Dergiler / Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 7

Van Gölü Havzası Fasulye Genotipleri (Phaseolus vulgaris L.) Arasındaki Genetik Çeşitliliğin Fenotipik ve Moleküler Yöntemlerle Belirlenmesi

Determination of Genetic Diversity Using Phenotypic and Molecular Methods among Bean Genotypes (Phaseolus vulgaris L.) in Lake Van Basin

Sayfa
893–902
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fenotipik ve moleküler verilerin birlikte incelenmesi sonucunda, Güney Amerika ve Orta Amerika orijinli genotiplerin; bodur ve sırık genotiplerin; beyaz, diğer tek renkli ve çok renkli tohumlara sahip genotiplerin ayrı kümelenmelerde yer aldıkları gözlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Van Gölü havzasının değişik yörelerinden toplanmış olan 95 fasulye genotipinin genetik akrabalık ilişkileri hem fenotipik hem de moleküler yöntemlerle incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fenotipik yöntemde, 71 adet morfolojik özellik incelenmiş ve bunlar arasında yüksek korelasyon gösterenler değerlendirme dışı bırakılarak fasulye genotiplerine ait 61 adet ölçüm veya gözlemden yararlanılmış; moleküler yöntemde ise 28 primerden elde edilen 219 adet polimorfik ISSR belirteci ve 10 primerden elde edilen 76 adet polimorfik RAPD belirteci kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Fenotipik ve moleküler verilerin birlikte incelenmesi sonucunda, Güney Amerika ve Orta Amerika orijinli genotiplerin; bodur ve sırık genotiplerin; beyaz, diğer tek renkli ve çok renkli tohumlara sahip genotiplerin ayrı kümelenmelerde yer aldıkları gözlenmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:71 adet
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Van Gölü havzasının değişik yörelerinden toplanmış olan 95 fasulye genotipinin genetik akrabalık ilişkileri hem fenotipik hem de moleküler yöntemlerle incelenmiştir. Fenotipik yöntemde, 71 adet morfolojik özellik incelenmiş ve bunlar arasında yüksek korelasyon gösterenler değerlendirme dışı bırakılarak fasulye genotiplerine ait 61 adet ölçüm veya gözlemden yararlanılmış; moleküler yöntemde ise 28 primerden elde edilen 219 adet polimorfik ISSR belirteci ve 10 primerden elde edilen 76 adet polimorfik RAPD belirteci kullanılmıştır. Fasulye genotipleri arasındaki genetik akrabalık dereceleri, fenotipik ve moleküler veriler kullanılarak elde edilen değişik matrislerden (Öklid ve Jaccard katsayı matrisleri) dendrogram oluşturularak incelenmiştir. Fenotipik olarak incelenen genotiplerin %69,5’inin Güney Amerika (Andean) ve %30,5’inin Orta Amerika (Mesoamerican) orijinli olduğu ve genotipler arasında yüksek genetik çeşitliliğin olduğu saptanmıştır. Fenotipik ve moleküler verilerin birlikte incelenmesi sonucunda, Güney Amerika ve Orta Amerika orijinli genotiplerin; bodur ve sırık genotiplerin; beyaz, diğer tek renkli ve çok renkli tohumlara sahip genotiplerin ayrı kümelenmelerde yer aldıkları gözlenmiştir.

