinants and consequences. Academy of Management Review, 19(4): 728-755.
Alkan, H. 1998. Türkiye’de işadamı örgütleri ve devlet. Birikim, 114: 43-62.
Alvarez, J. L. 1998. The sociological tradition and the spread and institutionalization of knowledge for action. J. L. Alvarez (Der.), Diffusion and consumption of business knowledge: 13-57. London: Macmillan Press.
Amsden, A. H. 1989. Asia's next giant: South Korea and late industrialization. New York: Oxford University Press.
Amsden, A. H. ve Hiking, T. 1994.
Project execution cpability, Organizational Know-how and Conglomerate Corporate Growth in Late Industrialization” Industrial and Corporate Change. 3 (1): 111-148.
Arıkan, V. 1974. Bağlı şirketlerde değerleme problemleri. Holding şirketlerde muhasebe, denetim ve vergi problemleri: 25-39, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları No:1954:.
Armour, O. ve Teece, J. D. 1978. Organization structure and economic performance: a test of the multidivisional hypothesis. Bell Journal of Economics, 9:106–122.
Barley, S. R. ve Tolbert, P. S. 1997 Institutionalization and structuration: Studying the links between action and institution. Organization Studies,18 (1): 93-117.
Berkman, Ü. 1987. Amme İdaresi Dergisi’nde yayınlanan makaleler ve Türk yönetim bilimi. Amme İdaresi Dergisi, 20: 19-42. Buğra A., ve Üsdiken, B. 1995. Societal variations in state dependent organizational formas. The South Korean chaebol and Turkish holding company. EMOT (European Management and Organization in Transition) çalıştayında sunulan bildiri. Helsinki, Finlandiya, 20-23
Nisan. Buğra, A. 1990. The Turkish holding company as a social institution. Journal of Economics and Administrative Sciences, 4 (1): 35-51.
Buğra, A. 1994. State and business in Turkey. Albany: State University of New York Press (Çeviri: Devlet ve İşadamları. İstanbul: İletişim Yayınları). Buğra, A. 1998. Class, culture, and state: An analysis of interest representation by two Turkish business associations. International Journal of Middle East Studies, 30 (4): 521-540.
Chandler, A. D. 1962. Strategy and structure. Chapters in the history of the American industrial enterprise. Cambridge: MIT Press.