Abstract

The genetic relationships among 95 bean genotypes collected from different districts of Lake-Van Basin were determined by both phenotypic and molecular markers. In the phenotypic method, 71 morphological traits were examined and those with high correlations were excluded from the evaluation; then 61 measurements or observations of bean genotypes were employed. In the molecular method, 219 polymorphic ISSR markers obtained from 28 primers and 76 polymorphic RAPD markers obtained from 10 primers wereemployed. The genetic relationships among the bean genotypes were studied by examining dendrogram resulted from Euclidean distance obtained from phenotypic data and Euclidean distance and Jaccard’s coefficient obtained from molecular data.In the phenotypic characterization, the genotypes were originated 69.5 % to South America (Andean) and 30.5 % to Central America (Mesoamerican), and there were high genetic diversity among the genotypes.In the evaluation of combined phenotypic and molecular data, it wasobserved that the genotypes originated from Andean and Mesoamerican; dwarf and climbing genotypes; genotypes with white, other one-colored, and mottled seeds were clustered separately.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EKİNCİALP, A., ŞENSOY, S. (2018). Van Gölü Havzası Fasulye Genotipleri (Phaseolus vulgaris L.) Arasındaki Genetik Çeşitliliğin Fenotipik ve Moleküler Yöntemlerle Belirlenmesi. Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 7, 893–902. https://ajindex.com/articles/331359

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Adams MW, Coyne DP, Davis JHC, Grahaw PH, Francis CA. 1985. Common bean (Phaseolus vulgaris). In: Grain Legume Crops. R.J. Summefield and E.H. Roberts (eds.), Collins Professional and Technical Books. Akashi Y, Fukuda N, Wako T, Masuda M, Kato K. 2002. Genetic variation and phylogenetic relationships in East and South Asian melons, Cucumis melo L., based on the analysis of five isozymes. Euphytica, 125: 385-396.
  2. Angioi SA, Rau D, Attene G, Nanni L, Bellucci E, Logozzo G, Negri V, Spagnoletti Zeuli PL, Papa R. 2010. Beans in Europe: origin and structure of the European landraces of Phaseolus vulgaris L. Theor. Appl. Genet., 121: 829-843. Anonim, 2016. FAOSTAT. Statistic Database. http://faostat.fao.org/
  3. Asfaw A, Blair MW, Almekinders C. 2009. Genetic diversity and population structure of common bean (Phaseolus vulgaris L.) landraces from the East African highlands. Theor Appl. Genet., 120: 1-12.
  4. Benchimol LL, Campos T, Carbonell SAM, Colombo CA, Chioratto AF, Formighieri EF, Gouvea LRL, Souza AP. 2007. Structure of genetic diversity among common bean (Phaseolus vulgaris L.) varieties of Mesoamerican and Andean origins using new developed microsatellite markers. Genet. Resour. Crop Evol., 54: 1747-1762.
  5. Blair MW, Diaz JM, Hidalgo R, Diaz LM, Duque MC. 2007. Microsatellite characterization of andean races of common bean (Phaseolus vulgaris L.). Theor. Appl. Genet., 116: 29- 43. Blair MW, Giraldo MC, Buendia HF, Tovar E, Duque MC, Beebe SE. 2006. Microsatellite marker diversity in common bean (Phaseolus vulgaris L.). Theor. Appl. Genet., 113: 100- 109. Ceylan A, Ocal N, Akbulut M. 2014. Genetic diversity among the Turkish common bean cultivars (Phaseolus vulgaris L.) as assessed by SRAP, POGP and cpSSR markers. Biochemical Systematics and Ecology, 54: 219–229.
  6. Chacon SMI, Pickersgill B, Debouck DG. 2005. Domestication patterns in common bean (Phaseolus vulgaris L.) and the origin of the Mesoamerican and Andean cultivated races. Theor. Appl. Genet., 110: 432-444.
  7. Chiorato AF, Carbonell SAM, Dias LAS, Moura RR, Chiavegato MB, Colombo CA. 2006. Identification of common bean (Phaseolus vulgaris) duplicates using agromorphological and molecular data. Genetics and Molecular Biology, 29 (1): 105-111.
  8. Chiorato FC, Carbonell AMC, Benchimol LL, Chiavegato MB, Dias LAS, Colombo CA. 2007. Genetic diversity in common bean accessions evaluated by means of morphoagromonical and RAPD data. Sci. Agric. (Piracicaba, Braz), 64 (3):256-262.
  9. Cruz PE, Gepts P, Garcia-Marin PC, Vill